“ഞാൻ മുകളിലായിരുന്നു ചേച്ചി അവിടെ ഒന്നും കേൾക്കാൻ പറ്റിയില്ല.പിന്നെ കൂടാതെ ഹെഡ്സെറ്റ് ഇട്ട് പാട്ട് കേട്ടോഞാൻ വൃത്തിയാക്കി കൊണ്ടിരുന്ന. സോറി ചേച്ചി റിയലി സോറി” അവരുടെ അപ്രതീക്ഷിത വരവിൽ അൽപ്പം അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ പരിഭ്രമത്തോടെ ക്ഷമാപണം നടത്തി.
ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ ലിസ കൊച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു, ശുചീകരണ ജോലികൾ അടിയന്തിര ബോധത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്തു. വെറോണി ചേച്ചി അടുത്തുള്ള ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു, ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ എന്നോട് ലഘുവായ സംഭാഷണത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾക്കു ശേഷം ഞാനും ലിസ കൊച്ചു മിക്ക ജോലികളും തീർത്തു. പക്ഷേ ഓരോ മിനിറ്റ് കൂടുമ്പോഴും ലിസ കൊച്ചിന്റെ കണ്ണുകൾ ക്ലോക്കിലേക്ക് ക്ഷമ യോടെ പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഒടുവിൽ, ക്ലോക്ക് 5:30 അടിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്ത് ആശങ്ക പതിഞ്ഞത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എന്തുപറ്റി ലിസ?” അവളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ആശങ്ക തോന്നി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ലിസ ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും വെറോണി ചേച്ചി തുടർന്നു, “അവൾക്ക് ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോകണം . ബസ് വിട്ടുപോകുമോ എന്നുള്ള പേടിയാണ് അവളുടെ മനസ്സില്. എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം പോയിട്ട് ഞായറാഴ്ചയാണ് തിരിച്ചുവരുന്നത്. ”
“ബാക്കിയുള്ള ഓർഗനൈസേഷൻ ഞാൻ കൈകാര്യം ചെയ്യാം, ലിസ. നീ ഇറങ്ങിക്കോ.”
പെർമിഷൻ കിട്ടാനായി അവൾ വെറോണി ചേച്ചിയെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. വെറോണി ചേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സമ്മതം മൂളി, ഉറപ്പ് നൽകി.
ആശ്വാസത്തോടെ, ലിസ വേഗം കയ്യും കാലും കഴുകിയിട്ട് ഞങ്ങളോട് വിടപറഞ്ഞു, ഡൽഹിന്ന് വാങ്ങിച്ച കുറച്ച് സ്വീറ്റ്സും ഒരു ആയിരം രൂപ ടിപ്പും ഞാൻ നൽകിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നന്ദി പ്രകടമായി.
ലിസ പോയതോടെ, ബാക്കിയുള്ള ജോലികൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ആയിട്ട് ഓടി വെറോണി ചേച്ചി അടുത്തിരുന്ന് എന്നോട് സംഭാഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഒരു ആറര മണി ആയപ്പോഴേക്കും സൂര്യകിരണങ്ങൾ അവസാനിച്ചു തുടങ്ങി എൻറെ ജോലി ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കി. ഞാനൊരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
“താങ്ക്സ് വെറോണി ചേച്ചി, നിങ്ങളുടെ സഹായത്തിനും കമ്പനിക്കും. ചേച്ചി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇത്രയും സ്മൂത്ത് ആയിട്ട് ഇത് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു.,” ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു.
