ശ്ശോ ഈ കുഞ്ഞ്. നല്ല ചെക്കനാരുന്നു. ഇപ്പഴ്.. കമലം നാണംപുരണ്ട ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു. അവനാ കൈലി പറ്റിക്കിടന്ന വിടർന്ന ചന്തികളിലൊന്നു നോക്കിയിട്ട് സൈക്കിളിൽ കയറി.
എടാ, കാർത്തുവിനോടു പറഞ്ഞിത്തിരി കൊടമ്പുളി കൊണ്ടുവാ. അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തലകുലുക്കിയിട്ടവൻ പറപറന്നു.
എന്റെ കമലം.. അവനിവി ടൊണ്ടെങ്കിലാകെയൊരു പിരുപിരുപ്പാ. എന്നാലെന്നാ എന്റെ എന്തേലും കാര്യം നടക്കണേല് അവൻ വേണം. ഭഗവതീ.. നന്നായി വരണേ.. അമ്മ കണ്ണടച്ചു.
ചേച്ചീ. ബാലൻകുഞ്ഞങ്ങു വളർന്നു. പണ്ടമ്മേടെ കൂടെ ഇവിടെ വരുമ്പോ അഞ്ചു വയസ്സാ കുഞ്ഞിന്. കമലം പറഞ്ഞു. ഇപ്പഴുമെനിക്കാ കുഞ്ഞിനെപ്പോലാ ചേച്ചീ.
എനിക്കോർമ്മയുണ്ടെടീ. നിന്റെ പാവാടത്തുമ്പില് തൂങ്ങിയവൻ നടക്കണത്…
അമ്മേ.. കമലം… ഒരു ചായ വേണം. തല വേദനയെടുക്കുന്നു .ബാലന്റെ ഒരു സുന്ദരിക്കോത അടുക്കളയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ബാലന്റെ മൂത്ത ഏടത്തിയമ്മ. ഒരു മോനുള്ളത് ബോർഡിങ്ങിൽ. മേലനങ്ങാതെ കൊഴുത്തു നെയ്യുമുറ്റിയ ശരീരം.
ഇതു തേയണേല് കൊറേ നെരങ്ങേണ്ടി വരും! ചായയും കൊണ്ടു നടന്നു നീങ്ങുന്ന സുന്ദരിക്കോത നമ്പർ വണ്ണിന്റെ തടിച്ച കുണ്ടികൾ നോക്കി കമലം ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു ചിരിയടക്കി.
ബാലൻ നിന്നു ചവിട്ടി ആൽത്തറചുറ്റി മൈതാനമെത്തിയപ്പോളൊരു വിളി. ബാലേട്ടാ… പൂ ഹോയ്… അവൻ ബ്രേക്കിട്ടു. നാട്ടിലെ യങ് മെൻ ക്ലബ്ബിന്റെ സെക്രത്തേരിയാണ്.
എന്നാടാ കുരിപ്പേ കാലത്ത്? ബാലൻ നാലടി പത്തിഞ്ചു നീളമുള്ള ആറാട്ടുമുണ്ടനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഹ…ഒന്നു വന്നേ. ബാറ്റ്മിന്റൺ പ്രാക്റ്റീസിന് പിള്ളേർക്കാളില്ലെന്നേ. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാ ടൂർണമെന്റാ….
മൈര്… എന്നാലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബാലൻ റാക്കറ്റെടുത്തു. രണ്ടുസെറ്റു കളിച്ചപ്പഴേക്കും വിയർത്തു കുളിച്ചു. അപ്പോഴാണ് മടീലൊരു വൈബ്രേഷൻ. മൂത്ത ചേട്ടന്റെ പഴയ നോക്കിയ ബാലന്റെ കയ്യിലാണ്. എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ കാർത്തുച്ചേച്ചി വിളിക്കുന്നു!
ഞാൻ നിർത്തി. പണിയുണ്ട്. ബാറ്റേൽപ്പിച്ചിട്ട് അവനോടി. സൈക്കിളീക്കേറി. ഹലോ ചേച്ചീ…
