റീന : മം… പിന്നെന്തു ചെയ്യും….
രാജു : അവർക്ക് ശാന്തി കിട്ടണമെങ്കിൽ ഇവരെ ഈ കുടത്തിലാക്കിയവരെ തീർക്കണം….. തീർക്കും ഞാൻ കൃത്യ സമയത്ത്….
റീന : പക്ഷെ ഇതെന്തു ചെയ്യും…
രാജു : നിന്റെ മതാചാര പ്രകാരം എന്താ ചെയ്യുക…..
റീന : മണ്ണിൽ മറവ് ചെയ്യും…..
രാജു ഒന്ന് ആലോചിച്ചു…..സമയം നോക്കി…. രാത്രി 9 ആവുന്നു…….
പിന്നിൽ ഡോർ തുറന്നു രാജു നോക്കി നിന്നു…. റീനയും പിന്നിൽ വന്നു നിന്നു….
രാജു പറമ്പിലുള്ള കല്ലറയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നത്തോടെ റീനയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായി….
രാജു പിന്നിലിറങ്ങി നോക്കി… മേരിയുടെ വീട്ടിലൊന്നും അനക്കമില്ല….. ഒരു മുറിയിൽ മാത്രം. വെളിച്ചമുണ്ട്…. എന്നാലും ശബ്ദമില്ല…..വർക്കി ചേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നു പിന്നാമ്പുറത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ കഴിയില്ല…..
റീനയും രാജുവും കുറച്ചു നേരം കൂടി അവിടെ കാത്തിരുന്നു….. റീന കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും കരഞ്ഞു…. രാജു നോക്കുമ്പോൾ കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി റീന അടുത്ത് തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു….
നേരം കുറെ കടന്നു പോയി….11 മണി ആയതോടെ രാജു പിന്നിലേക്ക് ഇറങ്ങി….
മൺവെട്ടിയും എളാങ്കുമെടുത്തു കല്ലറയിലേക്ക് പോയി…. നോക്കുമ്പോൾ റീനയും പുറത്തിറങ്ങി….
രാജു : നല്ല മഞ്ഞുണ്ട്….. നീ അകത്തേക്ക് പോ
റീന : സാരല്ല്യ….
രാജു എളാങ്ക് കൊണ്ട് കുറെ നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനോടുവിൽ ഇളക്കി…..
തിക്കി തിക്കി സ്ലാബ് കുറച്ചു നീക്കി……. റീന പരിസരം നന്നായി വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…..
രാജു : അത് കൊണ്ട് വാ…..
റീന അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി രണ്ട് കുടങ്ങളും കൊണ്ട് വന്നു രാജുവിന് നൽകി….
റീന കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കുരിശുവരച്ചു അവിടെ തന്നെ നിന്നു…. രാജു റീനയെ നോക്കി കല്ലറയിലേക്ക് മെല്ലെ ഇറങ്ങി…..
അധികം താഴ്ച ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….. അമ്മയുടെയും അനിയന്റെയും എല്ലും ചാരവും പൂർവികർ കിടക്കുന്ന മണ്ണിലേക്ക് വെച്ചു കയറി പോന്നു….
രാജു : അവർ ഇവിടെ വിശ്രമിക്കട്ടെ….
റീന : മം…..
രാജു : നീ വെള്ളം വെക്ക്… കുളിക്കണം….
റീന അകത്തേക്ക് ചെന്നു ഗ്യാസ് സ്റ്റവിൽ വെള്ളം വെച്ചു….
