“പിന്നെ ഇന്നത്തെക്കാലത്തെ പെണ്ണുങ്ങള് ഇതൊക്കെ സഹിച്ചു നില്‍ക്കുവോ? എല്ലാം മരംകേറികളല്ലേ? നിന്നെപ്പോലെ വല്ലോമാണോ അവളുമാര്”
അതിനു ചേച്ചി മറുപടി ഒന്നും നല്‍കിയില്ല.
“അപ്പൊ എന്നും ചെയ്യത്തില്ലാരിക്കും അല്യോ?” അമ്മ ചോദിക്കുന്നു.
“എവിടെ? മാസത്തില്‍ ഒന്നോ മറ്റോ. ഈ കുഞ്ഞിനെത്തന്നെ കിട്ടിയത് എന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടാ” ചേച്ചിയുടെ സ്വരത്തിലെ നിരാശ ഞാനറിഞ്ഞു.
“തൊടക്കം മുതലേ കൊഴപ്പമുണ്ടാരുന്നോ അവന്?”
“തുടക്കത്തില്‍ വലിയ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. മെല്ലെമെല്ലെയാണ് പ്രശ്നം കൂടിയത്. മരുന്ന് കഴിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ വലിയ മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല”
“എന്ത് ചെയ്യാം മോളെ. സഹിച്ച് ജീവിക്ക്”
“സഹിച്ചു മടുത്തു കുഞ്ഞമ്മേ. നല്ല പ്രായമല്ലേ ഇങ്ങനെ വെറുതെ പോകുന്നത്” ചേച്ചി ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.
കുറെ നേരത്തേക്ക് അവരൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അമ്മ കോട്ടുവായ ഇടുന്ന ശബ്ദം ഞാന്‍ കേട്ടു.
“എന്നാപ്പിന്നെ കെടക്കാം മോളെ; കുഞ്ഞ് ഒറങ്ങിയോ?”
“ഉറങ്ങി. പക്ഷെ കിടക്കാന്‍ നേരം അവനുണരും. ചില രാത്രീല്‍ എന്നെ ഒട്ടും ഉറങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കത്തില്ല”
“കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അങ്ങനാ. എന്റെ അജൂം കൊച്ചിലെ അങ്ങനാരുന്നു” അമ്മ വീണ്ടും കോട്ടുവായിട്ടു.
“എന്നാ ശരി കുഞ്ഞമ്മേ. കുഞ്ഞമ്മയ്ക്ക് നല്ലപോലെ ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്”
“ഒണ്ട് മോളെ”
ഞാന്‍ വെള്ളം കുടിക്കാനായി പുറത്തിറങ്ങി. അമ്മ മുറിയിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വെള്ളം കുടിച്ചു കുപ്പി തിരികെ വച്ചപ്പോള്‍ ചേച്ചി എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“നീ പഠിക്കുവാരുന്നോ?” വെള്ളം എടുത്തുകൊണ്ടു ചേച്ചി ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ മൂളി.
“ഗുഡ് നൈറ്റ്” വെള്ളം തിരികെ വച്ചിട്ട് ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
