ഹിബ എന്നോട് ഒന്ന് കൂടി അടുത്ത് നിന്നു. എന്നോട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഹിബ : ദിവ്യയുടെ ഒരു ചെറിയച്ഛൻ ഇല്ലേ ബാല..
ഞാൻ : ഏതു ടൗണിൽ കടയുള്ള….
ഹിബ : ആ അത് തന്നെ… അങ്ങേർക്ക് എന്നെ കാണുമ്പോൾ ചെറിയ ഒരു ചാഞ്ചട്ടം ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ..വെങ്കിട്ടരാമന് ഒരു ഒരു അനിയത്തിയും ഒരു അനിയനും ഉണ്ട്. അനിയനാണ് ബാലു. വയസ്സ് ഒരു 48 കാണും. ടൗണിൽ പലചരക്ക് കട നടത്തുകയാണ്. കുടവയറും തൂകി നടക്കുന്ന അങ്ങേര് ചെറിയ ഒരു കോഴി ആണ്. അഗ്രഹാരത്തിൽ തന്നെ ഉള്ള ചെറിയ ചുറ്റിക്കളികൾ ഒക്കെ എനിക്കും അറിയാം. സാവിത്രി അമ്മയും ഹിബയും കൂടി ഇങ്ങേരുടെ കടയിലാണ് സാദനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പോകുന്നത്. അയാളുടെ നോട്ടവും സംസാരവും ഒന്നുമത്ര ശരിയല്ല എന്ന് ഹിബ പലപ്പോഴായി പറയാറുണ്ട്. പക്ഷെ അവളത് തീർത്തും അവഗണിക്കാറാണ് പതിവ്. പെട്ടന്ന് ഇവൾക്ക് ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ ഇതെന്തു പറ്റി.
ഞാൻ : ആ ഉണ്ട്… അതിനു…
ഹിബ : അതിനൊന്നും ഇല്ല. മൂപരുടെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് ഒന്ന് അറിയണമല്ലോ..
ഞാൻ : നി എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു ഹിബ…
ഹിബ : ഹെഹെ… ഞാനും ഒന്നിളക്കി നോക്കട്ടെ.. ഏതു വരെ പോകും എന്ന് നോക്കാല്ലോ…
ഞാൻ: മോളെ….. ഹിബ മോളെ….
ഹിബ : ഹെഹെ…
ഹിബ പതുക്കെ നടന്നകന്നു. അവൾ ബാലുവിന്റെ മുന്നിലൂടെ ആണ് പോകുന്നത്. ബാലു കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഹിബ നടന്നു വരുന്നതും നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. ബാലുവിന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ എത്തിയതും ഹിബ തന്റെ പൊകിളിനെ മറച്ച സാരിയിൽ വിരൽ പിടിച്ചു നീക്കി… ബാലുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വലുതാവുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഹിബ ഇതെന്തു ഭാവിച്ചാണ് മുന്നേ ഒരിക്കലും ഹിബ ബാലുവിനെ കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അയാൾ ഒരുമാതിരി നോട്ടം ആണെന്നും മറ്റും. പക്ഷെ അതൊക്കെ അവൾ അന്ന് അവഗണിച്ചു വീട്ടിരുന്നത്തെ ഒള്ളു. പക്ഷെ പെട്ടന്നൊരു ദിവസം ഹിബ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്നിൽ അത്ഭുതം ഉണ്ടാക്കി അതിനപ്പുറം ചെറിയ ഒരു ഭയവും…
ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാൻ സമയം. പൂജാരിമാരും ചെറുക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരും വീടിന്റെ നടുമുറ്റത്തിൽ ഇരുന്നു. എല്ലാവരും അവർക്കു ചുറ്റും കൂടി നിന്നും. എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഹിബയെ തിരഞ്ഞു. ഹിബ ദീപ്തിയുടെ കൂടെ നില്കുകയാണ്.
ദിവ്യയും പ്രതിശ്രുത വരനും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു. പൂജാരി എന്താല്ലാമോ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു. അവർ പരസ്പരം എന്താല്ലാമോ കൈമാറ്റം നടക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഹിബയെ നോക്കി
ദീപ്തിയോട് ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ഹിബയുടെ കണ്ണുകൾ പക്ഷെ ചടങ്ങിലേക്കല്ല മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്കാണ്. ആ ദൃഷ്ടികളെ പിന്തുടർന്ന ഞാൻ കണ്ടത് ബാലുവിനെ..
എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ദീപ്തി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ഹിബ തന്റെ വലതു കൈ കൊണ്ട് ദീപ്തിയുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബാലുവിന്റെ നോട്ടം ഹിബയുടെ ഇടുപ്പിലേക്കാണ് ദീപ്തി എന്നോടൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. വധൂവരൻ അവിടെ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ ദീപ്തിക്കു മറുപടിയായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഹിബ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ നാവു കൊണ്ട് ഒന്ന് നനച്ചു. ദീപ്തി അവളുടെ ഇടതു കൈ പാതി ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് എനിക്ക് വേറെ ചെറുതായി ഒന്ന് കൈ വീശി കാണിച്ചു, ശബ്ദം പുറത്തു വരാത്ത രീതിയിൽ hi എന്ന് വൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
എന്റെ ഇടനെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. ഹിബ തന്റെ സാരി സ്വഭാവികമെന്ന പോലെ ഒന്നുകൂടി മാറ്റി ബാലുവിന് പൊക്കിൾ 5 സെക്കന്റ് നേരത്തേക്ക് ദൃശ്യമാക്കി… എന്നാൽ താൻ അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതാണെന്നെ ബാലുവിന് തോന്നു… ബാലു ചുണ്ട് നനച്ചു. വധൂവരൻ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കിയിരിക്കുന്നു…. പൂജാരി സ്ലോകങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദീപ്തി എനിക്ക് ഉമ്മ തരുന്നത് പോലെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് കൂട്ടിയടച്ചു… എല്ലാവരും
ഹിബ : ദിവ്യയുടെ ഒരു ചെറിയച്ഛൻ ഇല്ലേ ബാല..
ഞാൻ : ഏതു ടൗണിൽ കടയുള്ള….
ഹിബ : ആ അത് തന്നെ… അങ്ങേർക്ക് എന്നെ കാണുമ്പോൾ ചെറിയ ഒരു ചാഞ്ചട്ടം ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ..വെങ്കിട്ടരാമന് ഒരു ഒരു അനിയത്തിയും ഒരു അനിയനും ഉണ്ട്. അനിയനാണ് ബാലു. വയസ്സ് ഒരു 48 കാണും. ടൗണിൽ പലചരക്ക് കട നടത്തുകയാണ്. കുടവയറും തൂകി നടക്കുന്ന അങ്ങേര് ചെറിയ ഒരു കോഴി ആണ്. അഗ്രഹാരത്തിൽ തന്നെ ഉള്ള ചെറിയ ചുറ്റിക്കളികൾ ഒക്കെ എനിക്കും അറിയാം. സാവിത്രി അമ്മയും ഹിബയും കൂടി ഇങ്ങേരുടെ കടയിലാണ് സാദനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പോകുന്നത്. അയാളുടെ നോട്ടവും സംസാരവും ഒന്നുമത്ര ശരിയല്ല എന്ന് ഹിബ പലപ്പോഴായി പറയാറുണ്ട്. പക്ഷെ അവളത് തീർത്തും അവഗണിക്കാറാണ് പതിവ്. പെട്ടന്ന് ഇവൾക്ക് ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ ഇതെന്തു പറ്റി.
ഞാൻ : ആ ഉണ്ട്… അതിനു…
ഹിബ : അതിനൊന്നും ഇല്ല. മൂപരുടെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് ഒന്ന് അറിയണമല്ലോ..
ഞാൻ : നി എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു ഹിബ…
ഹിബ : ഹെഹെ… ഞാനും ഒന്നിളക്കി നോക്കട്ടെ.. ഏതു വരെ പോകും എന്ന് നോക്കാല്ലോ…
ഞാൻ: മോളെ….. ഹിബ മോളെ….
ഹിബ : ഹെഹെ…
ഹിബ പതുക്കെ നടന്നകന്നു. അവൾ ബാലുവിന്റെ മുന്നിലൂടെ ആണ് പോകുന്നത്. ബാലു കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഹിബ നടന്നു വരുന്നതും നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. ബാലുവിന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ എത്തിയതും ഹിബ തന്റെ പൊകിളിനെ മറച്ച സാരിയിൽ വിരൽ പിടിച്ചു നീക്കി… ബാലുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വലുതാവുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഹിബ ഇതെന്തു ഭാവിച്ചാണ് മുന്നേ ഒരിക്കലും ഹിബ ബാലുവിനെ കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അയാൾ ഒരുമാതിരി നോട്ടം ആണെന്നും മറ്റും. പക്ഷെ അതൊക്കെ അവൾ അന്ന് അവഗണിച്ചു വീട്ടിരുന്നത്തെ ഒള്ളു. പക്ഷെ പെട്ടന്നൊരു ദിവസം ഹിബ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്നിൽ അത്ഭുതം ഉണ്ടാക്കി അതിനപ്പുറം ചെറിയ ഒരു ഭയവും…
ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാൻ സമയം. പൂജാരിമാരും ചെറുക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരും വീടിന്റെ നടുമുറ്റത്തിൽ ഇരുന്നു. എല്ലാവരും അവർക്കു ചുറ്റും കൂടി നിന്നും. എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഹിബയെ തിരഞ്ഞു. ഹിബ ദീപ്തിയുടെ കൂടെ നില്കുകയാണ്.
ദിവ്യയും പ്രതിശ്രുത വരനും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു. പൂജാരി എന്താല്ലാമോ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു. അവർ പരസ്പരം എന്താല്ലാമോ കൈമാറ്റം നടക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഹിബയെ നോക്കി
ദീപ്തിയോട് ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ഹിബയുടെ കണ്ണുകൾ പക്ഷെ ചടങ്ങിലേക്കല്ല മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്കാണ്. ആ ദൃഷ്ടികളെ പിന്തുടർന്ന ഞാൻ കണ്ടത് ബാലുവിനെ..
എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ദീപ്തി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ഹിബ തന്റെ വലതു കൈ കൊണ്ട് ദീപ്തിയുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബാലുവിന്റെ നോട്ടം ഹിബയുടെ ഇടുപ്പിലേക്കാണ് ദീപ്തി എന്നോടൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. വധൂവരൻ അവിടെ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ ദീപ്തിക്കു മറുപടിയായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഹിബ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ നാവു കൊണ്ട് ഒന്ന് നനച്ചു. ദീപ്തി അവളുടെ ഇടതു കൈ പാതി ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് എനിക്ക് വേറെ ചെറുതായി ഒന്ന് കൈ വീശി കാണിച്ചു, ശബ്ദം പുറത്തു വരാത്ത രീതിയിൽ hi എന്ന് വൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
എന്റെ ഇടനെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. ഹിബ തന്റെ സാരി സ്വഭാവികമെന്ന പോലെ ഒന്നുകൂടി മാറ്റി ബാലുവിന് പൊക്കിൾ 5 സെക്കന്റ് നേരത്തേക്ക് ദൃശ്യമാക്കി… എന്നാൽ താൻ അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതാണെന്നെ ബാലുവിന് തോന്നു… ബാലു ചുണ്ട് നനച്ചു. വധൂവരൻ കണ്ണും കണ്ണും നോക്കിയിരിക്കുന്നു…. പൂജാരി സ്ലോകങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദീപ്തി എനിക്ക് ഉമ്മ തരുന്നത് പോലെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് കൂട്ടിയടച്ചു… എല്ലാവരും
