കൂടെയുള്ള പിള്ളേര്‍ മുഴുവന്‍ ക്യാന്റീനിലും പുല്‍ മൈതാനികളിലും പ്രണയ സല്ലാപത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പലപ്പോഴും ഉറങ്ങാതിരിക്കാന്‍ കോളേജില്‍ കണ്ണ് തുറന്നു പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… ഉറക്കമായിരുന്നു
അങ്ങനെ പ്രീഡിഗ്രി ആദ്യ വർഷം കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി കയറി… ബസ്സിലും ഉറങ്ങാതെ ഞാന്‍ പിടിച്ചിരിക്കുമായിരുന്നു… വല്ലപ്പോഴും മാത്രം വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി കയരിയിരുന്നതുകൊണ്ട് പിന്നെ അതും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നില്ല…എന്നാ
അവധിയുടെ ദിനങ്ങളില്‍ വീട്ടില്‍ നടക്കുമ്പോഴാണ് അപ്പന്‍ ഒരു ദിവസം എന്നോടു സംസാരിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞത്..
എന്നോടു സംസാരിക്കാന്‍ അപ്പന്‍ എന്തിനാണ് മുഖവുരയിടുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു…
എന്നോടു അന്ന്‍ അപ്പന്‍ എല്ലാം പറഞ്ഞു… എന്റെ ജനനത്തിന്റെ കഥയും അപ്പന്റെ നേര്‍ച്ചയുമെല്ലാം… കൂട്ടത്തില്‍ ഇപ്പോഴത്തെ കഷ്ടകാലം മോളെ അപ്പന്‍ പറഞ്ഞയയ്ക്കാത്തത് കാരണമാണെന്നും അപ്പന്‍ സംസാരിച്ചു…
“ഷീന മോളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കണമെന്നു ആഗ്രഹിച്ചിട്ടല്ല… കര്ത്താവി
