ഞാൻ നിരുപമയെ അവിടെയാക്കി, രുക്മിണിയെ കൂട്ടികൊണ്ട് വീട്ടിൽ ചെന്നു. വെൽഡിങ് ഷോപ്പിലേക്ക് പോയി പണിയൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോഴും നിരുപമയെ അവളുടെ സമ്മതോതോടെ കളിയ്ക്കാൻ കഴിയണേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
വൈകീട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞു നേരെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വന്നു,
രുക്മിണി ചെക്കപ്പിന് അതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നപ്പോൾ അവൾ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പോയില്ല. ഞാൻ രാജീവനുമായി കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു, രാവിലെ ഞാൻ അവനെ കാണാൻ നിന്നില്ല. വൈകിട്ട് ആയപ്പോൾ പക്ഷെ നിരുപമ അവനോട് ഇന്നലെ നടന്നതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു കാണുമോ എന്നൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ അതൊന്നും നിരുപമ പറഞ്ഞില്ല, എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ നിരുപമയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഞാൻ ഇറങ്ങാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിരുപമ എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ എന്റെ കൂടെ വന്നു.
അന്ന് രാത്രി ഞാൻ അവളെ അവിടെയാക്കിയിട്ട് പുറത്തു ബാറിൽ ചെന്നു രണ്ടു പെഗ്ഗടിച്ചു , പതിയെ വണ്ടിയോടിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയെത്തി , നിരുപമയോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു. എപ്പോ ഉറങ്ങിപ്പോയി എന്ന് പോലും എനിയ്ക്ക് ഓർമയില്ല.
പിറ്റേന്ന് കാലത്തു ഹോസ്പിറ്റലിലെയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ നിരുപമയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“രാജീവനോട് ഇന്നലെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാലോ അല്ലെ?”
“പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ വേണ്ടെന്നു വെച്ചു”
നിരുപമയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനമായി.
“അതെന്തേ?”
“നിങ്ങൾ അത്രയ്ക്ക് ദുഷ്ടൻ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ, എന്നെ ഇന്നലെ എന്നെ നശിപ്പിക്കാം ആയിരുന്നു, പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സലിവ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മിണ്ടാതെ കിടന്നല്ലോ . അതുകൊണ്ട് ഞാനും തിരിച്ചു…ക്ഷമിക്കാം എന്ന് വെച്ചു.”
“ശരി”
അന്ന് വെൽഡിങ് ഷോപ്പിൽ ചെന്ന എന്റെ മനസ് മുഴുവൻ നിരുപമ ആയിരുന്നു , പണിയെടുക്കാൻ ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഒടുവിൽ എന്റെ കുരുട്ട് ബുദ്ധിയിൽ ഒരു ആശയം തോന്നി .
ഞാൻ പതിയെ വണ്ടിയെടുത്തുകൊണ്ട് ഊണ് കഴിക്കാൻ വീട്ടിലെത്തി, രുക്മിണി എനിക്ക് ഭക്ഷണം തന്നു ഞാനതു കഴിച്ചു രുക്മിണി മയങ്ങാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു .
