”നീതാ നീ ടിക്കറ്റ് എടുത്തോ? “ , എന്നെ നോക്കി അഞ്ജലി ചോദിച്ചു
”ഞാൻ അല്ല… ചേട്ടൻ കൊടുത്തു…“ , ഞാൻ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു
”അയ്യോ അങ്കിൾ എന്തിനാ കൊടുത്തേ ഞങ്ങൾ കൊടുക്കുമായിരുന്നല്ലോ“ , റിയ ചേട്ടനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
”അതിനെന്താ മക്കളെ നിങ്ങൾ ചെറിയ പിള്ളേർ അല്ലെ. ഈ പൈസ നിങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാലോ. എന്റെ ചേച്ചിയുടെ മക്കളുടെ അത്രേ ഒള്ളു നിങ്ങൾ. ഇതെങ്കിലും എനിക്ക് ചെയ്ത് തരാമല്ലോ. മാത്രവുമല്ല നിങ്ങൾ വയനാട് വന്നിട്ട് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ തരണ്ടേ അങ്കിൾ “ , ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു
പറഞ്ഞതുകേട്ട് രണ്ടുപേരും വീണു എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇവർക്കറിയില്ലല്ലോ എന്താണ് നടക്കാൻ പോവുന്നതെന്ന്. അവർ ചേട്ടനോട് കുറെ താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു പൈസ അവർക്ക് കിട്ടിയല്ലോ എന്നാലോചിച്ചു സന്തോഷിച്ചു.
” പിന്നെ മക്കളെ ഫുൾ ബുക്കിങ് ആണ്. 24, 25 അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങും. നിങ്ങൾ അവിടെ തന്നെ നില്ല്. ആളിറങ്ങിയ ഉടനെ കയറി ഇരുന്നോണം. കൊറച്ചു സ്റ്റോപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞാൽ ബാക്കിലോട്ട് രണ്ടു സീറ്റ്‌ ഫ്രീ ആവും. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ഇരുന്നോളാം, മോളും അവിടെ ഇരുന്നോ “ , ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു
എല്ലാവരും പരസ്പരം തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. ഇത്രയും കോൺഫിഡനസോടെ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോ തന്നെ ആർക്കും സംശയം തോന്നാത്ത വളരെ നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ ആണ് ചേട്ടൻ എന്ന് മാത്രം എല്ലാവർക്കും തോന്നുവൊള്ളൂ. അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തിയതും സീറ്റ്‌ കാലിയായി രണ്ടും കേറി ഇരുന്ന്. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി ചിരിച്ചു താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു. ഇനി ഞാൻ ചത്താലും ഇവർ അറിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അവർ അവരുടെ ലോകത്തിരുന്ന് സംസാരം തുടങ്ങി. തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കുന്നില്ല. എന്തിന് ഇവരുടെ കൂടെ വന്നു എന്നുപോലും ഞാൻ ആലോചിച്ചു നിന്നു വിഷമിച്ചു. അങ്ങനെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി ഇരിക്കെ പെട്ടന്ന് എന്റെ ടീഷർട്ടിനിടയിലൂടെ ചേട്ടൻ കൈ കടത്തി എന്റെ പൊക്കിളിലേക്ക് നടുവിരൽ കുത്തിയിറക്കി. എന്നിട്ട് താഴേക്ക് താഴ്ന്ന് എന്റെ ചെവിയിലേക്ക് സ്വകാര്യമായി ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു
”എന്ത് നോക്കി നിക്കുവാടി“
”ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ ഞാൻ വെറുതെ…“ , പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്നതിനുമുന്നേ തടിച്ച വിരൽ എന്റെ പൊക്കിളിൽ വട്ടം കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
