എന്തോ ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കുന്നു..ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…ചെവിയോർത്തു …തൊട്ടു അപ്പുറത് ആയി വിറക്കിടുന്ന ചായ്പ്പിൽ എന്തോ അനങ്ങുന്നത് പോലെ ..ചെറിയ സംസാരങ്ങൾ…ഞാൻ പതുങ്ങി ചെന്ന് നോക്കി …ഒന്നും കേൾക്കാൻ വയ്യ …ഞാൻ ആ കതകിന്റെ വിടവിൽ കൂടി അകത്തേക്ക് നോക്കി …ഒന്നും കാണാൻ മേള …വലിയ ഇരുട്ട് ആണ് അകത്തു ..കുറച്ച നേരം ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു…പാറുവമ്മ …അവിടെ പിറന്ന പടി കിടക്കുന്നു .കൂടെ കിടക്കുന്ന ആളെ നോക്കി…ആഹ്….പച്ചക്കറി കടക്കാരൻ ആണ്…കൊള്ളാമല്ലോ ….
അല്പം കഴിഞ്ഞു …പാറുവമ്മ എണീറ്റ് ..ഒപ്പം കൂടെ ഉള്ള ആയാലും ..പെട്ടന്ന് ഒരു വികാര തള്ളൽ തോണി …എന്തായാലും ആ തോന്നലിൽ ഞാൻ കതക് തള്ളി തുറന്നു ..ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ അകത്തേക്ക് കയറി..
രണ്ടു പേരും വെടിയേറ്റ കോഴിയെ പോലെ നിശബ്ദം .അനങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല..ഒരു നിമിഷം…ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടിൽ….പാറുവമ്മ ചോദിച്ചു..എന്താ മോനെ വന്നേ….
ചുമ്മാ..ഞാൻ പറഞ്ഞു…
ഞങ്ങൾ തേങ്ങാ വല്ലോം കിടപ്പുണ്ടോ ഏന് നോക്കുവായിരുന്നു…ആ കടക്കാരൻ മാപ്പിള പറഞ്ഞു..
പക്ഷെ…പെണ്ണുങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ള കാളി അത്ര നല്ലതല്ല….
കേട്ടത് പാടി..കേൾക്കാത്ത പാതി …മാപ്പിള..പതിയെ പതിയെ…അവിടെ നിന്നും പുറത്തു കടന്നു ….
പാറുവമ്മ നിശബ്ദ ആണ്..എങ്കിലും..എന്നെ നോക്കി…ന്ത മോനെ…..പതറിയ ശബ്ദത്തിൽ…ചോദിച്ചു…
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….എനിക്കെന്തോ തോന്നി..പാറുവമ്മ…പ്രായം ഉണ്ട് എങ്കിലും..കൊഴുത്ത ഒരു പെണ്ണ്…ശരീരമാസകലം ഒരു വിറയൽ പോലെ….
പാറുവമ്മ എന്നെ വിളിച്ചു…വാ മോനെ പോകാം…
പോകാനല്ല ഞാൻ വന്നത്….തിരികെ ഞാൻ പറഞ്ഞു….
പാറുവമ്മയുടെ വിയർത്ത ശരീരത്തിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന മാദക ഗന്ധം ..എന്നെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു….ന്റെ മോനെ…നീ…..
ഒരുവിധം നിയന്ത്രിച്ചു..ഞാൻ ഇറങ്ങി….അവർ നിശബ്ദയായി എന്റെ പിന്നാലെ കൂടി….പിന്നെ സൗകര്യം പോലെ..ആ വിഷയം ഞാൻ അങ്ങ് മറന്നു…അവരും….
പിന്നീട് കുറച്ച ദിവസം എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകുവാൻ തോന്നിയില്ല…ലോകം മുഴുവൻ പിഴച്ച ജന്മങ്ങൾ എന്ന് തോന്നി….ഏകദേശം ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു ആണ് ഞാൻ വീണ്ടും അവിടെ പോയത്…ഒരു ഉച്ച തിരിഞ്ഞ സമയം…അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ…പതിവ് പോലെ..വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ല..നോക്കിയപ്പോൾ…തെക്കേ പറമ്പിൽ,പശുക്കുട്ടിയെ കെട്ടി ശാലിനി നില്കുന്നു….
