സാവിത്രി : ആ അങ്ങനെ പോവുന്നു.
സാവിത്രി ആന്റിയുടെ മുഖത്ത് സങ്കടം വരുന്നത് കാണാം.പ്രായം അൻമ്പത്തിയഞ്ചക്കെ ആണെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത്രെയും പറയില്ല ഇപ്പോഴും നല്ല മൂത്ത് വിളഞ്ഞാ നിൽക്കുന്നത്.കൊച്ചിനെ കളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്
ഞാൻ : മനോജേട്ടൻ ഇനി എന്നാ വരുന്നേ ആന്റി?
സാവിത്രി : അറിയില്ല, വരണ്ട സമയമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.കൃഷ്ണേട്ടൻ പോയേ പിന്നെ അവിടത്തെ കാര്യങ്ങളും ആരോ പറഞ്ഞ പോലെയാണ്
ഞാൻ : മായേച്ചിയോ?
സാവിത്രി : എല്ലാവരും കണക്കാടാ വിദേശത്തു പോയി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവിടെ തന്നെ,നാട്ടിലുള്ളവരുടെ വിചാരം ആർക്കുമില്ല.
ചെടികൾ നനച്ചു കൊണ്ട് സാവിത്രി ആന്റി നടന്നു.ആന്റിയുടെ ചന്തികളുടെ ആട്ടം നോക്കികൊണ്ട്,ബേബി വാക്കർ തള്ളികൊണ്ട്
ഞാൻ : അല്ലാ ആന്റി പണിക്കാര് ആരുമില്ലേ ആന്റി എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നേ?
സാവിത്രി : ഒരു ഫാമിലി ഉണ്ടെടാ തമിഴന്മാരാ. ക്രിസ്മസിനു നാട്ടിൽ പോയി പിള്ളേരെയൊക്കെ കണ്ടിട്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ വിട്ടു. പിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കുവല്ലേ സമയം പോവണ്ടേ
വീടിന് പുറകിൽ സെർവന്റിനായിട്ടുള്ള ഒരു ചെറിയ വീട്ടിൽ ആണ് അവരുടെ താമസം.സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ വീടും അത്രെയും കാണുള്ളൂ.എന്റെ കൈയിലുള്ള ഫയൽസ് നീട്ടികൊണ്ട്
ഞാൻ : ആന്റി രമ്യചേച്ചി ഈ ഫയൽസ് കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
സാവിത്രി : ആ നീയത് മുകളിൽ കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്ക് അവള് അവിടെ കാണും . ഞാൻ ഇപ്പൊ മുകളിലേക്കൊന്നും പോവാറില്ല മുട്ടു വേദന കൂടുതലാണ്.
ഞാൻ : എന്നാ ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടു വരാം.
എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് കയറി. വിശാലമായ വലിയൊരു ഹാൾ താഴെയും മുകളിലുമായി അഞ്ചാറ് മുറികളും ഗസ്റ്റ് റൂം ഡൈനിങ് റൂം പൂജാ റൂം വലിയൊരു കിച്ചൻ സിറ്റ് ഔട്ടും ബാൽക്കണിയുമൊക്കെയായി ഒരു കൊട്ടാരം പോലെയിരിക്കുന്നു.ഹാളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് ചുറ്റി പോവുന്ന ഒരു വലിയ സ്റ്റെയർകേസ് കാണാം അതിലൂടെ ഞാൻ മുകളിൽ എത്തി.’മൂന്ന് നാല് മുറികൾ കാണുന്നുണ്ട് ഇതിലേതിലാവോ’മുൻപിലെ ബാൽക്കണിയുടെ ഭാഗത്ത്‌ ചെന്ന് നോക്കി ആരെയും കാണുന്നില്ല, പുറകിലെ ബാൽക്കണിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെയുള്ള ടീപ്പോയിൽ കുറച്ച് ഫയൽസും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ കിടക്കുന്നുണ്ട്.’രമ്യചേച്ചി എന്നാലും ഇതെവിടെ പോയ് ‘ഞാൻ ഓരോ റൂമിന്റെയും ഡോറിൽ പതിയെ മുട്ടി നടന്നു. അവസാന റൂമിൽ മുട്ടാൻ പോവുന്നേരം അടക്കിപിടിച്ചുള്ള ചില ശബ്ദങ്ങൾ വരുന്നു ‘ പിടിക്ക് ആഹ് വേഗം മ്മ്ഹ്ഹ് ‘എന്താ സംഭവം എന്നറിയാൻ ഞാൻ കീ ഹോളിലൂടെ നോക്കി ഒന്നും കാണുന്നില്ല പിന്നെ ചെവി കീ ഹോളിനോട് ചേർത്ത് കുറച്ചു നേരം നിന്നു
