സ്കൂളിന്റെ പുറകുവശത്ത് നിന്നാലും ഇത് കാണാന്‍ പറ്റും.പൊതു സ്ഥലമല്ലാത്തതുകൊണ്ടും,കുട്ടികളായതുകൊണ്ടും ഈ സെറ്റപ്പില്‍ ഒരു കുഴപ്പവും ആരും കണ്ടിട്ടില്ല.അവിടെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന എന്റെ അമ്മയുള്‍പ്പടെ അഞ്ച് ടീച്ചര്‍മ്മാരും വെളുത്ത് തടിച്ചുകൊഴുത്ത സുന്ദരിമാരാണ്.എന്റെ അമ്മയൊഴിച്ചാല്‍ എല്ലാവരും മുപ്പത്തഞ്ചിനും, നാല്പ്പത്തഞ്ചിനും ഇടയില്‍ പ്രായമുള്ളവര്‍ ആയിരുന്നു.എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അന്ന് മുപ്പത്തിമൂന്ന് വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം.എച്ച്.എം ആയ ബിന്ദു ടീച്ചറിന് നാല്പത് വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു.മിനി ടീച്ചറിനും,രാജി ടീച്ചറിനും മുപ്പത്തിയെട്ടും, മുപ്പത്തിയാറും,മല്ലിക ടീച്ചറിന് നാല്പ്പത്തി രണ്ടുമായിരുന്നു പ്രായം.സുമതി ചേച്ചി അമ്പത് കഴിഞ്ഞ ആളാണ്.ഇവരെല്ലാവരും നായന്‍മാരായിരുന്നു.ടീച്ചര്‍മ്മാരും,സുമതി ചേച്ചിയും എല്ലാവരും തമ്മില്‍ സ്നേഹവും,സൗഹൃദവും ഒക്കെയുണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ ടീച്ചറിന്റെ മകനായതുകൊണ്ട് എനിക്ക് സ്റ്റാഫ് റൂമിലും,ടീച്ചര്‍മ്മാരുടെ അടുത്തും ഒക്കെ സര്‍വ്വ സ്വാതന്ത്രവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പറഞ്ഞുവരുന്ന കഥ ഈ പറഞ്ഞ മൂത്രപ്പുരയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചതാണ്.അതില്‍ കയറി മുള്ളുന്ന ടീച്ചര്‍മ്മാരുടെ രംഗം ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ സ്ഥിരം കാണുന്നതായിരുന്നെങ്കിലും അന്ന് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളായിരുന്ന കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല.മാത്രമല്ല ടീച്ചര്‍മ്മാര്‍ അതില്‍ മുള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ അതിന് മുന്നില്‍ക്കൂടെ ഓടിക്കളിക്കുകയും,അവര്‍ ഞങ്ങളോട് കുശലം പറയുകയും മറ്റും ചെയ്തിരുന്നു.എന്നാല്‍ ഇന്നതൊക്കെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന കുളിരാണ് ഇതെഴുതാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ചത്.പക്ഷെ ഒരു മൂന്നാം ക്ലാസിന്റെ അവസാനത്തോടെ എനിക്കീ കാഴ്ച്ചകള്‍ എന്തോക്കെയോ രസമായി തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.കാരണം ക്ലാസ് മൂന്നരയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞാലും എന്റെ അമ്മയും ബാക്കി ടീച്ചര്‍മ്മാരും നാലേമുക്കാലിന്റെ ബസ്സിനാണ് വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നത്.അതിന് മുന്‍പ് അതുവഴി ബസ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.എല്ലാ ടീച്ചര്‍മ്മാരും അടുത്ത ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും വരുന്നവരാണ്.പക്ഷെ കുട്ടികള്‍ എല്ലാവരും സ്കൂളിന്റെ സമീപത്തും,പരിസരത്തും ഉണ്ടായിരുന്നവരാണ്.സുമതി ചേച്ചിയും.
ടീച്ചര്‍മ്മാരുടെ മുള്ളല്‍ ഏറ്റവും നന്നായും,കൂടുതലും കണ്ടിട്ടുള്ളത് ഞാന്‍ മാത്രമായിരുന്നു.മറ്റ് കുട്ടികള്‍ കളിക്കുന്നതിനിടയിലും മറ്റും മിന്നായം പോലെയും, വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പോകാറില്ലായിരുന്നു.പക്ഷെ ഞാനിത് ശ്രദ്ധിച്ച് തുടങ്ങിയത് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞശേഷമുള്ള സമയത്ത് സ്റ്റാഫ് റൂമില്‍ പോയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.മൂന്നരയ്ക്ക് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞാലും ബസ് നാലേമുക്കാലിനായതിനാല്‍ ഒരു നാലരവരെ ടീച്ചര്‍മ്മാര്‍ എല്ലാവരും സുമതി ചേച്ചിയും സ്റ്റാഫ് റൂമിലുണ്ടാകും.ആ സമയത്താണ് പലരും സാരി അഴിച്ചുടുക്കുന്നതും, മുള്ളാന്‍ പോകുന്നതും,പൗഡറിട്ടൊരുങ്ങുന്നതും മറ്റും.ആദ്യമൊന്നും ഞാനിതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലാരുന്നെങ്കിലും മുന്‍പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു മൂന്നാം ക്ലാസിന്റെ അവസാന കാലം മുതലാണ് എനിക്കീ കാഴ്ച്ചകള്‍ ആസ്വാദകരമായി തോന്നിയത്.
