സമയങ്ങളിലും പെണ്ണിന്റെ പൂറിനെയും ആ പൂറിനുള്ളിൽ അവർക്കു ലഭിക്കുന്ന ഉഗ്ര സുഗങ്ങളുടെ വഴികളെയും എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല…. അത് ഇന്ന് ദീപ്തിയും ഹിബയുമാണെങ്കിൽ അന്ന് അനു ആയിരുന്നു…
അനു…..
++++++++
അനു….
ഓരോ ദിവസവും കടന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു. വെള്ളിയാഴാച ഉച്ചക്ക് അനു എന്നെ വിളിച്ചു. എന്റെ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു. അന്ന് രാത്രി ഞാൻ എത്തിയോ എന്നറിയാൻ എന്നെ വിളിച്ചത് ഒഴിച്ചാൽ അനു എന്നെ ആദ്യമായാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ഞാൻ : ഹേയ്….
അനു : ഹെഹെ… എന്താണ് പരിപാടി മോനെ….
ഞാൻ : ഏയ്‌ ഒന്നുല്ല. ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ….
അനു : ഓഹോ…..
ഞാൻ : എന്താ വിളിച്ചത്?
അനു : നിനക്കറിയില്ലേ…
ഞാൻ : ഇല്ല… അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ചോദിച്ചത്.
അനു : ഓഹോ, ഞാൻ വെറുതെ വിളിച്ചതാ….
ഞാൻ : ഓഹോ…. ശരി…
അനു : എന്നാൽ ഞാൻ വെക്കട്ടെ….
ഞാൻ : എന്റെ പൊന്നെ മതി… ഇങ്ങനെ ഈഗോ കാണിക്കല്ലേ….
അനു : എനിക്കൊരു ഈഗോയും ഇല്ല…
ഞാൻ : ശരി ഞാൻ, തോറ്റു. പറ എപ്പോഴാ പോകുന്നത്.
അനു : അതേ സമയത്ത് തന്നെ.. പക്ഷെ എനിക്ക് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ മേടിക്കണം.ഒന്ന് രണ്ട് ഷോപ്പിൽ പോകണം… ലേറ്റ് ആവരുത്.
ഞാൻ : ഓക്കേ ഞാൻ അബുക്കാന്റെ കടയുടെ മുന്നിൽ കാണും.
അനു : ശരി.
കൃത്യം 5: 30 ആയപ്പോഴേക്കും ഞാൻ അവിടെ എത്തി. ഒരു പാക്ക് കിങ്‌സ് മേടിച്ചു ഒരെണ്ണം കത്തിച്ചു. പക്ഷെ ആ സമയത്ത് കോളേജിലേ ശിവ സർ അവിടെ ചുറ്റി നില്കുന്നു. കോളേജിലെ ഡിസിപ്ലിനറി കമ്മറ്റിയുടെ മേൽനോട്ടകാരനാണ് ഈ മൈരൻ. അങ്ങേരെ എനിക്ക് കണ്ടൂടാ അതിനു വേറെ ഒരു കാരണം ഉണ്ട്. അത് നമുക്ക് പിന്നേ സമയം കിട്ടുമ്പോൾ അറിയാം.
ഒരു 5:45 ആയപ്പോഴേക്കും അനു ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി. അബുക്കാന്റെ ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ പുകയൂതിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടതും അനു ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി. യന്ത്രികമായി എന്റെ കയ്യിലെ സിഗിരറ്റ് താഴെ വീണു അനു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. പക്ഷെ പിന്നീട് സംഭവിച്ചതാണ് എന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചത്. ശിവ സർ അനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു. അനു അങ്ങേരെ കണ്ടതും ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു അങ്ങേര് അനുവിനോട് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നു. അനു ഇടയ്ക്കു അങ്ങേര് അറിയാതെ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾ പറയുന്നതിനെന്നോണം അനു ഇടക്ക് ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിക്കുന്നു. അനു ഫോൺ എടുത്തു എന്തോ ടൈപ്പ് ചേയ്യുന്നു. ശേഷം എന്നെ നോക്കി മൊബൈൽ തൊട്ട് കാണിച്ചു.
ഞാൻ മൊബൈൽ നോക്കിയതും ഒരു ടെക്സ്റ്റ്‌ മെസ്സേജ്.
“ ഇങ്ങേര് പോകുന്ന മട്ടില്ല. ഞാൻ ബസ് സ്റ്റാന്റിൽ വരം. Wait thr. “
