“ഹലോ മാഡം… പോകുന്നില്ലെ…”
“ഹാ… എറങ്ങുവാണോ…. എന്തായി പേപ്പർ കംപ്ലിറ്റ് തീർത്തോ?” ചമ്മിയ ചിരി തന്നെ എനിക്കായുധം.
“ഹാ എന്തായാലും വന്നതല്ലെ… ഞാനെ കൊറച്ച് പ്രിൻറ്റ് വിട്ടിട്ടുണ്ട് അതോന്നു എടുത്ത് തന്നിട്ട് പോ…” അനിതാ പിള്ള ഓഫീസിൻറ്റെ അങ്ങെയറ്റത്തുള്ള പ്രിൻറ്ററിൻറ്റെ നേരെ കൈചൂണ്ടി.
ചേതമില്ലാത്ത ഉപകാരം… ഞാൻ ചെന്ന് പ്രിൻറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു. നാളത്തെക്കുള്ള ടെൻറ്ററിൻറ്റെ പേപ്പറുകളാണ്. ഒരെ സാധനം തന്നെ രണ്ടും മൂന്നും വട്ടം പ്രിൻറ്റ് വിട്ടിട്ടുണ്ട്, ഒരോരോ ദുരന്തങ്ങൾ
“താങ്ക്യൂ….ഒരു സഹായം കൂടി, അതെ എനിക്ക് ഈ RKM എന്നുള്ള ഐറ്റത്തിൻറ്റെ മാത്രം ഡീറ്റെയ്ൽസ് എടുത്തു തരാൻ പറ്റോ…” പ്രിൻറ്റെല്ലാം മേടിച്ച് ഡെസ്കിൽ അലക്ഷ്യമായി സ്ഥാപിച്ച ശേഷം മാനെജരമ്മ സ്ക്രീനിലെക്കു നോക്കിപ്പറഞ്ഞു.
“മാഡം.. അതു മൊത്തം സെലക്റ്റ് ചെയ്തിട്ട് ഫിൽട്ടർ ചെയ്ത് അടുത്ത ഷീറ്റിലെക്കു കോപ്പി ചെയ്താൽ മത്.”
അനിതാ പിള്ള അന്തിച്ച് എന്നെ നോക്കി. ദീപസ്തഭം മാഹാശ്ചര്യം, ഞാൻ കസെര വലച്ചിട്ട് അവിടെയിരുന്നു. സിസ്റ്റും എൻറ്റെ മുന്നിലെക്കു നീക്കി വച്ചു. ചണമെതാ ചാണകമെതാ എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞുടാത്തതിനെയോക്കെ പിടിച്ച് മാനെജരാക്കിയാൽ ഇങ്ങനെയിരിക്കും. അല്ലെങ്കിലും തള്ളനാല്ലാതെ പണിയെടുക്കാനറിയില്ലല്ലോ പാവങ്ങൾക്ക്. സംഭവം ഞാൻ എറ്റെടെുത്തു എന്ന് മനസ്സിലായ അനിത പിള്ള ശേഷം ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി എന്നെ മാനെജ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.. അതങ്ങനല്ല, ഇതിങ്ങനെ ചെയ്തൂടെ , ദിങ്ങനെ ചെയ്താൽ ദങ്ങനെ കിട്ടും. ഞാനെല്ലാം മൂളി കേട്ടു, എന്തു ചെയ്യാം ഞാനോരു പരോപകാരിയായിപ്പോയില്ലെ..
പരോപകാരത്തിൻറ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അതങ്ങനെ ഉദാരമായി ചെയ്യുന്ന ഒരാളല്ല ഞാൻ. പിന്നെയിവിടത്തെ സിറ്റുവേഷൻ എന്താന്ന വച്ചാൽ മാനെജരമ്മ അത്യാവിശം സുന്ദരിയാണ്. എനിക്കും മനേജരമ്മയുടെയും ഇടക്ക് ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു സെക്ഷ്വൽ വടംവലി കുറച്ചുകാലമായി നടക്കുന്നുണ്ട്. അരോടും ചോദിക്കാത്ത മണ്ടൻ സംശയങ്ങൾ എന്നോടു ചോദിക്കുക, ഒരു കേക്ക് മുറിക്കുമ്പോഴോ ഒരു ഫോട്ടെയെടുക്കുമ്പോഴോ എന്നെ പ്രത്യേകം അന്വെഷിക്കുക, ഒക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്, ഏതു ഓഫീസ് ഫോട്ടോയെടുത്താലും മിക്കവാവും എൻറ്റെ അടുത്തു തന്നെയായിരിക്കും ആയമ്മയുടെ പൊസിഷൻ. നോട്ടത്തിൽ, ചലനത്തിൽ ഒക്കെ ഒരു ടെൻഷൻ പ്രതിഫലിക്കു്ന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ എൻറ്റെ തോന്നലാകാം. ഇരുപത്തയെഴുകാരനായ ഒരു സിങ്കിൾ പസങ്കയല്ലെ… തോന്നിയില്ലങ്കിലെ അത്ഭുതമുള്ളു… ഞാനിവിടെ നേരമില്ലാത്ത നേരത്ത് ഇല്ലാത്ത പണിയെടുക്കുന്നതിൻറ്റെ ഗുട്ടൻസ് ഇപ്പോ മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലൊ.. ഒരു മനസുഖം.
അങ്ങനെ നിക്കിയും, നിരക്കിയും , വെട്ടിയും തിരുത്തിയും അരമണിക്കുർ പണിത് പണിത് ടെൻറ്റർ ഞാൻ VPക്ക് ദഹിക്കുന്ന പരുവത്തിലാക്കി.മാനെജരമ്മ ഇതോന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ സൈഡിൽ ഫോണും
