കലാമന്ദിർ 1.1

Kalamandir 1.1 Reloaded

ഞാൻ മുറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, സന്ധ്യാസമയം ആയിരുന്നു , സൂര്യൻ സ്വർണ്ണ തിളക്കം വീശുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ശാന്തമായ താളത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ റോസാപ്പൂക്കൾ സൂക്ഷ്മമായി വെട്ടിമാറ്റി.

സായാഹ്നത്തിൻ്റെ ശാന്തത തടസ്സപ്പെടുത്തിയത് എൻ്റെ പിന്നിലെ കാലടികളുടെ മൃദുലമായ ആരവങ്ങളായിരുന്നു. തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ, പുഷ്ഫി ചേച്ചി അടുത്ത് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു,അവരുടെ രൂപം മങ്ങിപ്പോകുന്ന വെളിച്ചത്തിന് നേരെ സിൽഹൗട്ട് ചെയ്തു. അവളുടെ സാന്നിധ്യം പൂന്തോട്ടത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നി, ശാന്തമായ ചുറ്റുപാടുകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു പ്രസന്നമായ കാഴ്ച.

“ശ്യാം,” അവർ മൃദുവായ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്തു, ശാന്തമായ പൂന്തോട്ടത്തിൽ അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു ശ്രുതിമധുരമായ പ്രതിധ്വനിയായി.

“ഇതുവരെ പോയില്ലേ പുസ്ഫി ചേച്ചി?” അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഒരു കുളിർമ അനുഭവപ്പെട്ട് ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു. “ചേച്ചി ഇവിടെ കാണുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.”

അവർ മെല്ലെ ചിരിച്ചു, എൻ്റെ കാതുകളിൽ സംഗീതം പോലെ ശബ്ദം. “നിൻ്റെ മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം ഒന്നൂടെ കാണാൻ വന്നതാണ്.” അവരുടെ അഭിനന്ദനത്തിൽ അഭിമാനം തോന്നിയ ഞാൻ സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി. “നന്ദി. എനിക് നേച്ചർ ഇഷ്ടമാ. ഐ ഫിന്ദ് പീസ് ഹിയർ .”

പുസ്ഫി ചേച്ചി അടുത്തേക്ക് വന്നു, അവരുടെ കണ്ണുകൾ കൗതുകത്താൽ തിളങ്ങി, അവർ ചുറ്റും നിരീക്ഷിച്ചു. “ശരിക്കും ശ്യാമേ നിനക്ക് കലാപരമായിട്ട് നല്ലൊരു കഴിവുണ്ട്”

അവരുടെ സ്തുതിയിൽ ഒരു സന്തോഷം തോന്നി ഞാൻ നന്ദിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. “എനിക്ക് കലയോടും പ്രകൃതിയോടും എപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണ്. ഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെടാനും ജീവിതത്തിൻ്റെ കുഴപ്പങ്ങൾക്കിടയിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്താനുമുള്ള ഒരു മാർഗമാണിത്.” അവർ ചിന്താപൂർവ്വം തലയാട്ടി, അവരുടെ നോട്ടം ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള അതിലോലമായ പൂക്കളിൽ പതിഞ്ഞു. “ശരിയാണ് മറ്റെവിടെയും കാണാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ശാന്തത ഇവിടെയുണ്ട്.”

അവർ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, പുസ്ഫി ചേച്ചിയുമായുള്ള സംഭാഷണത്തിലേക്ക് ഞാൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചെന്നെത്തി, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ പൂന്തോട്ടത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്ന മൃദുവായ അരുവി പോലെ അനായാസമായി ഒഴുകുന്നു. ഞങ്ങൾ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു – കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ നിമിഷത്തിലും, ഞാൻ അവരുടെ ആകര്ഷണത്തിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ വീഴുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.