ദീർഘമായ ഒരു കളിയായിരുന്നു അവിടെ നടന്നത്. കളിയും കളിക്കൊടുവിലെ മയക്കവും കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ സമയം നേരം പുലർന്നിരുന്നു. ശ്രുതി കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ അനിത ടീച്ചർ കോളേജിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
“ചേച്ചി എങ്ങോട്ടാ..” അത് കണ്ട ശ്രുതി ചോദിച്ചു.
“കോളേജിൽ പോകട്ടെടി… ഒരു പാട് ദിവസായില്ലേ പോയിട്ട്… പോഷൻ കുറെ പെന്റിങ്ങ്ട്..”
“മ്മ്…”
“അനൂപേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റില്ലേ…”
“ഇല്ല…”
“എന്ന പോയി വിളിക്ക് പോകാനുണ്ടാവും..” അത് കേട്ട് ശ്രുതി പോകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ ടീച്ചർ അവളെ വിളിച്ചു.
“ഡി.. ഇങ്ങനെ ഉടുക്കകുണ്ടിയായി അങ്ങോട്ട് പോയ അനൂപേട്ടൻ ഇനിയും നിന്നെ പൂശും… പിന്നെ പോക്കും വരവും നടക്കില്ല.. വല്ലതും എടുത്ത് ഉടുത്തോണ്ട് പോ..” ഒരു ചിരിയോടെ ടീച്ചർ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾ താൻ ഇപ്പോഴും നഗ്നയാണല്ലോ എന്നോർത്തത്. അവൾ ചുരിദാർ എടുത്ത് ഉടുത്ത് അനൂപേട്ടനെ വിളിച്ചുണർത്തി.
അപ്പോയെക്കും അനിത ടീച്ചർ പോകാൻ ഇറങ്ങിയിരുന്നു.
“നീ എവിടെ പോവാ..”
“അനൂപേട്ട കോളേജിൽ പോട്ടെ പോഷൻ ഒരുപാട് തീർക്കാനുണ്ട്…” എന്നും പറഞ്ഞ് ടീച്ചർ ദൃതിപെട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് പോയ പോലെ തിരിച്ച് വന്നു. എന്നിട്ട്…
“ശ്രുതി ഇനിമുതൽ നീ ഇവിടെ നിന്നമതി.. ഇപ്പൊ ഹോസ്റ്റലിലല്ലേ നിൽക്കുന്നെ…”
“മ്മ്…” ആണന്നമട്ടിൽ തലയാട്ടി.
“എന്ന ഇന്ന് തന്നെ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് മാറിക്കോ…” അത് ഒരു ആജ്ഞയായിരുന്നു.
“പിന്നെ അനൂപേട്ട.. എപ്പോഴാ ബീനയുടെ അടുത്ത് പോകുന്നെ..?” അത് കേട്ട അനൂപ് മിഴിച്ച് നിൽക്കാനേ കഴിഞ്ഞൊള്ളു. പോകുന്നുണ്ടെന്നോ ഇല്ലെന്നോ പറയാൻ അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
“ഇനിയിപ്പോ രാത്രിയാവാൻ നിക്കണ്ട… അവൾ ഇന്ന് ലീവന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിക്കോ… ” എന്നും പറഞ്ഞ് അനിത ടീച്ചർ പുറത്തേക്ക് പോയി. കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ അനൂപും ശ്രുതിയും മിഴിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
***************************************
സമയം ഉച്ചയോടടുത്തിരിക്കുന്നു. ഫാദറിന്റെയും ശിൽപയുടെ ‘അമ്മ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെയും കിഡ്‌നി മാറ്റിവെക്കൽ ശാസ്ത്രക്രിയക്കുള്ള സജ്ജീകരണങ്ങളൊക്കെ DMS ഹോസ്പിറ്റലിൽ സജ്‌ജമായിട്ടുണ്ട്. പ്രീ ഓപ്പറേഷൻ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഫാദറിനെയും ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയെയും തിയറ്ററിലേക്ക് കയറ്റിയിരിക്കുന്നു. പുറത്ത് വരാന്തയിൽ ശില്പയും റോസിയും കൂടെ അർജുനും ശ്വേതയുമുണ്ട്.
