ദേവകീരൂപം

Devaki Roopam

മിന്നിശ്ശേരി റോഡിലെ ആറാംനമ്പർ വീട്ടിൽ പുതുതായി താമസിക്കാൻ വന്ന ദേവകിയും മകൻ മിഥുനും ആ വീട്ടിൽ താസിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു അയല്പക്കത്തുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക്‌…മകൻ മിഥുൻ പ്ലസ് ടു പഠനമെല്ലാം നാട്ടിൽ വെച്ച് കഴിഞ്ഞതും നാട്ടിലുള്ള കുടുംബക്കാരുമായി ചില വാക്കുതർക്കങ്ങൾ കാരണം കൊണ്ട് റെയിൽവേയിൽ ജോലി ചെയുന്ന സുധാകരന്റെ നിർബന്ധം മൂലം അയാളുടെ ഭാര്യയായ ദേവകിയും മകനായ മിഥുനും ഈ നാട്ടിൽ വന്നു താമസം തുടങ്ങുവായിരുന്നു….

ദേവകിയുടെയും സുധാകരന്റെയും ബന്ധുക്കളോ സുഹൃത്തുക്കളോ ആരും തന്നെ ഇപ്പോൾ ഇവർ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് പോയിട്ട് ഈ ജില്ലയിൽ തന്നെ ഇല്ല എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ദേവകി വീടിനടുത്തുള്ളവരോടുമിണ്ടുന്നതെല്ലാം കുറവായിരുന്നു……

ഈ നാട്ടിൽ വന്നതും ടൗണിലുള്ള കോപ്പറേറ്റീവ് കോളേജിൽ മിഥുൻ ഡിഗ്രിക്ക്‌ ചേർന്നത്തോടെ ദേവകിക്ക്‌ ആകെയുള്ള ആശ്വാസം ഗുരുദേവകാവ് തറവാട്ടുകാരുടെ അവകാശമായ ഗുരുദേവകാവ് അമ്പലമായിരുന്നു….

“ഇത്രയുമൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും മമ്മിയുടെ പൊന്നൂസ് എന്താ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ണാ…..”

ഗുരുദേവകാവ് അമ്പല മുറ്റത്ത് പാർക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്ന കാറിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ഇരുന്ന മിഥുന്റെ അരികിലിരുന്ന് അവൾ അത് പറയുമ്പോഴും ദേവകിയുടെ വലതു കൈ മകന്റെ മടിയിൽ വെച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു…..

“”മമ്മി എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞാൻ ഇതിന് ഇല്ല മമ്മി,,,,,എന്റെ പൊന്നു മമ്മി ഈ അമ്പലത്തിന്റെ പിന്നിലുള്ള കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിന് നല്ല തണുപ്പ് ആയിരിക്കും…..ആ കുളത്തിൽ ഇറങ്ങി മുങ്ങി കുളിച്ച് മമ്മി എനിക്ക് തന്ന ഈ തോർത്ത്‌ മാത്രം ഉടുത്ത് അമ്പലത്തിൽ വന്നു തൊഴാൻ ഒന്നും എനിക്ക് വയ്യ…..മമ്മി തന്നെ പോയിട്ട് വാ…..””

മകന്റെ കൂടെ ഒന്നിച്ചു അമ്പലത്തിൽ പോകാം എന്ന് കരുതിയ ദേവകിയുടെ മടിയിലേക്ക് മിഥുൻ ആ വലിയ വെള്ള തോർത്ത്‌ വെച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോഴും

“”നീ കൂടെ വന്നില്ലേലും മമ്മിക്ക് തൊഴാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,,,,, അത് കൊണ്ട് മമ്മി തൊഴുതു വരുന്നത് വരെ ഇവിടെ ഇരിക്ക് ട്ടോ നീ….””

എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ ഷോൾഡറിൽ കുത്തിയ പിൻ അഴിച്ചു മാറ്റി മുന്താണി മടിയിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ട് മടിയിൽ കിടന്ന തോർത്ത്‌ ഇടതു കൈയിൽ പിടിച് ഡോർ തുറന്നു വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുവായിരുന്നു…