മാധവന്‍: ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ. ഭാര്യയുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഒരു കമ്പനി തുടങ്ങിയെന്ന് അവിടേക്ക് പോണ്.. പാണ്ഡ്യന്‍ എന്തു ചെയ്യുന്നു
പാണ്ഡ്യ: നാന്‍ എന്ത് ചെയ്യാന്‍. ഊട്ടിയിലെ എസ്റ്റേറ്റില്‍ തന്നെ..
മാധവന്‍: ഹോ അപ്പോ കുടുംബത്തോടൊപ്പം അടിച്ചു പൊളിക്ക്യാനല്ലേ…?
പാണ്ഡ്യ: എന്ത് അടിച്ചുപൊളി നായര്.. ഗള്‍ഫായിരുന്നു അടിച്ചുപൊളി. എത്രയെത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടുമായിരുന്നു അവിടെ
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: അത് ശരിയാ.. താന്‍ ഇപ്പോളും ജീവിക്കണത് കാണുമ്പോള്‍ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റണില്ല. എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ താന്‍ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എയ്ഡ്‌സ് ഒന്നും പിടിച്ചില്ലല്ലോ…?
പാണ്ഡ്യ: ഒന്ന് പോ നായരെ. ഇപ്പൊ അതൊന്നും ഇല്ല.. എല്ലാം പോയി. വീട്ടിന്ന് പുറത്ത് പോവണമെങ്കില്‍ ഭാര്യയോടും മക്കളോടും ചോദിക്കണം
മാധവന്‍: അത് താന്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയാ…
പാണ്ഡ്യ: നായരെ ഞാന്‍ വിളിച്ചത് വേറെ കാര്യണ്ട്.. ന്റെ ഫാമിലി ചിന്ന ടൂറിലാണ്.
മാധവന്‍: എവിടെ പോയി…?
പാണ്ഡ്യ: ന്റെ മകളും ഹസ്‌ബെന്റും യുഎസ്എലാണെന്ന് തനിക്കറിയാലോ..
മാധവന്‍: അറിയാം
പാണ്ഡ്യ: അവര് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയി. ഞാന്‍ തനിച്ചാ ത്രീ വീക്ക്‌സ്…
മാധവന്‍: അത് ശരി
പാണ്ഡ്യ: താന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരോ… തനിച്ചായി മടുത്തടോ..
മാധവന്‍: അവര് പോയിട്ട് എത്രയായി
പാണ്ഡ്യ: വണ്‍ വീക്ക് കഴിഞ്ഞു
മാധവന്‍: താന്‍ നല്ല ആളാ.. അപ്പോള്‍ വിളിക്കേണ്ടേ…
പാണ്ഡ്യ: എനിക്ക് സുഖല്ലായിരുന്നു. ആയൂര്‍വേദ ചിക്തസയിലായിരുന്നു. നടുവിന് സുഖല്ല്യ..
മാധവന്‍: ആയ കാലത്ത് ആ നടുവെച്ച് എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ താന്‍ കളിച്ചിരിക്കുന്നു
പാണ്ഡ്യ: അതുംശരിയാ.. നായര് എന്നാ ഇങ്ങോട്ട് വരിക…?
മാധവന്‍: ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ. തന്നെ വിളിക്കാം…
പാണ്ഡ്യ: ഇതുപോലുള്ള ഒരവസരം ഇനി നമുക്ക് കിട്ടില്ല. അതാ വിളിച്ചത്..
മാധവന്‍: അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വരാന്‍ നോക്കാം..
പാണ്ഡ്യ: പിന്നെ ഒരു ചിന്നകാര്യം
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: എന്താ..?
പാണ്ഡ്യ: വല്ല പെണ്ണിനെയും കെടുക്കുമാ…?
മാധവന്‍: തന്റെ പരുങ്ങല് കണ്ടപ്പളേ എനിക്ക് തോന്നി.. അല്ലോടോ അണ്ണാച്ചി അവിടെ കെടക്കില്ലേ…?
പാണ്ഡ്യ: ഇവിടെ എല്ലാം തമിഴ് മക്കള്‍. എനിക്ക് വേണ്ടത് മലയാളം.. പച്ച മലയാളം. അതും നായര് കുടുംബത്തില് ആണെങ്കില്‍ സന്തോഷം… കാശ് എത്ര വേണെങ്കിലും കൊടുക്കാം..
മാധവന്‍: താന്‍ ആള് കൊള്ളാലോ…? ഇതുവരെ വിട്ടില്ലേ ഇതൊന്നും
പാണ്ഡ്യ: ഇങ്ങനെ വിടും. താന്‍ അന്നും ഇന്നും ഒരു മാറ്റും ഇല്ല.. ജയ തരുന്ന സുഖം മതിയോ തനിക്ക്.. വേറെ ആരെയും വേണ്ടേ…?
മാധവന്‍: അതൊക്കെയുണ്ട്…
പാണ്ഡ്യ: നേര്.. എപ്പൊ ഇത്..
മാധവന്‍: അതൊക്കെ പറയാം.. ഞാന്‍ വരാന്‍ നോക്കാം. കമ്പനിയിലെത്തീട്ട് വിളിക്കാം
പാണ്ഡ്യ: ഓക്കെ നായര്
എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ വെച്ചു കാര്‍ ഓടിക്കുന്ന മാധവന്‍. ഗള്‍ഫിലെ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തെടുത്തു. 26 വര്‍ഷം മുമ്പ് ഗള്‍ഫിലെ ഒരു ഫാക്ടറിയില്‍ എല്ല് വെള്ളമാക്കിയാണ് ഞാനും പാണ്ഡ്യനും ഈ നിലയിലെത്തിയത്. ഞാന്‍ രണ്ടുവീടും ഈ കമ്പനിയിലും ഉണ്ടാക്കിയത്. അവന്‍ അവന്റെ ഒരേ ഒരു മകളെ യുഎസിലേക്ക് കെട്ടിച്ചുവിട്ടു. അന്ന് വാങ്ങിയതാണ് ഊട്ടിയിലെ എസ്റ്റേറ്റ്. എത്രയോ പെണ്ണുങ്ങളെ പാണ്ഡ്യന്‍ ഗള്‍ഫില്‍നിന്ന് കളിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാന്‍ ഒന്നിനെയും തൊട്ടില്ല. കാരണം എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ലായിരുന്നു അത്രയും വേലകള്‍. എന്റെ കന്യകത്വം അതിനുള്ള സമ്മാനമാണ് അഷിത. എന്ത് ചെയ്താലും പാണ്ഡ്യന്‍ എന്നോട് വന്നുപറയും.
The Author
