മുമ്പൊന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു നഷ്ടം. ഇനി തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ അവളില്ല. അവള്‍ തന്നെ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു. അവള്‍ തന്ന സുഖമാണോ, അതോ അവളുടെ പെരുമാറ്റമാണോ തന്റെ ഈ നഷ്ടത്തിന് കാരണം. മാധവന്റെ കണ്ണുകള്‍ കണ്ണീര്‍ പൊയിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പിന്നില്‍ നിന്ന് അഷിത: ഇവിടെ നില്‍ക്കാ
ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുതുടച്ച് തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന മാധവന്‍ മുന്നില്‍ നീല കളറിലുള്ള മാക്‌സിയിട്ട് നില്‍ക്കുന്ന അഷിതയെ കാണുന്നു. വെളുത്ത അവളുടെ ശരീരത്തിന് ആ മാക്‌സി വളരെ മുറുകി നില്‍ക്കുന്ന പോലെ അയാള്‍ക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ ആ കാഴ്ച ആസ്വദിക്കാനുള്ള മനസ്ഥിതി അല്ലായിരുന്നു അയാള്‍ക്ക്.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: എന്താ.. ഒരു വിഷമം..?
ചിരി വരുത്തികൊണ്ട് മാധവന്‍: ഏയ് ഒന്നുംല്ല
ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: ഉം എനിക്കറിയാം. അമ്മാവന് ഒന്നും ആയില്ല അല്ലേ…?
വിക്കികൊണ്ട് മാധവന്‍: അത്.. അത് പിന്നെ
അഷിത: ഇനി ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ.. ഇവിടെ രണ്ട് മുറിയേ ഉള്ളൂ. ഒന്നില്‍ അച്ഛനും അമ്മയും മറ്റൊന്നില്‍ അമ്മാവനും. പഴയ വീടായതുകൊണ്ട് വാതില്‍ തുറന്നാല്‍ സൗണ്ട് കേള്‍ക്കും. അതുകൊണ്ട് ഒന്നും പറ്റില്ല ഇവിടെ.
ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് ആരും വരുന്നില്ല, കാണുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചശേഷം പതുക്കെ അഷിത തന്റെ വലതുകൈ മാധവന്റെ മുണ്ടിനിടയിലൂടെ കയ്യിട്ട് കുണ്ണയില്‍ പിടിച്ചു. അത് മാധവനില്‍ ഞെട്ടല്‍ ഉണ്ടാക്കി. ബലൂണ്‍ പോലെ കാറ്റുപോയി കിടക്കുന്ന മാധവന്റെ കുണ്ണയില്‍ നിന്ന് വേഗം കൈ വലിച്ചുകൊണ്ട്
അഷിത: ഇത് എന്ത് പറ്റി..? തീരം ബലമില്ലല്ലോ..?
വിക്കികൊണ്ട് മാധവന്‍: അത്.. പിന്നെ.. ഞാന്‍…
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: കളഞ്ഞുവല്ലേ..?
മാധവന്‍: ഉം
എന്നു പറഞ്ഞു മൂളി തലയാട്ടുന്നു.
അഷിത: മഹേഷേട്ടനും ഇതുപോലെയാ… ആദ്യമായി ഇവിടെ വന്ന ദിവസം ബാത്തുറൂമിലാ കാര്യം സാധിച്ചത്. അല്ല അമ്മാവന് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുറി വൃത്തികേടാക്കിയോ..?
എന്നു പറഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവനെ നോക്കുന്ന അഷിതയെ നോക്കി വിഷമത്തോടെ ചിരിക്കുന്ന മാധവന്‍.
അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് വിമല: മോളെ അഷിതേ..?
അഷിത: ദാ വരുന്നു അമ്മേ… (മാധവനെ നോക്കി പതുക്കെ) ഞാന്‍ വരാം
എന്നു പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞുപോവുന്ന അഷിതയുടെ പിന്നിലേക്ക് മാധവന്‍ വീണ്ടും നോക്കി. അവളുടെ മാംസഗോളങ്ങള്‍ പഴയതുപോലെ ഇപ്പോള്‍ മാധവനില്‍ കാമമുണര്‍ത്തുന്നില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ തന്റെ കുണ്ണയിലെ അഷിതയുടെ പിടിത്തം ഉണര്‍ത്തിയിരുന്നു. ഈ പ്രായത്തില്‍ ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണ് തന്റെ കുണ്ണ പിടിച്ച് തനിക്ക് സഹകരിച്ച് തരുമ്പോളും തന്റെ മനസില്‍ ഒരു നഷ്ടം കടന്നുകൂടിയിരിക്കുന്നു. അത് രേണുകയുടെ നഷ്ടം തന്നെയാണ്. ആരോട് പങ്കുവെക്കും. ഇല്ല. ഇന് തനിക്ക് അഷിത മാത്രമേയുള്ളൂ. അവള്‍ തന്റെ ഭാര്യയാണ്. രേണുകയുടേത് കാമുകിയുടെ നഷ്ടം മാത്രമാണ്.
അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് വിജയന്‍: വരൂ മധവേട്ടാ ചായ കുടിക്കാം.
The Author
