രണ്ടു പേരും നല്ല സഹകരണമാണെന്ന് സര്‍ജന്‍ സോമശേഖരന്‍ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അയാള്‍ ഇടക്ക്
ഞാന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തപ്പോള്‍ അവള്‍ എന്റെ പനിയുടെ വിവരങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു തിരക്കിയത്. ഞാനാകട്ടെ വീട്ടിലെ താമസത്തെക്കുറിച്ചാണ് തിരിച്ചു സംസാരിച്ചത്. ഷൈനി കേട്ടോട്ടെ എന്നുകരുതിയാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്. അധികം നേരം സംസാരിക്കാന്‍ നില്‍കാതെ ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വച്ചു.
ഒരു സിന്ധിക്കാരന്‍ രോഗിയെ നോക്കുന്നതിനിടക്കായിരുന്നു അത്. അതു കൊണ്ട് ഷൈനി ധൈര്യമായി മലയാളത്തില്‍ സംസാരിച്ചത്.
എന്താ ഡോക്റ്ററേ. വീട് ഷെയറിങ്ങിനു കൊടുത്തോ?
അതേ, ചുമ്മാ കെടക്കുകയല്ലേ
എന്തു പണിയാ ഡോക്റ്ററേ, സുമ വീട് അന്വേഷിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു. അവള്‍ടെ ഹസ്ബന്‍ഡിനു ഇവിടെ അടുത്തേക്ക് ജോലി മാറിയയല്ലോ.
പിന്നേ, എന്നട്ടു വേണം ഹോസ്പിറ്റലില്‍ മുഴുവന്‍ പാട്ടാവാന്‍,
എന്തു പാട്ട്. ഒരു ചുക്കുമില്ലന്നേയ്,പിന്നെ ഡോക്റ്റര്‍ ഒന്നുമറിയേം വേണ്ടല്ലോ.
എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു ലഡ്ഡുകൂടി പൊട്ടി, സുമയെ കണ്ടാല്‍ എത്ര ലഡ്ഡുവേണമെങ്കിലും പൊട്ടും. അത്രക്ക് സുന്ദരിയാണവള്‍ എങ്കിലും ഞാന്‍ പുറത്തു കാണിക്കാന്‍ നിന്നില്ല
വേണ്ട ഷൈനി, അതൊക്കെ പ്രശ്‌നമാവും. ഡോക്റ്ററും നര്‍സും ഒരുമിച്ചു താമസിക്കുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ അത് ഇഷ്യൂ ആകും. അത് വേണ്ട.
എന്നാലും എന്റെ ഡോക്റ്ററെ, ഒരു വാക്ക് പറയാമായിരുന്നല്ലോ. ഞങ്ങള്‍ വീടു മാറുന്ന സമയത്തെങ്കിലും ഒന്നു രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് വന്നു നില്‍കാമായിരുന്നല്ലോ. വാടക തരണ്ടാല്ലോ… അവള്‍ വീണ്ടും ആ ഇളിഞ്ഞ ചിരി ചിരിച്ചു.
”ഇനി മാറുമ്പോള്‍ വന്നോളൂ.”
ഞാന്‍ ഒരു ചെറിയ കൊളുത്തിട്ട് കൊടുത്തു.
അവള്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സിന്ധിക്കാരനെ വൈറ്റല്‍സ് ചെക്ക് ചെയ്യാനായി കൊണ്ടു പോയി.
എനിക്ക് പനിയായിട്ടുകൂടി എന്റെ കുട്ടന്‍ എണിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഷൈനി ഇതിനു മുന്‍പ് ഇങ്ങനെയൊന്നും സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ഞാന്‍ അങ്ങോട്ടും അങ്ങനെയൊന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല. ഇത് ജ്യോതി വിളിച്ചതിന്റെ അസൂയയായിരിക്കണം. ഇത്രകാലം അടുത്തറിഞ്ഞ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകന്റെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് അറിഞ്ഞതു കൊണ്ടായിരിക്കുമോ. അതോ വാടകവീട് മാത്രമായിരിക്കുമോ അവള്‍ടെ താല്പര്യം?
