എന്റെ ശ്രമം ദാരുണമായി തകർത്തു കൊണ്ട് ലച്ചു വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം നോക്കി.
“എന്നാലും ഇത് നടക്കൂല.. !
ഞാൻ ധാർമിക രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അത് നീയാണോ തീരുമാനിക്കുന്നെ…?
എന്റെ അപരിചിതമായ ഭാവം കണ്ടിട്ടും ലച്ചു ഒരിഞ്ച് വിട്ടു തരാനുള്ള ഭാവമില്ല.
“ആ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാ… !
പെട്ടന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ അലറി.. ഒരു നിമിഷം ലച്ചുവിനെ നിശബ്ദയാക്കാനെ അതിന് കഴിഞ്ഞുള്ളു.
” ഓ മനസ്സിലായി. എന്റെ മോനിപ്പോ സ്വന്തമായിട്ട് ജോലി ഒക്കെ ആയല്ലോ.ആരേം ആശ്രയിക്കണ്ടല്ലോ.അതിന്റെ അഹങ്കാരം ആവും ലെ ഈ അലർച്ച.?
അത് കേട്ടപ്പോൾ വേണ്ടായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നി
ഞാൻ ക്ഷമാപണത്തോടെ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടപ്പോൾ ദേഷ്യത്തോടെ കൈ തട്ടി കളഞ്ഞു.
“അമ്മേ ഞാൻ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞതല്ല.. എനിക്കവളെ വേണ്ടമ്മെ. പ്ലീസ്.. ”
“ആദ്യം പറഞ്ഞത് തന്നേ എനിക്കിപ്പോഴും പറയാനുള്ളൂ. വേണ്ടെങ്കിൽ എന്ത് കൊണ്ട്?
എന്താണവൾക്കുള്ള കുഴപ്പം എന്നൊന്ന് പറഞ്ഞ് താ. അതല്ല വേറെ ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാനീ തീരുമാനവുമായി മുന്നോട്ട് തന്നെ പോവും. !
നിർദാക്ഷിണ്യമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ലച്ചു എന്നെ നോക്കി.എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ ലച്ചു തുടർന്നു.
“നിനക്കിപ്പോ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള വകയൊക്കെ ആയി. അത് കൊണ്ട് ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കാനാണ് തീരുമാനമാണമെങ്കിൽ അതിന് മുന്നേ നീ എന്നെ കൊല്ലേണ്ടി വരും.!
എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ലച്ചു എണീറ്റു പോയി.
“എനിക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത കല്യാണം നടത്താൻ എന്നെയും കൊല്ലേണ്ടി വരും..!
ഞാനും വാശിയോടെ പറഞ്ഞു.
എന്റെ വാക്കുകൾ അമ്മയെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഇടക്ക് സാരിതലപ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണ് തുടക്കുന്നുണ്ട്.അത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ വിഷമത്തോടെ പിന്നാലെ ചെന്ന് അമ്മയെ പിറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു.
“കൊഞ്ചാതെ പോ ചെക്കാ…
എന്നാലും നീ എന്നോട് തന്നെ ഇതൊക്കെ പറയണട്ടോ !
ലച്ചു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി.
“ലച്ചൂസെ നമുക്കത് വേണ്ടാ.. എന്റെ അമ്മക്കുട്ടിയല്ലേ പ്ലീസ്. എന്നെയൊന്നു മനസിലാക്ക്… !
ഞാൻ അപേക്ഷയുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ദേ എനിക്കൊന്നും കൂടുതൽ പറയാനില്ല. നിന്റെ തള്ളയോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത എന്ത് തേങ്ങയാടാ നിന്റെ മനസ്സില്
അതോ നീ വല്ല രണ്ടാം കെട്ടുകാരിയെ ആണോ കണ്ടു വെച്ചേക്കുന്നേ ?
ലച്ചു അലറി..
