സ്നേഹ: സിദ്ധു…
സിദ്ധു: എന്താ സ്നേഹ?
സ്നേഹ: നിനക്ക് അവളുടെ ക്ലീവേജ് കണ്ടിട്ട് ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ?
സിദ്ധു: എന്ത് തോന്നാൻ?
സ്നേഹ: നിൻ്റെ…. എന്നെകൊണ്ട് പച്ചക്ക് പറയിപ്പിക്കാൻ ആണ് അല്ലെ നിൻ്റെ ഈ പൊട്ടൻ കളി. അവളെ കണ്ടിട്ട് പിടിച്ചു കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നിയില്ലെടാ?
സിദ്ധു ചിരിച്ചു…
സ്നേഹ: എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു…
സിദ്ധു: എൻ്റെ പൊന്നു സ്നേഹ… നീ അത് വിടു…
സ്നേഹ: എന്നാലും എൻ്റെ സിദ്ധു… നീ നോക്കിക്കോ, അവളുടെ മുറിയിൽ ക്യു ആയിരിക്കും മിക്കവാറും അന്ന്.
സിദ്ധു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി… അപ്പോളും അവളുടെ മുലകൾ ഉയർന്നു നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ ഷർട്ട് ൻ്റെ ബട്ടൻസ് ൻ്റെ ബലം പരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുലയിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
സ്നേഹ: നിനക്ക് ചിലപ്പോ അവള് ഫ്രീ ആയി തരും, ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്.
സിദ്ധു: എൻ്റെ സ്നേഹ, അവർ ഒക്കെ എത്ര പേരെ കാണുന്നു ഇതുപോലെ?
സ്നേഹ: എന്നാലും… സിദ്ധു അല്ലെ ഇതിൻ്റെ കമ്പ്ലീറ്റ് ഓർഗനൈസിങ്.
സിദ്ധു: ഉവ്വ…
സ്നേഹ: സിദ്ധു… നിനക്ക് ഒന്നും തോന്നിയില്ലേ? അവളെ കണ്ടിട്ട്?
സിദ്ധു: തോന്നാതിരിക്കാൻ എന്താ, ഞാൻ മനുഷ്യൻ തന്നെ അല്ലെ?
സ്നേഹ: ഓ…. പുതിയ അറിവ്…
തുടർന്നുണ്ടായ നിശ്ശബ്ദതക്കിടയിൽ സിദ്ധു ഒന്ന് പാളി നോക്കിയപ്പോൾ സീറ്റ് ൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന സ്നേഹയുടെ ഷർട്ട് ൻ്റെ മുകളിലെ ഒരു ബട്ടൺ തുറന്നു കിടക്കുന്നു. പെട്ടന്ന് സിദ്ധു നെ നോക്കിയ സ്നേഹ ക്കു അവൻ്റെ നോട്ടം എവിടെ ആണ് എന്ന് മനസിലായി.
സ്നേഹ: അപ്പോ അനാമിക മേനോൻ ൻ്റെ മാത്രം അല്ല നമ്മുടെ ഒക്കെ യും നോക്കും അല്ലെ?
സിദ്ധു: സ്നേഹ, ബട്ടൺ ഇട്…
സ്നേഹ: എൻ്റെ പൊന്നു സിദ്ധു, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ഷർട്ട് ഉം പാന്റ്സ് ഉം മതി. ഞങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ കുറെ സാധനങ്ങൾ ഉള്ളിൽ ഇടണം. എന്നിട്ട് കാറ്റു പോലും കയറാതെ വിയർത്തു ഒരു പരുവം ആവും. വല്ലപ്പോഴും മാത്രം ആണ് ഒന്ന് കാറ്റു കയറാനുള്ള സാഹചര്യം ഉള്ളു, അത് നീ തടയരുത്.
