“സാർ നമ്മൾ രണ്ടു പേരും മാത്രം ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ആകുമ്പോൾ വഴിയേ പോകുന്നവർ ശ്രദ്ദിക്കില്ലേ?
നീ അതൊക്കെ എനിക്ക് വിടൂ. അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം .
ട്യൂട്ടോറിയലിലെ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ സ്കൂളിൽ എത്തി. ഹാജർ ഒകെ കഴിഞ്ഞു, കുറെ നേരം സ്കൂൾ ഗ്രൗണ്ടിൽ ചുറ്റി കറങ്ങി. ഓട്ട മത്സരവും, ചട്ട മത്സരവുമൊക്കെ കണ്ടു നടന്നു, അന്നും ഇന്നും എനിക്ക് സ്പോർട്സിലോന്നും ഒരു താല്പര്യവുമില്ല. പത്തര മാണി വരെ സമയം പോയി കിട്ടണം . അതെ ഉള്ളൂ ഉദ്ദേശം. സമയം അടുത്തു വരുംതോറും എന്റെ നെഞ്ച് പടാ പടാന്നു മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ലേശം ഭയം തോന്നി തുടങ്ങി. ഇതൊക്കെ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. സാർ എന്തുദ്ദേശത്തിലാ ട്യൂട്ടോറി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ??? ട്യൂറോറിയലിന്റെ തൊട്ടു മുന്നലുള്ള റോഡിൽ കൂടി ആൾകാർ എപ്പോഴും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പോകുന്നതാ. ആരെങ്കിലും സംശയം തോന്നി വന്നു നോക്കിയാൽ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആലോചിക്കുംതോറും എന്റെ ഭയം ഇരട്ടിച്ചു. പക്ഷെ സാറിക്ക പറഞ്ഞല്ലോ ഒന്ന് പേടിക്കേണ്ട എല്ലാം പുള്ളി നോക്കി കൊള്ളാം എന്ന്. ആ വാക്ക് വിശ്വസിച്ചു എന്തായാലും പോകുക തന്നെ.
സമയം പത്തര, ആരെയും അറിയിക്കാതെ ഞാൻ സ്കൂളിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. ചുറ്റും നോക്കി. മെല്ലെ ട്യൂട്ടോറിയലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാണ് എന്റെ നടപ്പു. ഈ സമയത്തു ട്യൂട്ടോറിയലിൽ ക്ലാസ് ഇല്ല എന്നുള്ളത് പലർക്കും അറിയാം. പരിചയമുള്ള ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത് മതി. വീട്ടിൽ അപ്പോൾ വിവരം അറിയും. പിന്നീടുള്ള കാര്യമൊന്നും പറയുകയും വേണ്ട. ഞാൻ നടത്തക്കു വേഗം കൂട്ടി. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ നന്നായി കേൾക്കാം. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഞാൻ ട്യൂട്ടോറി എത്തി. ട്യൂട്ടോറിയലിന്റെ വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു, വിശ്വാസം വരാതെ ഞാൻ ഒന്ന് കൂടെ നോക്കി. അതെ ഗേറ്റ് പുറത്തു നിന്ന് പൂട്ടിയിരുന്നു. അപ്പോൾ ഇക്ക എന്നെ പറ്റിച്ചു. ഞാൻ വിഷമത്തോടെ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ പകച്ചു നിന്ന്. ഇനി ആരും അറിയാതെ പെട്ടെന്ന് സ്കൂളിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോകണം. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങി,
താരാ……
സാറിക്കയുടെ വിളി കേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ട്യൂട്ടോറിയലിന്റെ തൊട്ടടുത്തു ഒരു ചെറിയ വീടുണ്ട്. അതിന്റെ പിറകു വശത്തു നിന്നാണ് വിളി വന്നത്.
നീ ഇങ്ങു കയറി വാ.
ട്യൂട്ടോറിലയാളിന്റെ സൈഡിൽ കൂടി ഉള്ള വഴിയിൽ കൂടി ഞാൻ അകത്തു കടന്നു. ട്യൂട്ടോറിയുടെ മുറ്റം അടിക്കുകയും മറ്റും ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്ത്രീ താമസിച്ചിരുന്ന വീട് ആണത്. അധികം സൗകര്യങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ വീട്. ആ വീട്ടിൽ ആള് താമസം ഉണ്ടെന്നായിരുന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നത്.
“നീ പെട്ടെന്നു അകത്തു കയറൂ.” വീടിന്റെ തുറന്നിട്ടിരുന്ന പിൻ വാതിൽ ചൂണ്ടി കാട്ടി ഇക്ക എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അകത്തു കയറി. ഞാൻ കയറി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം പരിസരമൊക്കെ നന്നായി നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം ഇക്കയും അകത്തു കയറി വാതിൽ അടച്ചു.
“ഓ സമാധാനമായി.” ഇക്ക ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ടു.
സാർ ഇപ്പോൾ ഈ വീട്ടിൽ ആള് താമസമില്ലേ. ?
“ഇല്ല ആ പെണ്ണുമ്പിള്ളയും, പിള്ളേരും ഒരു മാസത്തേക്ക് കുടുംബ വീട്ടിലാ താമസം. അവരുടെ വയസ്സായ തള്ളക് സുഖം ഇല്ല. നമ്മുടെ ട്യൂട്ടോറിയുടെ കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ ഇവിടെ വെച്ചിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് കുടുംബ വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ഇതിന്റെ താക്കോൽ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നു. ഈ സൗകര്യം ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ നിന്നോട് ധൈര്യത്തോടെ വരാൻ പറഞ്ഞത്.”
കൊച്ചു വീട് ആണെങ്കിലും നല്ല വൃത്തിയും വെടിപ്പുമുള്ള ഉള്ള വീട്. ബെഡ്‌റൂം എന്ന് തോന്നിച്ച ഒരു മുറിയിലേക്ക് സാറിക്ക എന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി. ആ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം പുറത്തു വന്നു. രണ്ടു പേർക്ക് കിടക്കാവുന്ന ഒരു കട്ടിൽ. ചിത്ര പണികൾ ഉള്ള മനോഹരമായ ബെഡ് ഷീറ്റ് വിരിച്ചിരിക്കുന്നു, ബെഡ് ഷീറ്റിനു മുകളിൽ മുല്ലപ്പൂ വിതറിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് സുഗന്ധത്തിന്റെ ഉറവിടം മനസ്സിലായത്.
“ഇതാണ് ബാത്രൂം.” നിനക്ക് ഫ്രഷ് ആകണമെങ്കിൽ.
ആ ചെറിയ വീട്ടിൽ ബാത് അറ്റാച്ചഡ് റൂം ഉണ്ടെന്നത് എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തി. രാവിലെ നല്ല രീതിയിൽ കുളിയൊക്കെ പാസായി വന്ന എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഫ്രഷ് ആകാലിന്റെ ആവശ്യമില്ല. ടെൻഷൻ കാരണം ആയിരിക്കാം എനിക്ക് നല്ല മൂത്രശങ്ക തോന്നി. ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ കയറി കുറ്റിയിട്ടു. മൂത്രം ഒഴിചത്തിന് ശേഷം എന്റെ പുസ്സി നല്ലതു പോലെ കഴുകി. (എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളിൽ കുറച്ചു മുസ്ലിം പെൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആണ് മൂത്രം ഒഴിച്ചാൽ കഴുകണമെന് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്.) അവിടെ കിടന്ന തോർത്ത് കൊണ്ട് പുസ്സി നന്നായി തുടച്ചു.
ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ഞാൻ കാണുന്നത് സാറിക്ക ബാത്ത് റൂമിന്റെ വാതിലിനരികിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നതായിരുന്നു.
