അമ്മേ….. അമ്മേ…. എന്ന് വിളിച്ച് ഞാൻ പുറകേ ഓടിയെങ്കിലും ചുറ്റും ഓടി നടന്നെങ്കിലും അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഓളിയിട്ടു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ചുറ്റും ഓടി നടന്നെങ്കിലും അമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടില്ല. തളർന്നപ്പോൾ നിന്നു.കിതച്ചു.അപ്പോഴാണ് കോട മഞ്ഞിനുള്ളിൽ നിന്ന് രണ്ട് കുഞ്ഞു കൈകൾ താഴെ നിന്ന് എന്റെ നേരെ നീട്ടിയത്..
“ചേട്ടാ…………………….”
എന്നുള്ള കുഞ്ഞു പെൺകുട്ടിയുടെ വിളിയും.
ഞാൻ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. ശരീരം വിയർത്തിരുന്നു. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടു മണി ആവാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ ആലോചന ശേഷം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണ്ടും തിരിക്കാൻ റെഡി ആയപ്പോഴായിരുന്നു. കൂടെ കിടന്നിരുന്ന ചേട്ടനെ കാണാനില്ല.ഒരു അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ വേഗം തന്നെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടന്ന് അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ വാതിൽ വെറുതെ ചാരി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അമ്മയെ മുറിക്കുള്ളിൽ കാണാനില്ല.പിന്നെ ആ വീടിനുള്ളിൽ അവശേഷിക്കുന്ന മുകളിലത്തെ മുറിയിലേക്ക് ഞാൻ നടന്നു കോണി പടികൾ കയറി. നെഞ്ചിടിപ്പോടെ…..
ഇരുട്ടത് നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിന്റെ സഹായത്താൽ ഞാൻ മുകളിൽ എത്തി.ഞാൻ പതിയെ പതിയെ ശ്യാസം അടക്കി പിടിച്ച് അമ്മയുടെ മുറിയെ ലക്ഷ്യം വച്ചു നടക്കവേ താഴെ എന്തിലോ ചവിട്ടി. പെട്ടന്ന് കാല് സ്ലിപ് ആയി. താഴേക്ക് നോക്കി അതെടുത്ത് നിലാവിന്റെ പ്രകാശം കൂടുതലുള്ള ജനൽകരികിലേക്ക് നടന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ചേട്ടൻ അന്നുടുത്തിരുന്ന വെള്ള മുണ്ട് എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി. ആ വാതിലിനെ ലക്ഷ്യം വച്ചു നടന്നു.
വാതിൽ മുഴുവനായി അടച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.രാത്രിയുടെ നിശബ്ദദ്ധയിൽ ആ മുറിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഞെരക്കളും ഒച്ചയും മൂളലും കേട്ടു ഞാൻ കേട്ടു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അതിനൊപ്പം എന്റെ ഹൃദയമിടുപ്പ് താളവും. വീണ്ടും ഞാനൊരു തുണിയിൽ ചവിട്ടി അതായിരുന്നു എന്നെ ശെരിക്കും ഞെട്ടിച്ചത്. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ ശരിക്കും കണ്ടു അമ്മ അന്നുടുത്തിരുന്ന വെള്ള മാക്സി.അത് വാതിലിന്റെ ഭാഗത്തായി കിടക്കുന്നു.ആ മാക്സിയുടെ തടസ്സം മൂലം വാതിൽ അടഞ്ഞിട്ടില്ല. ആ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി അമ്മയുടെ കറുത്ത അടിപാവാട നിലത്ത് കിടക്കുന്നു.. കിടക്കയുടെ
