“ഇത്രേം സുന്ദരായിട്ട് ഗോവിന്ദേട്ടൻ എപ്പോഴേലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ……” മാനത്ത് നോക്കി ഗീതു ചോദിച്ചു.
” ഇല്ല ഗീതു… ഇല്ല…..”
ഗീതൂനെ അത്രയും സുന്ദരമായിട്ട് ഞാനന്നായിരുന്നു കണ്ടത് ……
തണുത്ത ഇളം കാറ്റ് വീശി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് കുളിര് കേറിയതും ഞാൻ ഇരുകൈകളും ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു… പക്ഷെ ഗീതുവിന് ആ തണുപ്പ് ഒരു പ്രശ്നമായിട്ടെ തോന്നീല്ല… അവൾ കൈയും വീശി ആ ടെറസിന്റെ ഒരു മൂലയിലേയ്ക്ക് ചെന്നിരുന്നു.. കാല് തിട്ടയ്ക്ക് പുറത്ത് തൂക്കിയിട്ട് കൈകൾ തിട്ടയിലൂന്നി ഇരുന്ന് ഗീതു ആകാശത്ത് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു… ഞാനും അവളെ പോലെ മറ്റേ മൂലയിലേയ്ക്ക് ചെന്നിരുന്ന് വാനനിരീക്ഷണം നടത്തി. തണുത്ത കാറ്റത്ത് അവിടിരിക്കാൻ വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി. താഴോട്ട് നോക്കിയാൽ എല്ലാം കാണാമായിരുന്നു. മുറ്റം, തുളസിത്തറ എന്തിന് നമ്മുടെ നടുമുറ്റം പോലും …..
” നമ്മളൊരുപാട് വൈകി പോയല്ലേ ഗോവിന്ദേട്ടാ….”
“മ് …..എന്താ ……? ”
“അല്ല …… ഒന്നൂല്ല……….”
അവൾ ചോദിച്ചത് പയ്യെ എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു …..
“ഗീതൂ……”
“എന്തോ………”
“എന്നെ വിവാഹം ചെയ്തത് അബദ്ധമായിട്ട് നിന്നക്കെപ്പോഴെങ്കിലും തോന്നീട്ടുണ്ടോ ……?. ”
ഗീതു പെട്ടെന്നെന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി…..
“അതെന്താ ഏട്ടാ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ തോന്നാൻ …..”
അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം എന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാനായില്ല.
“ഇന്നുവരെ ഞാനിങ്ങനൊരു ചോദ്യം മനസ്സിൽ പോലും ചോദിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നാണ് ഞാൻ ഇത് ചിന്തിക്കുന്നത് തന്നെ…..”
“അതെന്തുപ്പറ്റി …..”
വായുവിൽ ആട്ടി കൊണ്ടിരുന്ന കാല് തിട്ട മേൽ മടക്കി വച്ച് മുട്ടിൽ തല ചായ്ച്ച് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഗീതു എന്നോട് ചോദിച്ചു…
“ഇന്നു വരെ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ കടമകളെല്ലാം നന്നായിട്ട് ഞാൻ ചെയ്തു എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.
