അരുൺ -മ്മ്
മാലിനി -നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഇല്ലല്ലോ
അരുൺ -ഏയ്യ് നമ്മൾ എല്ലാം മനുഷ്യർ അല്ലേ ചിലപ്പോൾ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിക്കാം ഞാൻ അന്ന് അങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടണ്ടായിരുന്നു
മാലിനി -ഈ റിലേഷൻ പോയത് നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് അത് ഒരു ബാധ്യതയായെന്നെ
അരുൺ -ആഹ്
അങ്ങനെ അവർ പിന്നെയും ഓരോന്ന് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും ഇരുന്നു അവസാനം അവർ ഇല്ലത്ത് എത്തി ഓപ്പോള് പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് താക്കോൽ എടുത്താ ശേഷം അവർ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറി. രാത്രി ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ചാ ശേഷം അവർ കിടന്നു നല്ല യാത്രക്ഷീണം ഉള്ളത് കൊണ്ട് രണ്ടാളും പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങി
അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് നേരം പുലർന്നു ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് മാലിനി ഉണർന്നത്. കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തുരുമ്മി മാലിനി ഫോൺ എടുത്തു അത് ഓപ്പോൾ ആയിരുന്നു
മാലിനി -ഓപ്പോളേ
ഓപ്പോൾ -നിങ്ങൾ എപ്പോ വന്നു
മാലിനി -രാത്രിയായ് വഴിയിൽ കുറച്ചു ബ്ലോക്ക്‌ ഉണ്ടായി
ഓപ്പോൾ -നീ ഇന്നലെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കും എന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്
മാലിനി -നല്ല ക്ഷീണത്തോടെയാണ് വന്നത് അത് കൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഞങ്ങൾ കിടന്നു
ഓപ്പോൾ -മ്മ്. പിന്നെ എന്തൊക്കെ പൂജയായിരുന്നു അവിടെ നടന്നത്
മാലിനി -അതൊക്കെ നേരിൽ കാണുമ്പോൾ വിസ്‌തരിച്ച് പറയാം
ഓപ്പോൾ -മ്മ്
മാലിനി -പിന്നെ ഓപ്പോളേ നമ്മുടെ ഇല്ലത്തിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ ആരും വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് അല്ലേ
ഓപ്പോൾ -ഇല്ല എന്തേ
മാലിനി -അല്ല ഇവിടെ നടക്കുന്ന പൂജയെ പറ്റി ആരും അറിയരുത് എന്ന് മേപ്പാടൻ പ്രതേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
ഓപ്പോൾ -ആരെങ്കിലും വരാണെങ്കിൽ ആ കുട്ടപ്പൻ ആശാരിയുടെ മോനും ഭാര്യയും ആയിരിക്കും. ഞാൻ അവരെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞോള്ളാം കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ഇല്ലത്തേക്ക് വരണ്ടാ എന്ന്
മാലിനി -മ്മ്
