ഉഷ വേവലാതിപ്പെട്ടു.
“തന്റെ ശരീരം ആവശ്യപ്പെട്ട ശേഷം…. സാറിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നു പെടുന്നത് തന്നെ …… ചമ്മലാ… അത് പറയാൻ പോലും..”
പൂച്ച പാല് കുടിക്കുമ്പോലെ, ഉഷ നാണിച്ചു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു..
“നേരിട്ട് സാറിനോട് സംസാരിക്കാൻ വയ്യ, ഇപ്പോൾ…. ഇന്ന് എന്ത് വന്നാലും ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ട് തന്നെ കാര്യം…. ”
ഉഷ തീരുമാനിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി, ഊണ് കഴിഞ്ഞു, കിടക്കാൻ വട്ടം കൂട്ടുമ്പോൾ,
“ഹല്ലോ…. ഉറങ്ങാറായില്ലേ? ”
ഉഷ, സേതു സാറിന് മെസ്സേജ് അയച്ചു.
“ഇല്ല… ഇയാളോ…? ”
വേഗം വന്നു, റിപ്ലൈ..
“പിന്നെ.. ഞാൻ എപ്പോഴേ.. ഉറങ്ങി…? ഉറക്കത്തിലാ ഞാൻ മെസ്സേജ് അയച്ചത്… സാറിന് ഇതെന്താ ? ”
” കുറുമ്പി…. !”
“പോ.. അവിടുന്ന്….. പിണക്കൊണ്ടോ…. ന്നോട്…? ”
“എന്തിന്.? ”
“ഇത് വരെ വിളിക്കയോ… മെസ്സേജ് അയക്കുവോ ചെയ്യാതേന്.. ?
“എനിക്കറിയാലോ… മോള് ‘സമയം’
ആവാഞ്ഞിട്ടാണെന്ന് !”
“കൊതി… ഉണ്ടോ? ”
“ഇല്ല…. ‘കൊതി ഇല്ലാത്ത കൊതിച്ചി.. ‘
“കൊതി… മാറ്റിത്തരാട്ടോ? പത്തു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ…. വിളിക്കാട്ടോ…. ഇപ്പൊ.. ഉമ്മ…. ”
” ഓക്കേ… ഗുഡ് നൈറ്റ് ”
ഉഷയുടെ വിങ്ങൽ മാറി..
അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ… ഉഷയുടെ നടു വിരൽ പുൽകാട്ടിലെ ‘അരുവി ‘യിൽ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു….
