പെട്ടെന്ന് അമ്പിളി എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത് കണ്ട മുരുകന്‍ പേടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി. ആരോ മുറിയില്‍ നിന്നും വെളിയിലേക്ക് പോയി എന്നറിഞ്ഞ അമ്പിളി വേഗം വാതില്‍ക്കലെത്തി പുറത്ത് നോക്കിയപ്പോള്‍ മറഞ്ഞു നിന്നു കിതയ്ക്കുന്ന മുരുകനെ കണ്ടു. ഈ ചെക്കന്‍ എന്തെടുക്കുകയാണ് എന്നവള്‍ മനസിലോര്‍ത്തുകൊണ്ട് അവന്റെ നേരെ നോക്കി.
“എന്താടാ..എന്ത് വേണം?” അമ്പിളി മുടിവാരിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
മുരുകന്‍ ഭയന്നു വിറച്ച് ചമ്മലോടെ മുഖം കുനിച്ചു. അവന്റെ കള്ളലക്ഷണം കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്പിളിക്ക് പന്തികേട്‌ തോന്നി.
“നീയാണോ മുറീന്നു പുറത്തോട്ടു പോയത്?”
അവള്‍ അവന്റെ അരികിലെത്തി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. അമ്പിളിയുടെ വിയര്‍പ്പിന്റെ മദഗന്ധം മുരുകനെ മയക്കി. അവളുടെ കക്ഷങ്ങളിലെ വിയര്‍പ്പ് താഴേക്ക് പടര്‍ന്നിരുന്നു. മുരുകന്‍ സംസാരിക്കാനാകാതെ കുനിഞ്ഞ് നിന്നു വിറച്ചു. അമ്പിളി അവനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. നിക്കറിനുള്ളില്‍ കാണപ്പെട്ട ഉന്തല്‍ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടപ്പോള്‍ അവളുടെ ചുണ്ടില്‍ ഒരു ചിരി വിടര്‍ന്നു. അത് ശരി..അപ്പോള്‍ ഇവന്‍ മുറിയില്‍ കയറി എല്ലാം കണ്ടിരിക്കുന്നു. ചെറിയ പയ്യനാണ് എന്ന തന്റെ ധാരണ തിരുത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മീശ പോലും കുരുത്തിട്ടില്ല..പക്ഷെ കൈയിലിരിപ്പ്.. അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുമ്പോഴും അമ്പിളിയുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂടെക്കൂടെ അവന്റെ നിക്കറില്‍ തന്നെ പതിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പറേടാ..നീ മുറിക്കുള്ളില്‍ കയറിയോ..”
