ഞാൻ: അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല മാഡം.
ഷീബ: ഞാൻ പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല. ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയുകയാണെങ്കിൽ അത് പറഞ്ഞു കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്തിട്ടേ ഇങ്ങോട്ട് സംശയമോ അഭിപ്രായമോ പറയാവു, കേട്ടല്ലോ?
ഞാൻ: ശെരി മാഡം.
ഇവർ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടാൻ ഞാൻ ഇവരുടെ എന്തെങ്കിലും മോഷ്ടിച്ചോ? മൊട വർത്തമാനം കേട്ടിട്ട് ഒരെണ്ണം പൊട്ടിക്കാൻ എന്റെ കൈകൾ തരിച്ചു തുടങ്ങി. പിന്നെ ജയിലിൽ കയറാൻ പേടിയായോണ്ടും ബാബു ചേട്ടനെ ഓർത്തിട്ടും ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ജോലി പഠിച്ചിട്ട് ഇവരുടെ അടുത്ത് നിന്നും ഒന്ന് പോയി കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു.
രാജൻ ചേട്ടൻ അപ്പോൾ ഒരു ലാപ്ടോപ്പും ആയി ക്യാബിനിനുളളിൽ കയറി വന്നു. ലാപ്ടോപ്പ് ടേബിളിൽ വച്ചിട്ട്, അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് ലെറ്റർ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നു എന്നിട്ട് ക്യാബിനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയി. ഞാൻ പതുക്കെ അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് ലെറ്റർ മാറ്റി വച്ചിട്ട് ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്നു. ഒരു ടേബിളിന്റെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ആയിട്ടാണ് ഞാനും മാഡവും ഇരിക്കുന്നത്.
ഷീബ: കിരൺ, അതിൽ ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയർ കാണും അതിൽ ലോഗിൻ ചെയ്യ്. തന്റെ അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് ലെറ്റെറിൽ ലോഗിൻ ഐഡിയും പാസ്സ്‌വേർഡും കാണും. എംപ്ലോയീ കോഡ് ആണ് ലോഗിൻ ഐഡി, പാസ്സ്‌വേർഡ് അതിൽ തന്നെ കാണും. പിന്നെ ആദ്യമായിട്ട് ലോഗിൻ ചെയ്തിട്ട് പാസ്സ്‌വേർഡ് മാറ്റിക്കോളണം, കാരണം തന്റെ ലോഗിനിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിട്ട് അറിഞ്ഞില്ല എന്ന് പിന്നെ പറയരുത്.
ഞാൻ: ശെരി മാഡം.
ഷീബ: ഞാൻ അതിൽ കുറച്ചു പഴയ സാലറി ഡീറ്റെയിൽസ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്, അത് നോക്കി പഠിക്ക് ആദ്യം.
ദൈവമേ ഈ പിശാചിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും എങ്ങനെ എങ്കിലും എന്നെ രക്ഷിക്കണേ എന്നും മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ഞാൻ ആ ഫയലുകൾ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനിടെയ്ക്ക് 10 മണിക്ക് ഒരു ചേച്ചി ഒരു ചായ കൊണ്ട് തന്നു. ഉച്ച വരെ അങ്ങനെ ഫയലുകൾ നോക്കി സമയം പോയി. ഒരു മണി ആയപ്പോൾ ആ പെണ്ണുംപിള്ള എന്നെ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ നേരെ ക്യാബിനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഡൈനിങ്ങ് ഏരിയയിൽ പോയി. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ഊണും എടുത്തിരുന്നില്ല. ഞാൻ പതുകെ ക്യാബിനിന്റെ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി. നോക്കിയപ്പോൾ സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടൻ അല്ലാതെ ആരെയും അവിടെ കാണാൻ ഇല്ല, എല്ലാപേരും ഊണ് കഴിക്കാൻ പോയി.
