തോണ്ടിയിരുപ്പാണ്. ഇനിയും ഇരുന്ന് പട്ടിപണി ചെയ്താൽ കമ്പനിക്ക് നഷ്ടമാണ്, പണിയും തീർത്ത് ഇവരെ വീട്ടിലാക്കിയിട്ടെ എനിക്ക് ഊരിപ്പോരാൻ പറ്റൂ.ഞാൻ കൈയ്യോന്നുയർത്തി കോട്ടുവായിട്ടു.
“ഇതു തീർന്നു മാഡം… ഇനി വീട്ടിപ്പോയി ചെയ്യാവുന്നതെയുള്ളു.”
“ താങ്ക്യൂ ടാ… നിനക്ക് ഞാൻ ചെലവു ചെയ്യാം കേട്ടോ… താങ്ക്യൂ.. താങ്ക്യൂ”
“സിസ്റ്റം അണച്ചെക്കട്ടെ…”
“ഓഫ് ചെയ്തെക്ക്… അതെയ്……. എനിക്കു ഒരു ഉപകാരം കൂടി ചെയ്തു തരാമോ.., എന്നെ ഒന്ന് വീട്ടിലാക്കിത്തരണം, ഹസ്ബൻഡ് വരാൻ ഒരു മണിക്കൂറ് കൂടി എടുക്കും. അതോണ്ടാ….. പ്ലീസ്…”
സമയം എട്ട്, പെട്ടു… എനിക്കെന്തിൻറ്റെ കേടായിരുന്നു.വെറുപ്പിക്കാനും പറ്റില്ല, മനസ്സില്ലാമനസ്സെടെ ഞാൻ ആ കോടാലിയും എറ്റെടുത്തു. മാനെജർമാരെ വെറുപ്പിക്കാതിരിക്കുക, അത് സ്വന്തം മാനെജരായാലും , അടുത്ത ടീമിൻറ്റെ ആയാലും.. കോർപ്പറെറ്റ് ലോകത്തെ ഗോൾഡൻ റൂളാണ്. ഇത് ആദ്യമായിട്ടോന്നുമല്ല ഞാൻ മാനെജരമ്മയെ വീട്ടിലാക്കുന്നത്. ആരുടെ കുടെയും എത്ര രാത്രിയും ഒട്ടിയിരുന്ന് യാത്ര ചെയ്യാൻ അനിതാ പിള്ളക്ക് ഒരു മനസ്താപവുമില്ല. മാർഗ്ഗമല്ല ലക്ഷ്യമാണ് പ്രധാനം. മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം ആളോരു സ്ട്രോങ്ങ് ലേഡിയാണ്. പ്രായത്തിൻറ്റെയായിരിക്കും , വയസ്സ് പത്തുനാപ്പത്തഞ്ചായില്ലെ. അല്ലെങ്കിലും ഈ പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രികളുടെ വൈബ് ഒന്നു വേറെയാണ്.
ഇങ്ങനെയെല്ലാം ചിന്തിച്ച് ചിന്തിച്ച് അവസാനം തലച്ചോറ് അനിതാ പിള്ളയെ വിവസ്ത്രയായി വരക്കാൻ തുടങ്ങി, അതെ സമയത്തു തന്നെ ഞാൻ വണ്ടി ആയമ്മയുടെ വീടിനു മുന്നിൽ ചവിട്ടി നിർത്തി. സമയം എട്ടര
“വാ എറങ്ങ് കാപ്പി കുടിച്ചിട്ടു പോകാം.” അനിതാ പിള്ള ഗെറ്റ് തുറന്ന് അകത്തെക്കു കേറി.
“ഇല്ല മാം , പിന്നെയോരിക്കലാകാം.” പിന്നെ…. പാതിരായിക്കാണല്ലോ വിരുന്ന് സൽക്കാരം.
“എല്ലാം പ്രാവിശ്യവും ഇങ്ങനെ തന്നെല്ലെ പറയാറ്, ചേട്ടൻ ഇപ്പോ എത്തും അതുവരെയെങ്കിലും കേറിയിരിക്ക്… കൊറെ നാളായി പറയുന്നു നിന്നെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണമെന്ന്, വാ കേറ്, ഇന്നു ഞാൻ വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല. വാ.. വാ.. കേറ്.”
ചേട്ടൻ, അതായത് സുരെഷ് പിള്ള , അനിതയുടെ ഭർത്താവ് , ഒരു വലിയ കമ്പനിയിലെ ഉയർന്ന
