“എന്റെ മണിക്കുട്ടന്‍…..” ശ്രീദേവിയുടെ നിശ്വാസം ഉയര്‍ന്നു. അവളുടെ അധരങ്ങള്‍ വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. ശിലപോലെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. ശ്രീദേവിയുടെ മുഖം എന്റെ മുഖത്തിനരുകില്‍ എത്തി. അവള്‍ എന്റെ ഗന്ധം വലിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു.
“എന്തിന്റെ മണമാണ് ഇത്..” എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ മണത്തുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു. ആ തെറിച്ച സ്തനദ്വയങ്ങള്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ പലവുരു അമര്‍ന്നു. ശ്വാസമെടുക്കാന്‍ പോലും എനിക്ക് ഭയമോ മടിയോ ഒക്കെ തോന്നി. അവളുടെ മുന്‍പില്‍ അനങ്ങാന്‍ പോലും എനിക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല.
“അത്…” ഞാന്‍ മടിച്ചു. വാറ്റ് ചാരായത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ് അവള്‍ ചോദിക്കുന്നത്.
“നല്ല മണം..ആഹ്ഹ്…” അവള്‍ വീണ്ടും മുഖം അടുപ്പിച്ച് ആ ഗന്ധം നുകര്‍ന്നു.
“പറ..എന്തിന്റെ മണമാണ് ഇത്….?” അവള്‍ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു.
“ഇത്..ഇത് ചാരായത്തിന്റെ മണം ആണ്..വാറ്റ് ചാരായം..” ആ മുഖത്ത് നോക്കി കള്ളം പറയാന്‍ എന്റെ മനസ് അനുവദിച്ചില്ല.
ശ്രീദേവി കുസൃതിയോടെ ചുണ്ട് മലര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കി. പിന്നെ കവിളില്‍ നുള്ളി.
“കുടിയന്‍….” അവള്‍ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ആ ചുണ്ട് അതേപടി എന്റെ ചുണ്ടില്‍ മുട്ടിച്ചു. ഞാന്‍ മയങ്ങിനിന്നുപോയി. എന്ത് മൃദുത്വം! എന്ത് സുഖം! ഞാന്‍ നിശ്ചലനായി നിന്നുപോയി. അവള്‍ ചുണ്ടുകള്‍ മാറ്റി എന്റെ കവിളില്‍ മെല്ലെ തലോടി.
“ചന്ദനത്തിന്റെയും കര്‍പ്പൂരത്തിന്റെയും എണ്ണയുടെയുമൊക്കെ ഗന്ധം ഞാന്‍ മടുത്തു…പുരുഷന്റെ ഗന്ധം….കരുത്തനായ പുരുഷന്റെ ഗന്ധം…ഈ ഗന്ധം..അതാണ്‌ എനിക്ക് വേണ്ടത്…”
അവളുടെ കൈവിരലുകള്‍ എന്റെ ഷര്‍ട്ടിന്റെ ബട്ടണുകള്‍ മെല്ലെ അഴിച്ചു. ആ കണ്ണുകളില്‍ കാമം തിരയടിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. എന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും അവള്‍ ഷര്‍ട്ട് ഊരിമാറ്റി. കരുത്തുറ്റ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവളുടെ മിഴികള്‍ തറഞ്ഞു. പിന്നെ അത് എന്റെ കണ്ണുകളുമായി ഇടഞ്ഞു. അവള്‍ ഷര്‍ട്ട് നടുത്തലത്തിനരുകില്‍ കിടന്ന കസേരയില്‍ ഇട്ട ശേഷം എന്റെ നെഞ്ചില്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ കൈവിരലുകള്‍ അതില്‍ പതിഞ്ഞു. മെല്ലെ ആ കൈകള്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ നിന്നും താഴേക്ക് നീങ്ങി. ശിലപോലെ നിന്ന എന്റെ രോമകൂപങ്ങള്‍ മൊത്തം എഴുന്നുനില്‍ക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ശ്രീദേവിയുടെ കൈകള്‍ എന്റെ വയറ്റിലൂടെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. അത് എന്റെ മുണ്ടില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു. മുണ്ടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് അവളുടെ വിരലുകള്‍ അല്‍പം കയറി. മെല്ലെ അവള്‍ കൈകള്‍ പിന്‍വലിച്ചു.
ശ്രീദേവി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പിന്നാലെ ഞാനും. കാന്തം ഇരുമ്പിനെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നത് പോലെ അവളെന്നെ ആകര്‍ഷിച്ച് വലിയ ഒരു മുറിയിലേക്ക് നയിച്ചു. അവളുടെ തെന്നിക്കളിക്കുന്ന തെറിച്ച നിതംബങ്ങളില്‍ കണ്ണുനട്ട് ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ മുറിയിലേക്ക് ഞാന്‍ പ്രവേശിച്ചു. പഴമയുടെ ഗന്ധം തളംകെട്ടി നിന്ന ആ മുറിയില്‍ വലിയൊരു കട്ടിലും ഒരു മേശയും അതോടു ചേര്‍ന്ന് ഒരു കസേരയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മച്ചില്‍ ചിലന്തികള്‍ വല കെട്ടിയിരുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് ഒരു കൂജയും അതിനു മേല്‍ കമിഴ്ത്തി വച്ച നിലയില്‍ ഒരു ഗ്ലാസും. ശ്രീദേവി കട്ടിലിന്റെ അരികിലെത്തി തിരിഞ്ഞെന്നെ നോക്കി. ആ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. മങ്ങിക്കത്തുന്ന ബള്‍ബിന്റെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തില്‍ ഒരു തങ്കവിഗ്രഹം പോലെ അവള്‍ നിന്നു.
