ഹോസ്റ്റലിലെ മാലാഖമാർ

Hostalile Malakhamaar

പാലക്കാട് ജില്ലയിൽ ചിറ്റൂർ എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമം.അവിടം ഒരു പുരാതന കുടുബത്തിലാണ് എൻ്റെ ജനനം.അച്ചനും അപ്പൂപ്പനുമടക്കം പരമ്പരാഗത കൃഷിക്കാരാണ്’കൃഷിക്ക് പുറമേ കന്നുകാലി വളർത്തലും നടത്തിയാണ് അച്ചൻ ഞങ്ങളെ വളർത്തിയത്,ഞങ്ങൾ നാലു പെൺമക്കളാണുള്ളത്‌,മൂന്ന് ചേച്ചിമാരുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു.ഒരു മകനില്ലാത്ത ദുഖം എപ്പോഴും അച്ചൻ്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.

ഞാൻ പഠനകാര്യത്തിൽ അൽപം മിടുക്കിയായിരുന്നു.അച്ചൻ്റെ പ്രയാസം കണ്ടുവളർന്ന എനിക്ക് വീട്ടിലെ ജീവിതം അത്ര സുഖകരമായി തോന്നിയിരുന്നില്ല, അങ്ങിനിരിക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് തമിഴ്നാട് എഞ്ചിനിയറിങ്ങ് കോളേജിൽ സീറ്റ്കിട്ടിയത്, അവിടെവെച്ച് എനിക്കുണ്ടായ അനുഭവം ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു‌…

അച്ചൻ എന്നേയും കൂട്ടി തമിഴ്നാട് ഈരോട് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കോളേജിലേക്ക് ട്രൈൻമാർഗ്ഗം യാത്ര തിരിച്ചു.ഈരോട് ടൗണിൽ നിന്ന് ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു.ഓട്ടോകാരനോട് കോളേജിൻ്റെ പേര് പറഞ്ഞതും കയറൂ,അറിയാം,ഇവിടെ അടുത്താണെന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെയും കയറ്റി കോളേജ് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി ഒരു വലിയ കോളേജിന് മുമ്പിൽ കൊണ്ട് വണ്ടി നിർത്തി.ആ വലിയ കോളേജിൻ്റെ കവാടം കടന്ന് ഞങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ ഇരു വശങ്ങളിലുമായി മോഡേൺ ഡ്രസ്സിൽ കേളേജിൽ ചേരാൻ വന്ന സ്റ്റുഡൻസിനെ കാണാം,അവരിൽ അതികപേരും എന്നെ നല്ലതുപോലെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എൻ്റെ അച്ചടക്കത്തിലുള്ള ഡ്രസ്സിങ്ങ് അവരിൽ നിന്നും എന്നെ വെത്യസ്ഥമാക്കി അതാണ് കാരണം.കോളേജിലെ പേപ്പർവർക്കിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ നേരെ കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിന് കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലേക്കാണ് പോയത്.കോളേജിന് അൽപം അകലെയായി സ്ഥിതിച്ചെയുന്ന ഹോസ്റ്റൽ കവാടത്തിൽ നടന്ന് എത്തി.അവിടെന്ന് കഷ്ടിച്ച് അഞ്ചു മിനുട്ട് നടന്നാൽ കോളേജിലെത്താം.ഹോസ്റ്റൽ ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ ഗേറ്റിനരികെ ഒരു കറുത്ത് മല്ലനായ ഒരു സെക്യുരിറ്റിയെ കാണാം.അയാൾ എന്നെ അടിമുടി നോക്കി വായിലെ വെള്ളമിറക്കി.ഞങ്ങൾ ഓഫീസ് ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.ഓഫീസിലോട്ട് സ്റ്റെപ്പ് കയറുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി, അപ്പോഴും ഇമവെട്ടാതെ സെക്യൂരിറ്റി നോക്കിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.ഓഫീസിൽ കയറി ഹോസ്റ്റൽ വാർഡൻ സിസ്റ്റർ മറിയ മേടത്തിനെ കണ്ടു.മോടത്തിന് 60 ന് അടുത്ത് പ്രായം കാണും.വെളുത്ത ശരീരത്തിൽ വാർദ്ധക്യ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ഏതൊരു കാര്യത്തിനും അൽപം ഗൗരവമുള്ള കൂട്ടത്തിലാണെന്ന് മുഖം