: രാമേട്ടാ…
: സാറെ…
: എന്റെ രാമേട്ടാ.. നിങ്ങളോട് ഞാൻ പല പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഈ സാറേ വിളി നിർത്തണമെന്ന്.
: നിർത്തി… ഇനി ഹരിയെന്നേ വിളിക്കൂ…
: ഇതുതന്നെ അല്ലെ മുന്നേ കണ്ടപ്പോഴും പറഞ്ഞത്.. അത് വിട്. അതേതാ ആ കുട്ടി
: ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ പുതുതായി ഒരാളെ വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്… സ്വപ്ന. അവൾക്ക് ആളെ മനസിലായില്ല. ഇത്തവണത്തേക്ക് ഒന്ന് ക്ഷമിച്ചേക്ക്. അവൾക്ക് ഞാൻ കൊടുത്തോളാം..
: എന്ന പോയി കൊടുത്തിട്ട് വാ… ഞാൻ ഓഫിസിൽ ഉണ്ടാവും..
ഹരി ഓഫീസിലൂടെ നടന്നു പോകുമ്പോൾ ഓരോരുത്തരായി ഗുഡ്മോർണിംഗ് പറയുന്നുണ്ട്. ഹരിയെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും നല്ല സന്തോഷമുണ്ട്. കാരണം, വല്ലപ്പോഴുമാണ് ഓഫിസിലുള്ളവർക്ക് തങ്ങളുടെ മുതലായളിയെ ഒന്ന് നേരിട്ട് കാണാൻ കിട്ടുന്നത്. അയാൾ ഓഫീസിൽ അധികം വരാറില്ല. വല്ലപ്പോഴും വന്നാൽ ആയി. ഹരി മിക്കപ്പോഴും മുംബൈ, ദുബായ്, സിങ്കപ്പൂർ ഒക്കെയായിരിക്കും. കൊച്ചിയിൽ ആണ് കോർപ്പറേറ്റ് ഓഫീസെങ്കിലും ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കുന്നത്ത് രാമേട്ടൻ ആണ്.
ഹരി കാമറ കണ്ണിലൂടെ റിസെപ്ഷനിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ സ്വപ്ന രാമേട്ടന്റെ മുന്നിൽ മുഖം കുനിച്ച് നിൽപ്പാണ്.
: നീ കണ്ണ് നിറക്കല്ലേ.. ഇനി അത് കണ്ടാൽ മതി സാറിന് ഹാലിളകാൻ.. പോയി മുഖമൊക്കെ കഴുകി ഫ്രഷായി വാ..
: രാമേട്ടാ…പറഞ്ഞുവിടുമോ..
: നോക്കാം..
രാമേട്ടൻ ഹരിയുടെ ഓഫിസിലേക്ക് പോയി ഹരിയുമായി ഒത്തിരി നേരം സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നത്ത് സ്വപ്ന ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ട്. ഹരിയുടെ ക്യാബിനിൽ ഇരുന്നാൽ റിസപ്ഷൻ വരെ കാണാം. അതാണ് ആ ഓഫിസിന്റെ പ്രത്യേകത. ഹരി തന്റെ ഓഫിസ് കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകുന്നതും, രാമേട്ടൻ എന്തൊക്കെയോ ഫയലുമായി പോകുന്നതും ഒക്കെ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടി.
ഉച്ചസമയത്ത് ക്യാന്റീനിൽ തന്റെ സുഹൃത്ത് മീനയോട് സ്വപ്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ വിവരിച്ചു. മീന ആ ഓഫിസിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർങ്ങളായി. അതുകൊണ്ട് ഹരിയെ മീനയ്ക്ക് പരിചയമുണ്ട്.
: എടി കുഴപ്പമാവുമോ… പെർമനെന്റ് ആക്കുന്നതിന് പകരം ഡിസ്മിസ് ആക്കുമോ..
: ഹേയ്.. അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യോ… പറയാൻ പറ്റില്ല, ഇത്രയും വർഷമായിട്ടും ഹരിസാറിന്റെ സ്വഭാവം മാത്രം എനിക്ക് ഇതുവരെ പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല. എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ടൈപ്പ് ആണ്. ചിലപ്പോ ഇത്രയും നല്ല മനുഷ്യൻ വേറെ ഉണ്ടാവില്ല. ചില സമയത്ത് ഇതുപോലെ വൃത്തികെട്ട ജീവി വേറെ ഇല്ലെന്ന് തോന്നും.
