ജീവിതയാത്ര–2
Jeevithayathra – 2
ഒത്തിരി നേരംകഴിഞ്ഞു ഞാൻ സമയം നോക്കിയപ്പോളാണ് സമയം 10 ആയെന്നു അറിയുന്നത് സർ ഞാൻ പോകാൻനോക്കട്ടെ അയാൾ എന്നോട് പോകണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ വേണ്ട എന്നുണ്ടെകിലും വേണം എന്നുപറഞ്ഞു കാരണം എന്നും വൈശാഖ് ഞാൻ വിളിക്കുന്നതിന്‌ വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യും പാവത്തിനെ വെറുതെ വേദനിപ്പിക്കാൻ തോന്നിയില്ല , ഞാൻ പോകാനെന്നുപറഞ്ഞു കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ എന്നെ വീണ്ടും പിടിച്ചു മുകളിലോട്ടു ഇട്ടു എന്നിട്ടു ചുണ്ടു നക്കിവലിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു അങ്ങിനെ എന്നെ തനിച്ചാക്കിപ്പോകാൻ പറ്റുമെക്കിൽ പൊയ്ക്കോ എന്ന് . ഞാൻ പറഞ്ഞു പോകുന്നില്ല എന്ന്.
ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യപെടുമോ
ഇല്ല
എനിക്ക് വൈശാഖിനെ ഒന്ന് വിളിക്കണം
എന്തിനു
എനിക്ക് തലവേദനയാണ് അതിനാൽ നാളെ വിളിക്കാം എന്ന് പറയാൻ ,
അത് വേണ്ട
എന്തെ സർ
ഈ സർ വിളി ഒന്ന് മാറ്റു കാൾ മി ഗൗതം ഓഫീസിൽ ടൈം എന്നെ സർ എന്ന വിളി മതി
ചിലപ്പോൾ വൈശാഖിനു അത് കേട്ടാൽ ടെൻഷൻ ആകും അത് വേണ്ട
പിന്നെ എന്ത് പറയും
നീ ഈ പറയുന്ന നുണ ഇപ്പോൾ മാത്രമേ നിന്നെ സഹായിക്കു , എനിക്ക് നിന്നെ എന്നും വേണം
അപ്പോ സർ ,സോറി ഗൗതമിന്റെ വൈഫ്
അവൾ എനിക്ക് എത്തിപ്പിടിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത ഉയരത്തിലാണ് അതായതു വിദേശത്തു അവൾ ഇപ്പോ മകളെയും അവിടത്തെ സ്കൂളിൽ ചേർത്ത് ഞാൻ മാസത്തിലുള്ള വിസിറ്റെന്നു പറയാം , അതാണ് ഇപ്പോ എന്റെ ലൈഫ് അതാണ് എനിക്കുള്ള ഫാമിലി ഞങളുടെ ഇടയിൽ ക്യാഷ് അല്ല പ്രോബ്ലം , വേറെ എന്തോ അകറ്റുന്നു , ബട്ട് നിങ്ങളുടെ ലൈഫ് നു ക്യാഷ് ഉം .
