കരുതിയ പോലല്ല, സേതു സാർ ഒരു മാന്യനാണ് എന്ന് ഉഷയ്ക്ക് തോന്നി…
രണ്ടു നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ “കൊടിയേറ്റം ” നടന്നു.
അന്ന് തീയതി 20.
ഉറ്റ കൂട്ടുകാരി ജൂലിയുടെ “മനസ്സമ്മത ” കാര്യം വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ.. വീട്ടിൽ എതിർപ്പുയർന്നു..
“പ്രായം തികഞ്ഞ പെണ്ണിനെ… ഇത്രയും ദൂരം…? ”
എന്നും ഉഷയോട് സോഫ്റ്റ്‌ കോർണർ ഉള്ള കൊച്ചണ്ണൻ… പതിവ് പോലെ ഇത്തവണയും… തുണച്ചു…
K
“മുന്നൂറ്റി അറുപത്തഞ്ച് ദിവസവും ഇവിടെ അടച്ചു മൂടി കിടക്കുവല്ലേ…. പോവട്ടെന്ന്…. ”
പൂർണ മനസ്സോടെ അല്ലെങ്കിലും… ഒടുവിൽ സമ്മതിച്ചു.
ഒരു സെക്കന്റ്‌ താമസിക്കാതെ സേതു സാറിനെ അറിയിച്ചു…
“24ന് പോകാം…
10ന് മുന്നേ ഷൊർണുർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ… പോകാൻ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു നിന്നോളു ”
ഓരോ ദിവസവും തള്ളി നീക്കിയ പാട്.. ഉഷയ്ക്കും സേതു സാറിനുമേ അറിയൂ..
23 ന് ബ്യൂട്ടി പാര്ലറിൽ പോയി. മുടി സ്ട്രെയ്റ്റൻ ചെയ്യാൻ ഉള്ള സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു… a
അത് ചെയ്തു… ഐ ബ്രോസ് ത്രെഡ് ചെയ്തു ഷേപ്പ് വരുത്തി…. കക്ഷം വാക്സ് ചെയ്തു… കൂട്ടത്തിൽ ഫേഷ്യലും…..
അടുത്ത നാൾ കൊച്ചണ്ണൻ കാലത്തു ഒമ്പത് മണിക്ക് ശേഷം ഉഷയെ സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടാക്കി.
പെട്ടന്ന് അണ്ണന് ഒരു ഫോൺ വന്നു ധൃതിയിൽ പോയത് കാര്യായി….
സ്റ്റേഷന്റെ ഒരു മൂലയിൽ വഴിക്കണ്ണുമായി ഒരാൾ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്…. ഒരു ചുള്ളൻ….
സേതു സാർ..
അണ്ണൻ ഇല്ലാത്ത കാരണം ഉഷ നേരെ “ചുള്ളന്റെ ” അടുത്തു ചെന്നു…
അര മണിക്കൂർ ആവും മുമ്പ് കോയമ്പത്തൂർ ട്രെയിൻ എത്തി.
ചുറ്റും നോക്കി.
പരിചയക്കാർ ആരുമില്ല… ആശ്വാസമായി.
സേതു സാറിന്റെ പിൻ പറ്റി, ഫസ്റ്റ് ac കോച്ചിലേക്ക്..
സ്വകാര്യതയ്ക്ക് വേണ്ടിയാ… അതു തന്നെ എടുത്തത്…
സേതു സാറിന്റെ ഉദ്ദേശം നടന്നു… ബോഗിയിൽ തീരെ തിരക്കില്ല… അടുത്ത സീറ്റുകളിൽ എങ്ങും ആരുമില്ല…..
