രാമചന്ദ്രൻ ഉടനെ ഹരി പറഞ്ഞപോലെ സ്വപ്നയ്ക്കുള്ള പ്രൊമോഷൻ ലെറ്റർ ശരിയാക്കി ഒരു കവറിലിട്ട് നേരെ ക്യാന്റീനിലേക്ക് പോയി. ഹരിയുടെ നിർദേശപ്രകാരം മുഖഭാവം അല്പം നിരാശ നിറച്ചാണ് പോയത്. കയ്യിലൊരു കവറുമായി ഹരിയുടെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി തന്നെ ലക്ഷ്യമാക്കി വരുന്ന മാനേജരെ കണ്ടയുടനെ സ്വപ്നയുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചുതുടങ്ങി.
: മോളേ… ഇത് ഹരി സാർ നിനക്ക് തരാൻ ഏല്പിച്ചതാ.. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് നോക്കിയാൽ മതി.
: സാറെ.. എന്താ ഇതിൽ..
: എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്ന് കരുതിയാൽ മതി..സ്വപ്നയെ റിസപ്ഷനിൽ നിന്നും മാറ്റാനാണ് ഹരി സാർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്..
രാമേട്ടൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും സ്വപ്നയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. മീന സ്വപ്നയെ സമാധാനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് പുറത്തേക്ക് ചാടി. ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ സ്വപ്ന കണ്ണുതുടച്ചെങ്കിലും അവളുടെ വിഷമത്തിന് അറുതിയായില്ല. കഴിക്കാൻ എടുത്തുവച്ച ഭക്ഷണം അവൾക്കുമുന്നിൽ വലിയൊരു ഭാരമായി തോന്നി. മീന എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും സ്വപ്നയുടെ കാതുകൾ അടഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.
ഹരി തന്റെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നതും സ്വപ്നയുടെ പുറകിലായി നിന്നതുമൊന്നും അവളറിഞ്ഞില്ല. സ്വപ്നയുടെ തയലിൽ ഒരു കൊട്ടുകൊടുത്ത് ഹരി ഒരു കസേരവലിച്ച് അതിലിരുന്ന് സ്വപ്നയുടെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവൾ പാടുപെട്ട് തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ ഹരിക്ക് മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയാണ് വന്നത്. സ്വപ്നയുടെ പാത്രത്തിൽ നിന്നും അവൾ കുഴച്ചുവച്ച ചോറെടുത്ത് രുചിച്ചുനോക്കിയ ശേഷം ഹരി മീനയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി..മീനയ്ക്ക് അത്ഭുതമാണ് തോന്നിയത്. ഇത്രയും വലിയൊരു മനുഷ്യൻ തന്റെ ഓഫിസിലെ ഒരു സാധാ ജോലിക്കാരിയുടെ പാത്രത്തിൽ നിന്നും ഒരു മടിയും കൂടാതെ ഭക്ഷണം ആസ്വദിച്ച് രുചിച്ചത് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല..
: കറിക്ക് അധികം എരിവൊന്നും ഇല്ലല്ലോ പിന്നെ എന്തുപറ്റി സ്വപ്നയ്ക്ക്… കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..
: ഹേയ്.. ഒന്നുമില്ല സാറെ..
: എന്ന പിന്നെ കഴിക്ക് പെണ്ണേ..
: സാറെ… ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ. കമ്പനി മേധാവിയെ ആളറിയാതെ തടഞ്ഞു. അത് എന്റെ ജോലിയായിരുന്നു. അതിന് ഇങ്ങനൊരു ശിക്ഷ വേണമായിരുന്നോ..
: സ്വപ്ന.. ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം സ്വപ്ന അവിടെയിരിക്കേണ്ട ആളല്ല. അതിന് ഉടനടി ഒരു നടപടിയെടുത്തു. അതിനുള്ള അവകാശം എനിക്കില്ലേ. എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം ഭക്ഷണത്തോട് കാണിക്കല്ലേ കുട്ടീ.. നീ കഴിക്കെടോ. എന്നിട്ട് കൈയൊക്കെ കഴുകി ആ കവർ തുറന്നു നോക്ക്..
