എഴുപതുകളിലെ പദ്മവസന്തം

എന്തായാലും ഇപ്പോഴെങ്ങും വരില്ല.’
ഹരികൃഷ്ണന്‍ അവളേക്കൊണ്ടു പറയിപ്പിക്കാന്‍ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു.എന്തായാലും അവള്‍ക്കു പറയാനുള്ളതു ഒരു കാമുകിയുടെ പ്രേമപൂര്‍വ്വമുള്ള നിവേദനമൊന്നുമല്ലെന്നു അയാള്‍ക്കുറപ്പായിരുന്നു.ഇനിയിവള്‍ ചെലപ്പൊ ഇപ്പം തരാം ഇപ്പം തരാം എന്നു പറഞ്ഞു തൊടാനും തടവാനുമൊക്കെ നിന്നു തന്നിട്ടു അവസാനം കുണ്ണ കേറ്റി കളിക്കാന്‍ വരുമ്പൊ ഇനി വല്ല മുതലെടുപ്പും നടത്താനാണൊ ഉദ്ദേശം.ചില പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കങ്ങനെ ഒരു സ്വഭാവമുണ്ടു നമ്മളെ കൊതിപ്പിച്ചു കൊതിപ്പിച്ചു മൂപ്പിച്ചു നിറുത്തീട്ടുഅവസാനം മനസ്സിലുദ്ദേശിച്ച കാര്യം നേടാതെ കളിക്കന്‍ തരില്ലെന്നൊരു ലൈന്‍.പലരും ആ അവസരത്തില്‍ വേണമെങ്കി എന്തും സമ്മതിച്ചു പോകും ഇനിയിപ്പൊ ഇവളുടെ ഉദ്ദേശം അതു വല്ലതുമാണൊ.ഹേയ് അതായിരിക്കില്ല തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ആ പാവപ്പെട്ട സ്ര്തീ അങ്ങയുള്ളവളല്ലെന്നു ഹരികൃഷ്ണനു തോന്നി.അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങനെയുള്ളവള്‍ ആയിരിക്കല്ലെ എന്നയാള്‍ മനസ്സിരുത്തി പ്രാര്‍ഥിച്ചു.കാരണം ഇങ്ങനേയുള്ള പല ബബ്ധങ്ങളില്‍ നിന്നും അയാള്‍ സമര്‍ഥമായി ഊരിപ്പോന്നിട്ടുണ്ടു .നാരണത്തു ഭ്രാതനെ പോലെയായിരുന്നു എല്ലാം കൊതിപ്പിച്ചു കൊതിപ്പിച്ചു അങ്ങു മോളില്‍ കേറ്റി നിറുത്തീട്ടാണു ഓരോ ആവശ്യങ്ങള്‍ പറയുന്നതു സാധിച്ചു കൊടുത്തില്ലെങ്കി അപ്പൊ ഉരുട്ടി താഴേക്കിടും.ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ എല്ലാം കൊണ്ടും സൈ്വര്യമായ ഒരു താവളമായിട്ടാണു തോന്നിയതു.
‘പറയൂ എന്തായാലും ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ റെഡിയാണു’
ഹരികൃഷ്ണന്‍ നാണുപ്പിള്ളയുടെ ചാരു കസേരയിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
‘ഞങ്ങള്‍ തിരുമേനിക്കു പ്രമാണം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടു’
‘ങ്ങേ അര്‍ക്കു അച്ചനൊ’
ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണു ഹരികൃഷ്ണന്‍ അതു ചോദിച്ചതു.അല്‍പം മുന്നോട്ടാഞ്ഞു പോയ അയാള്‍ തന്റെ ഭാവഭേദം പദ്മാവതി അറിയാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.
‘ഊം അതെ ‘
‘എന്നു’
‘ഇപ്പൊ ഒരു മൂന്നു കൊല്ലമായിക്കാണും.’
‘എന്തിനാ പൈസ മേടിച്ചതു’