ഇതുകേട്ട് മൂളിപോവുന്ന ഭാരതിയുടെ കൂടെ പോവുന്ന അഷിതയുടെ പുറകിലേക്ക് മാധവന് നോക്കി. ചന്തിവരെ നീണ്ടുപരന്നു കിടക്കുന്ന മുടി. അവളുടെ ഓരോ കാല്‍വെപ്പിലും അവളുടെ ചന്തി ചലിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് ഇവള്‍ക്ക്. ഇന്നലെ രാത്രി ആ മഴയത്ത് നഗ്നമായി താന്‍ കണ്ടതാണ് അത്. പക്ഷെ ഇന്ന് രാവിലെ ഇത്ര ഭംഗിയോ അതിന്… പെണ്ണുങ്ങള്‍ വസ്ത്രം ധരിച്ചാല്‍ ഒരു ഭംഗി തുണിയില്ലാതെ കാണുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു ഭംഗി. ഓരോന്ന് ആലിച്ചിക്കുമ്പോളേക്കും മാധവന്റെ കുണ്ണ ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. പിറകില്‍നിന്ന് മറ്റൊരു വാഹനത്തിന്റെ ഓണടികേട്ട് മാധവന് ഞെട്ടി. അപ്പോളേക്കും ഒരു സെക്യൂരിറ്റികാരന്‍ ഓടിവന്നിരുന്നു.
ദേഷ്യത്തോടെ സെക്യൂരിറ്റി: വേഗ് കാറ് മാറ്റ്
മാധവന് അയാളെ രണ്ട് പറയണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും തെറ്റ് തന്റെ ഭാഗത്തായതിനാല്‍ അയാള്‍ ക്ഷമിച്ചു. കാര്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു നേരം ജനറല്‍ ഓപിയിലേക്ക് മാധവന് പോയി. ഓപിയുടെ മുമ്പില്‍ അഷിതയും ഭാരതിയും ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അവര് ടോക്കണെടുത്തിരുന്നു. നമ്പര്‍ 17 ആയിരുന്നു. കുറച്ചാളുകള്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന. വയസന്മാരും ചെറുപ്പക്കാരും സ്ത്രീകളും അതില്‍ പെടും. ചില ആണുങ്ങള്‍ അഷിതയെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത് മാധവന് ശ്രദ്ധിച്ചു. അഷിതയുടെയും ഭാരതിയുടെയും അടുത്തുള്ള സീറ്റെല്ലാം ഫുള്ളാണ്. മാധവന് അവര്‍ക്കഭിമുഖമായി പോയിയിരുന്നു. തന്റെയടുത്തിരിക്കുന്നയാള്‍ അഷിതയെ നോക്കുന്ന മാധവന് ആദ്യമേ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അയാളുടെ അടുത്ത് അയാളുടെ തോളില്‍ ചാരി അസുഖമായി അയാളുടെ ഭാര്യയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. എന്നിട്ടാണ് ഇയാള്‍ ഇവളെ നോക്കി ചോരകുടിക്കുന്നത്. മാധവന് ചിന്തിച്ചു. നീ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്ന ഈ സാധനത്തെ ഞാന്‍ ഇന്നലെ കേറി മെനഞ്ഞതാടാ. അതുകൊണ്ടാ അവള്‍ക്ക് ഇന്ന് നിന്റെ മുമ്പില്‍ ഇരിക്കാനും നിനക്ക് കാണാനും കഴിഞ്ഞത്. നോക്കിക്ക്യോ.. നോക്കി വീട്ടില്‍ പോയി കളഞ്ഞോ.. അല്ലെങ്കില്‍ അസുഖായിരിക്കണ അവളില്‍ തീര്‍ത്തോ.. നിനക്കൊക്കെ അതേ വിധിച്ചിട്ടൊള്ളൂ. മാധവന് എന്തെന്നില്ലാത സന്തോഷവും ആനന്ദവും തോന്നി. മാധവന് ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇത് കണ്ട് അഷിത എന്താണെന്ന് തലയാട്ടി ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ലായെന്ന് മാധവന് തലയാട്ടി. ഇത് കണ്ട അയാള്‍ക്ക് അഷിത ഇയാളുടെ മകളായിരിക്കും എന്നു കരുതി നോട്ടം നിര്‍ത്തി. ടോക്കണ്‍ വിളിക്കുമ്പോളേക്കും വീണ്ടും ആളുകള്‍ അങ്ങോട്ട് കാണിക്കാന്‍ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ഒരു വാര്‍ഡേ ഈ ഹോസ്പിറ്റലിലുള്ളൂ. എല്ലാ ആളുകളും ഇങ്ങോട്ടാണല്ലോ വരുന്നേ.. അല്ലെങ്കില്‍ അഷിതയെ കണ്ടുകൊണ്ടാണോ എല്ലാവരും ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നേ മാധവന് ചിന്തിച്ചു. അങ്ങനെ അവസാനം ടോക്കണ്‍ 17 വിളിച്ചു. അഷിത എഴുന്നേറ്റു ഓപിയിലേക്ക് ഭാരതിയോടൊപ്പം നടന്നു. എല്ലാവരും അവളെ അടിമുടി നോക്കി. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണ് അവളുടെ ചന്തിയിലാണെന്ന് മാധവന് മനസിലായി. എല്ലാ ആലോചിച്ച് മാധവന് കുണ്ണ ഉയര്‍ന്നിരുന്നു. ആളുകളെ കുറ്റംപറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഇങ്ങനത്തെ ചന്തി കണ്ടാല്‍ ആരും നോക്കും. പെട്ടെന്ന് കയ്യിലെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. നോക്കിയപ്പോള്‍ ജയയായിരുന്നു. മാധവന് ഫോണ്‍ എടുത്ത് ചെവിയില്‍ വെച്ചു
മാധവന്: ഹലോ..?
ജയ: നിങ്ങള് പോന്നില്ലേ…?
മാധവന്: അവര് കാണിക്കാന്‍ കയറിയിരിക്ക്യാ…
ജയ: ഞാന്‍ ഓഫീസിലെത്താന്‍ വൈകും നല്ല മഴ.. രേണുകയോട് പറയണം. ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടണില്ല
മാധവന്: ശരി പറയാ..
എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ടു ചെയ്യുമ്പോളേക്കും അഷിതയെയും കൂട്ടി ഭാരതി ഓപിയുടെ പുറത്തെത്തിയിരുന്നു. കസേരയില്‍നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് മാധവന്: എന്താ പറഞ്ഞത്..?
ഭാരതി: മരുന്നിന് എഴുതീന്.. പുറമേന്ന് വാങ്ങണം
മാധവന്: ശരി പോവാം..
The Author
