കുടിക്കാൻ ഉള്ള വക ഒപ്പിക്കാൻ നാട്ടു പണിയൊക്കെ ചെയ്ത്, കൂട്ടും കൂടി തെണ്ടി നടക്കൽ ആയിരുന്നു എന്റ മെയിൻ ഹോബി. ഈ തെണ്ടി നടക്കലിനിടയിൽ, ഞങ്ങളുടെ കോളനിയിലെ ചില ആന്റിമാരുമായി അല്ലറ ചില്ലറ തപ്പലും ഊരിയടികളും ഇതിനിടയിൽ കൂടി നടന്നു പോന്നു.
എന്നാലും ഏറ്റവും പ്രിയം മുകളിൽ പറഞ്ഞ പോലെ, ഞാൻ വഴി നീളെ കാണുന്ന നല്ല കിണ്ണം കാച്ചിയ ചരക്കുകളെ ഓർത്തുള്ള വാണമടി തന്നെ. അതാകുമ്പോൾ പാൽ നമ്മുടെ ഇഷ്ട്ടത്തിന് നല്ലോണം കുലുക്കി കളയാം. അതികൊണ്ടല്ലേ ബ്ലു ഫിലിമിൽ പാൽ അടിച്ചൊഴിക്കാൻ മദാമ്മ മാരുടെ മൂലവും പൂറും ഉണ്ടായിട്ടും, ഊക്കൽ കഴിഞ്ഞ് സായിപ്പ് കുണ്ണ കയ്യിൽ എടുത്ത് കുലുക്കി കളയുന്നത്.
അപ്പോൾ ഊക്യാർ പറഞ്ഞു വന്നതെന്താണെന്ന് വച്ചാൽ ” പൂറ് ദുഃഖമാണുണ്ണി, കയ്യല്ലോ സുഖ പ്രതം “.കളി കിട്ടിയവനൊക്കെ ഇങ്ങനെ പറയാം എങ്കിലും കിട്ടാത്തവന്റെ വിഷമം അവനെ അറിയൂ അല്ലെ…
അങ്ങനെ നാട്ടിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നതിനിടയ്ക്കാണ് എന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടോ നിർഭാഗ്യം കൊണ്ടോ എനിക്ക് ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കാൻ തോന്നിയത്. ജീവിതത്തിൽ ആകെ, ഞാൻ ഗുണമുള്ള പ്രവർത്തി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഈ ഡ്രൈവിങ് പഠനം ആയിരുന്നു.
എന്റെ അമ്മ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചിരുന്നു, താന്തോന്നിയായ ഒരു അച്ഛൻ വളർത്തിയ ഒരു മകൻ എങ്ങനേ ഗതി പിടിക്കാൻ ആണ്. നാട്ടിൽ നിന്നിട്ട് വലിയ കാര്യം ഇല്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാൻ ജോലി അന്വേഷിച്ചു അങ്ങ് കൊച്ചിക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആകെ കൈമുതൽ ആയുള്ള ഡ്രൈവിങ്ങിൽ തന്നെ ജോലി അന്വേഷിക്കാം എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു . മാത്രമല്ല നല്ല കിണ്ണം കാച്ചിയ ചരക്കുകൾ ഉള്ള കൊച്ചിയിൽ എന്റെ കൈ പണിയും നന്നായി നടക്കും. എനിക്ക് കണ്ടസ്വാധിക്കാനും ഭാവനയിൽ എന്റെ അടിമകളാക്കാനും നല്ല നെയ്മുറ്റിയ ചരക്കുകൾ ധാരാളം ഉണ്ടല്ലോ അവിടെ. അവരുടെ കുണ്ടിയും മുലയും കണ്ടു കൊതിച്ചു രാത്രി നീട്ടി ഒരു വാണവും വിട്ടുള്ള ജീവിതം മുന്നിൽ കണ്ടും, കാശു കൊടുത്തിട്ടാണെങ്കിലും ശരി ഒരാറ്റൻ ചരക്കിനെ ഒരു രാത്രിയെങ്കിൽ ഒരു രാത്രി പണ്ണി തിമിർക്കണം എന്നുള്ള അതി മോഹവുമായി ഞാൻ അങ്ങനെ കൊച്ചിയിൽ എത്തിചേർന്നു.
ഒരുപാട് സ്ഥലത്ത് ഞാൻ ജോലി അന്വേഷിച്ചു നടന്നു. അങ്ങനെ ഭാഗ്യ ദേവത അവസാനം എന്നെ എന്റെ തൊഴിൽ ധാതാവിന്റെ അടുത്ത് എത്തിച്ചു . കൊച്ചിയിലെ ഏതോ ഒരു കമ്പനിയിലെ, മാനേജർ ആണ് അയാൾ. പേര് രാജേഷ് വയസ് ഏകദേശം എന്റെ അത്രയും തന്നെ കാണും ഒരു 32 ന് അടുത്ത്. അയാളെ കാണാനും ജോലിക്കാര്യം സംസാരിക്കാനും രാവിലെ
