ഞാൻ ഒന്ന് പതുക്കെ തൊട്ടു… പിന്നെ തലോടി, ആ കൈ തിരിച്ചെടുക്കാൻ എനിക്ക് മനസ് വന്നില്ല… അത് ഒരു തുടർനാടകമായി,..
എന്റെ കൈകൾ അനിയന്ത്രിതമായി അവരുടെ വസ്ത്രം മറയ്ക്കാത്ത ഭാഗത്തു സ്പർശിച്ചുവെങ്കിലും അറിയാതെ ഇരു കൈകളും ഇരു ദിശകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു.
തുടുത്ത മാറിടങ്ങളിലേക്കും, ഹാഫ് ജീൻസിന്റെ “സിബ്ബിന്റെ അടിയിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വച്ച്, പോകുമ്പോൾ അപ്പോഴും, ആ കുഴഞ്ഞ നാക്കിൽ കൂടി, ആ പഴയ ഡയലോഗ് ഞാൻ കേട്ടു.
യെടാ… മേൽവി… വേണ്ടടാ… നീ എന്റെ അവിടെയൊന്നും തൊടണ്ടടാ.. എനിക്ക് കണ്ട്രോൾ കിട്ടില്ല… എങ്ങാനും മഴ പെയ്തു പോയാൽ ഞാൻ ആകെ നനയും… അവിടെ… മൊത്തം കൊളമാകും… വേണ്ട… അതേ… മഴ പെയ്യും ഞാൻ നനയും……
എന്റെ കൈകൾ ഞാനറിഞ്ഞോ, അറിയാതെയോ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്ന യാഥാർഥ്യം, എന്നെ ആ ചെയ്തിയിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം ഉണർത്തി… ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് പിൻവലിച്ചു…. അല്പനേരത്തേക്കു എന്റെ ബോധമണ്ഡലത്തിലേക്കും അത് ഒരു കുറ്റബോധമായി മാറി….
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു… പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ വീണ്ടും അവരെന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു…
കുളിക്കണമെന്നോ, ബാത്റൂമെന്നോ… എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല… ഒന്നും മൈന്റാക്കാതെ അവിടം വിട്ടു ഞാൻ രക്ഷപെട്ടു
ആ മുറിയുടെ കതക് ഒന്ന് ചാരി എന്ന് വരുത്തി,
ആ ഹാളിന്റെ ഒരു വശത്ത് നിവർത്തിയിട്ട്, ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിച്ച സോഫയുടെ മേലെ പോയിവീണു.
ഒന്നും കാണണ്ട,
ഒന്നും കേൾക്കേണ്ട,
ഒന്നും പറയണ്ട….
നിങ്ങളായി നിങ്ങളുടെ പാടായി എന്ന മട്ടിൽ ഭദ്രമായി കണ്ണടച്ച് കിടന്നു ഞാൻ…
