എഴുപതുകളിലെ പദ്മവസന്തം

‘എന്തിനു’
അവളുടെ മും മ്ലാനമായി മുന്നോട്ടു വെച്ച കാലടി പിന്‍ വലിച്ചു കൊണ്ടു ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു
‘അറിയില്ല പക്ഷെ വരണം’
അതിലധികമൊന്നും ആ കുലീന സ്ര്തീക്കു പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.പദ്മാവതി വേഗം തന്നെ അവിടന്നുപോയി.
പിന്നൊരു ഒന്നുരണ്ടാഴ്ചത്തേക്കു ഹരികൃഷ്ണന്‍ കോടതി വ്യവഹാരങ്ങളുമായി ബിസിയായിരുന്നു.അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം നാണുപ്പിള്ളയെ നാരായണന്‍ നമ്പൂതിരി വലിയ കോടതിയില്‍ അപ്പീലു കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞയച്ചിരുന്നു.സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞാല്‍ യാത്രക്കു വാഹനങ്ങളൊന്നും കിട്ടില്ലെന്നറിയാവുന്ന ഹരിക്രിഷ്ണന്‍ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് നേരെ നാണുപ്പിള്ളയുടെ വീട്ടിലേക്കു ചെന്നു.
നല്ല കോടി നിറം മാറാത്ത കറുത്തപുളിയിലക്കരയന്‍ മുണ്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും നെറ്റിയില്‍ ഭസ്മവും അണിഞ്ഞു നിക്കുന്ന കുലീനയായ ആ പ്രൗഢ സ്ര്തീ തന്നെ കണ്ട മാത്രയില്‍ തന്നെ ആ കണ്ണുകള്‍ വിടരുന്നതും ചുണ്ടില്‍ സന്തോഷം വിരിയുന്നതും ഹരികൃഷ്ണന്‍ കണ്ടു.പഴയതിലും സന്തോഷത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോള്‍ ഹരികൃഷ്ണനു തോന്നി പാവം അവള്‍ തന്റെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നു.അന്നു രാത്രി തങ്ങിയ ദിവസംകിടക്ക വിരിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിനിടയില്‍ താന്‍അവളുടെ വിരിഞ്ഞ വിശാലമായ കുണ്ടികളില്‍ മൃദുവായി ഒന്നു തലോടിയപ്പോഴെ മനസ്സിലാക്കിയതാണു.അതുകൊണ്ടിനി പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല.മൂക്കു വിടര്‍ത്തി അവളുടെസൗരഭ്യം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടു അവള്‍ നീട്ടിയ ചായ വാങ്ങി മെല്ലെ മൊത്തിക്കുടിച്ചു.തന്റെ നോട്ടം താങ്ങാനാവാതെ മും കുനിച്ചു നാണത്തോടെ നിക്കുന്ന പദ്മാവതിയെ ഹരികൃഷ്ണന്‍വലിച്ചടുപ്പിച്ചു നിറുത്തിക്കൊണ്ടുഅരയിലൂടെ കയ്യിട്ടു ചുറ്റിയിട്ടു ആ കൊഴുത്ത ഇടുപ്പിലെ മാംസത്തില്‍ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു.
‘സ്സ്‌സ്’
അയാളുടെ കൈക്കുള്ളില്‍രുന്നു അവളുടെ കൊഴുപ്പു നീറി.അവളറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ ദേഹത്തേക്കു ചാഞ്ഞു.അവള്‍ തനിക്കു വശം വദയായെന്നു മനസ്സിലായ ഹരിക്രിഷ്ണന്‍ അപ്പോഴേക്കും തന്റെ കൈവിരലുകള്‍ ഇഷ്ടം പോലെ വശങ്ങളിലേക്കും പിന്നെ നുനുത്ത മുണ്ടിനുള്ളില്‍ വിശാലമായി പിന്നിലേക്കു തള്ളിനിന്നിരുന്ന കുണ്ടികളിലും അരിച്ചു നടന്നു.അവളിലെ ശ്വാസം പിന്നേയും മുറുകുന്നതു