എന്നും പറഞ്ഞ് ആന്റി ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന് അവിടെയുള്ള സോഫയിൽ കാല് കയറ്റി വെച്ച് രണ്ടു കാൽമുട്ടിലും കൈ കൊണ്ട് അമർത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ആന്റിയുടെ മുന്നിൽ സൈഡിലായി കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ചായ കുടിച്ച്
ഞാൻ : മുട്ടുവേദന ഇതുവരെ കുറഞ്ഞില്ലേ ആന്റി? സാവിത്രി : എവിടെന്ന് ഇത് എന്നെയും കൊണ്ടേ പോവൂ ഞാൻ : മല്ലിയക്ക തന്ന തൈലം ഇട്ടില്ലേ? സാവിത്രി : ഏയ്‌ ഇന്ന് ഇടാൻ നേരം കിട്ടിയില്ല അപ്പോഴേക്കും കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയില്ലേ, അതിടുമ്പോഴാ ഒരു ആശ്വാസം
ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കാമെന്നു കരുതി
ഞാൻ : തൈലം എവിടെയാ ഞാൻ ഇട്ടു തരാം
എന്ന് പറഞ്ഞ് ചായഗ്ലാസ്‌ അവിടെ വെച്ച് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു
സാവിത്രി : ഏയ്‌ അത് വേണ്ട നിന്നെയെന്തിന്നാ വെറുതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നെ മല്ലി വരുമ്പോ ഇട്ടോളും ഞാൻ : എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല അവര് ഡോക്ടറെ വെയിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കല്ലേ വരാൻ വൈകും സാവിത്രി : വേണ്ട അജു നിനക്ക് ഷോപ്പിൽ പോവണ്ടേ? ഞാൻ : ഈ ആന്റിയുടെ ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഇട്ടു തന്നട്ട് പോവാന്നേ, പറ എവിടെയാ തൈലം
എന്റെ നിർബന്ധതിന്നു വഴങ്ങി
സാവിത്രി : ഓഹ് ഈ ചെക്കൻ ദേ അവിടെ എന്റെ മുറിയിലെ ടേബിളിൽ കാണും
ആന്റിയുടെ മുറിയിൽ ചെന്ന് തൈലവുമായി വന്ന്
ഞാൻ : ഇവിടെ ഇരുന്നാണോ ഇടേണ്ടത്? സാവിത്രി : ഏയ്‌ ഇവിടെയൊക്കെ തൈലം ആവും ഞാൻ ആ കസേരയിൽ ഇരിക്കാം
സോഫയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് സാവിത്രി ഞാനിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു, താഴെ ഇരിക്കാൻ പോയ എന്നോട്
സാവിത്രി : നീ താഴെ ഇരിക്കണ്ട സോഫയിൽ ഇരുന്നോ ഞാൻ : ഇവിടെയോ തൈലം ആവില്ലേ അപ്പൊ? സാവിത്രി : ആ.. ആരേലും കേറി വന്നാൽ എന്താ വിചാരിക്കുക നീ ഇവിടത്തെ വേലക്കാരനാണെന്ന് കരുതും ഞാൻ : ഹ ഹ ഹ അതിനെന്താ, എന്നാ ഞാൻ പോയി വാതിൽ ചാരിയേച്ചും വരാം
മറുതെന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുന്നേ തൈലം അവിടെ വെച്ച് മുന്നിലെ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ട് വന്ന്
