മാലിനി -അതെ പേരിന് നിന്റെ ഭാര്യ ആവാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു പക്ഷേ അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ കാര്യങ്ങൾ
അരുൺ -മ്മ്. അമ്മ എനിക്ക് നല്ലൊരു അമ്മ ആയിരുന്നു
മകന്റെ പ്രശംസ കേട്ട് മാലിനി കുറച്ച് സന്തോഷിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
മാലിനി -നീ എനിക്കും നല്ലൊരു മകൻ ആയിരുന്നു
അങ്ങനെ മാലിനിയും അരുണും അവരുടെ പഴയ രസകരമായ ഓർമ്മകളും പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ കയ്പ്പേറിയ പ്രശ്നങ്ങളും അവർ പങ്ക് വെച്ചു അവസാനം അവർ രണ്ട് പേരും കസേരയിൽ ഇരുന്ന് തന്നെ ഉറങ്ങി
പിറ്റേന്ന് നേരം പുലർന്നു മാലിനി കുളിച്ച് റെഡിയായ് അരുണിനെ വിളിച്ചു അങ്ങനെ അവനും കുളിച്ച് റെഡിയായ്
മാലിനി -അരുൺ നമ്മുക്ക് സർപ്പകാവ് വരെ പോവാം
അരുൺ -മ്മ്
അങ്ങനെ മാലിനിയും അരുണും സർപ്പകാവിലേക്ക് പോയി അവിടെ കിഴക്ക് നീങ്ങി ഒരിടത്ത് മാലിനി നിന്നു
മാലിനി -ഇവിടെ വൃത്തിയാക്കാം അരുൺ. ഇവിടെയാവുമ്പോൾ അത്യാവശ്യം മറയും ഉണ്ട്
അരുൺ -ശരി
അങ്ങനെ അരുണും മാലിനിയും അവരുടെ ശാന്തിമൂഹൂർത്തിനുള്ള സ്ഥലം വൃത്തിയാക്കി
അരുൺ -ഇവിടെ വല്ല പാമ്പും വരോ
മാലിനി -ഏയ്യ് അതിൽ നിന്ന് ഒക്കെ രക്ഷ നേടാൻ കൂടി അല്ലേ ഇതെല്ലാം
അരുൺ -മ്മ്
മാലിനി -അരുൺ ഒന്നും ചുറ്റും നോക്കിയേക്ക് ആരെങ്കിലും ഇവിടെ വന്ന് ഇരുന്നതിന്റെ അവശിഷ്ടം ഉണ്ടോന്ന്
അരുൺ -ശരി
അങ്ങനെ അരുണും മാലിനിയും ആ സ്ഥലം ചുറ്റും നോക്കി അങ്ങനെ ആരും വരുന്നതോ ഇരിക്കുന്നതോ ആയി അവർക്ക് തോന്നിയില്ല
മാലിനി -ഇരുട്ട് ആവുമ്പോൾ നമ്മുക്ക് ഒരു ബെഡ് പിടിച്ച് ഇടാം
അരുൺ -മ്മ് അതാ നല്ലത്
അന്ന് അവർ പരസ്പരം സംസാരിച്ചില്ല മനസ്സ് ദൃഡമാക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായയിരുന്നു അത്. അങ്ങനെ വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ മാലിനിയും അരുണും ഒരു ബെഡ് അവിടെ പിടിച്ചിട്ടു
മാലിനി -ഇരുട്ട് ആയി തുടങ്ങി സർപ്പകാവിലെ ദീപത്തിന്റെ വെളിച്ചം പോരാതെ വരും
