“കല്യാണി..അവളാണ് ഇവിടുത്തെ എല്ലാ കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്കും പിന്നില്‍…”
“കല്യാണിയോ? ആരാണവള്‍?”
തിരുമേനിയുടെ നെറ്റിയില്‍ ചുളിവുകള്‍ വീണു. തറവാട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും അദ്ദേഹം അവനോടു ചോദിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പ്രശ്നപരിഹാരത്തിന് പോകുന്ന ഇടത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ ആ സ്ഥലത്ത് ചെന്നു മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരു പതിവ് അയാള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് കല്യാണി ആരാണ് എന്ന് അയാള്‍ അറിയാതിരുന്നതിന്റെ കാരണം.
കല്യാണി എന്ന പേര്‍ മോഹനന്‍ ഉച്ചരിച്ച അതെ സമയത്ത് തന്നെ മച്ചില്‍ വലിയ ഒരു പല്ലി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് അവനോ നമ്പൂതിരിയോ അറിഞ്ഞില്ല. അത് നാവ് പുറത്തേക്ക് നീട്ടി തിളങ്ങുന്ന തന്റെ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് നമ്പൂതിരിയെ നോക്കി വികൃതമായി ഒന്ന് ചിലച്ചു. ശബ്ദം കേട്ടു ശിരസ്സുയര്‍ത്തിയ മാധവന്‍ നമ്പൂതിരി പക്ഷെ പല്ലിയെ കണ്ടില്ല; അപ്പോഴേക്കും അത് അപ്രത്യക്ഷമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അയാള്‍ മുറിക്കുള്ളില്‍ മുഴുവനും നോക്കി. ഒരുപക്ഷെ തനിക്ക് തോന്നിയതാകും എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാള്‍ വീണ്ടും മോഹനന്റെ നേരെ ശിരസ്സുയര്‍ത്തി.
“പറയൂ..ആരാണ് കല്യാണി?” അയാള്‍ മോഹനനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
ഈ സമയത്ത് ശ്രീലക്ഷ്മി തലയില്‍ എണ്ണ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച് കുളിമുറിയില്‍ കുളിക്കാന്‍ കയറുകയായിരുന്നു. ഇരുപതിന്റെ നിറവില്‍ വെളുത്ത് കൊഴുത്ത് മദം മുറ്റി കാമസുഖത്തിനായി ദാഹിച്ചിരുന്ന അവള്‍ക്ക് ഈ അടുത്ത കാലത്തായി മനസ്സില്‍ ലൈംഗിക ചിന്തകള്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. രോഹിണിയും അവളും തമ്മില്‍ എപ്പോള്‍ കണ്ടാലും സംസാരവിഷയം രതിസുഖത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ആയിരിക്കും. കുളിമുറിയില്‍ കയറി മുകളിലേക്ക് കെട്ടിവച്ചിരുന്ന മുടി അഴിച്ചിട്ട ശേഷം അവള്‍ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. ധരിച്ചിരുന്ന പച്ച ബ്ലൌസ് പൊട്ടിച്ചു പുറത്ത് ചാടാന്‍ വെമ്പുന്ന നെഞ്ചുതികഞ്ഞു വളര്‍ന്ന തന്റെ മുലകളില്‍ അവള്‍ മെല്ലെ തഴുകി.
