പെട്ടെന്ന് സതിചേച്ചി എന്‍റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു. ഞാന്‍ എന്താണെന്ന ഭാവത്തില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ ചേച്ചി ദൂരേക്ക് നോക്കുകയാണ്.
“…അജൂ…ദേ റോബിന്‍ ഓടിപ്പോകുന്നു….”.
“…ശരിയാണല്ലോ…ചേച്ചി….അവനെയല്ല വീടിന്റെ സൈഡിലേക്ക് നോക്കിയേ…..”.
ഞങ്ങള്‍ അവിടേക്ക് നോക്കുബോള്‍ വളരെ ദ്വേഷ്യത്തില്‍ വക്കീല്‍ അങ്കിള്‍ കാറില്‍ കയറി പോകുന്നു.
“…ചേച്ചീ …അമ്മയുടെ കള്ളീ വെളിച്ചത്തായി എന്നാ തോന്നുന്നേ…..”.
എന്തായിരിക്കും അവിടെ നടന്നുകാണുക എന്നത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ. കുറെ നേരം ഞങ്ങള്‍ അങ്ങിനെ ഇരുന്നു. ട്യൂഷന്‍ കഴിയാനുള്ള സമയം ആയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിയെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് വന്നു.
അമ്മ വല്ലാതെ വിഷമിച്ച് മുന്നിലെ സോഫയില്‍ തല കുനിച്ച് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ബാഗും പിടിച്ച് മുറിയിലേക്ക് പോയി.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മ പുറത്തേക്ക് നടക്കാന്‍ വേണ്ടി ഇറങ്ങി. ആ സമയത്തായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ മൊബൈലിലേക്ക് ഇളയഛന്‍റെ വിളി വന്നത്. എന്നെ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിച്ച് ചേച്ചി ഫോണ്‍ സ്പീക്കര്‍ മോഡില്‍ ഇട്ടു.
“…ഹലോ ഇളയഛ…..”.
“…ആ…സതീ….”.
ഇളയഛന്‍റെ സ്വരത്തില്‍ നിരാശയുടെ ഭാവം വന്നീരിക്കുന്നു.
“…പറയൂ ….ഇളയഛ…..”.
“,,,,ഒരു കാര്യം അറിയാനാ വിളിച്ചെ….ഇന്ന് റോബിന്‍ എന്ന പയ്യന്‍ അവിടെ വന്നീരുന്നോ…..”.
