ഇന്നലെ ഇവിടത്തെ ആള് ഷാപ്പീ കിടന്നു് ഛര്‍ദ്ദിച്ച് നാശാക്കി അല്ലേ….? എന്നെ നോക്കി ജാനു ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. ആള്‍ക്കിത് സ്ഥിരം പതിവാ, അവര്‍ തുടര്‍ന്നു…. ഇന്നു് എണീറ്റിട്ടില്ല, ആ കൂത്തിച്ചി എന്ത് മായം ചേര്‍ത്ത സാധനങ്ങളാണാവൊ വില്‍ക്കുന്നത്. അവളുടെ പുളിച്ച മൂത്രം കുടിച്ചാലേ ഇതിയാനു് തലയ്ക്ക് പിടിയ്ക്കൂ… ങഹാ എന്താ ചെയ്യാ… എന്റെ തല വര.
ഹയ്യോ ജോലിയ്ക്ക് പോയില്ലേ… ഞാന്‍ അവരുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കയറി. ഇടയ്ക്കുള്ള വേലിയില്‍ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കടക്കാന്‍ ചെറിയൊരു ഗ്യാപ്പിട്ടിട്ടുണ്ട്. രാഘവേട്ടന്‍ മൂടിപ്പുതച്ചു കിടപ്പാണു്. ഞാന്‍ നെറ്റിയില്‍ കൈവെച്ചു നോക്കി, കുറേശ്ശെ പനിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ചേച്ചീ പനിയുണ്ടല്ലോ.
അത് പതിവാ… കാലത്തേ കുരുമുളകു് പൊടിയിട്ട് കുറച്ച് ചാരയം കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇനി ഉച്ച കഴിഞ്ഞേ തല പൊക്കൂ…..
അപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ ഇവിടത്തെ പതിവ് കാര്യങ്ങളാണല്ലേ…..!!
ജാനുചേച്ചിയെ ഞാന്‍ അപ്പോഴാണു് ശരിയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചത്. കാലത്തെ കുളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, മുടിയെല്ലാം പിന്നിയിട്ട്, ചന്ദനക്കുറിയെല്ലാമിട്ട് നില്‍ക്കുന്നത് കാണാന്‍ ഒരു ആനച്ചന്തം. ഇന്ദിര സ്‌കൂളില്‍ പോയോ ചേച്ചീ… ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
അവള്‍ പോയി, ഇനി ഉച്ചയ്ക്കുണ്ണാനേ എത്തൂ….
ആ പറഞ്ഞ ട്യൂണില്‍ അല്പം പന്തി കേടുളള പോലെ തോന്നി എനിയ്ക്ക്. ഒരു മോണിംങ്ങ് ഷോട്ടിനു് പറ്റിയ സാഹചര്യം നിലവിലുണ്ട്. ഇനി അമ്മായി അമ്മയെങ്ങാനും അന്വേഷിച്ച് വരുമോ എന്ന ശങ്കയില്ലാതില്ല. അഥവാ വന്നാല്‍ തന്നെ എന്താ, ജാനുചേച്ചിയുമായി ചുറ്റിക്കളിയുള്ള ആളല്ലേ.
മോന്‍ ഇനി ആ അന്നാമ്മയുടെ വീട്ടിലൊന്നും പോകണ്ട…. നാറികളാ, നാട്ടുകാരു് മുഴുവന്‍ അറിയും.
അതിപ്പോള്‍ രാഘവേട്ടനെല്ലാം പോകുന്ന സ്ഥലമല്ലേ ചേച്ചീ…. ഞാന്‍ പൊട്ടന്‍ കളിച്ചു.
ഇങ്ങേരു് പോകുന്ന പോലാണോ മോന്‍ പോകുന്നത്…..
സ്വല്പം കള്ള്, ഷാപ്പീ പോയി കുടിയ്ക്കുന്നതില്‍ എന്താ ചേച്ചീ ഇത്ര കുഴപ്പം… ബോംബെയിലൊന്നും ഇത്ര നല്ല നാടന്‍ കള്ള് കിട്ടില്ല.
പക്ഷെ അവള്മാരു് അങ്ങിനെ കള്ള് മാത്രം കുടിപ്പിച്ച് നട്ടെല്ലിനു് ബലമുള്ള ചെറുപ്പക്കാരെ വിടത്തില്ല. ഇതിയാനു് നാഡി പൊങ്ങാതായിട്ട് കാലം കുറെയായി, അതു പോലല്ലോ മോന്‍.
ആ ‘നാഡി’ പ്രയോഗം എനിയ്ക്ക് രസിച്ചു, പിടിച്ചു കയറാന്‍ പറ്റിയ വള്ളി. അപ്പം ചേച്ചി പട്ടിണിയിലാണല്ലേ ഇത്ര ചെറുപ്രായത്തില്‍…..
