“ഹാ…” അശ്വതിയ്ക്ക് അത്ര മാത്രമേ അപ്പോൾ പറയാൻ പറ്റിയുള്ളൂ. ശോഭേച്ചി തന്റെ കക്ഷത്തോട് മുഖം ചേർത്തെങ്കിൽ അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ അതിൽ അവൾക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. “ഇനി താഴെയും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആണോ?” കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ നിന്ന അശ്വതിയോട് ശോഭ ചോദിച്ചു,” നിന്റെ പൂറിലും രോമമുണ്ടോ?” ശോഭ അങ്ങനെ പച്ചയ്ക്ക് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളാകെ ചൂളിപ്പോയി. “ഉം..'” സമ്മതാർഥത്തിൽ അവൾ തലകുലുക്കി. “കുറെയുണ്ടോ? കാണട്ടെ,” ശോഭ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ശോഭയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. ” നാണിക്കണ്ട, ഞാനല്ലേ കണ്ടതുകൊണ്ടെന്താ? ദേ നോക്ക് ഞാൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടോ?” ശോഭ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്ന് അവളുടെ പച്ച പാന്റിയിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അശ്വതി അനങ്ങിയില്ല.
“ശോഭേച്ചി പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ. ശോഭേച്ചി ദേഹത്ത് തുണി ഇല്ലാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നാണിയ്ക്കുന്നതെന്തിനാ? ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞാൻ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് കാണുന്ന സ്ത്രീയല്ലേ. മാത്രമല്ല ഇതൊക്കെ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നത് എന്നെ സഹായിക്കാൻ അല്ലെ,” അശ്വതി അനങ്ങാതെ നിന്നു. ശോഭ പതുക്കെ അത് വലിച്ചു താഴ്ത്തി. അതോടെ അവളുടെ പാൽ നിറമാർന്ന തുടകൾക്കിടയിലെ രോമക്കാട് പുറത്തേയ്ക്ക് ചാടി. “അയ്യേ, നീ ഇതൊന്നും വടിയ്ക്കാറില്ലേ? നീ ഇത് നോക്ക് ഇതുപോലെ ക്ളീൻ ആക്കണം ഇതൊക്കെ,” ശോഭ സ്വന്തം കാൽ അകത്തി തന്റെ രോമത്തിന്റെ തരിപോലും ഇല്ലാത്ത വലിയ പൂറ് കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോൾ,
അശ്വതിയ്ക്ക് ആ പൂറു നക്കാൻ തോന്നി. അവൾ പിന്നെയും മനസ്സിനെ നിയന്തിച്ചു. ശോഭ വന്ന് അവളുടെ കാൽ അകത്തിയപ്പോൾ അശ്വതി കണ്ണുകളടച്ചു. അവളുടെ ഹൃദയം ആഞ്ഞുമിടിച്ചു. ശോഭ ആ രോമക്കാടുകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു. അശ്വതിയുടെ ദേഹമാകെ കോരിത്തരിച്ചു, അവളുടെ തൊണ്ട വരണ്ടു. തന്റെ കൊച്ചു പൂറിനുള്ളിൽ ശോഭയുടെ വിരൽ കയറാൻ വേണ്ടി അവൾ ദാഹിച്ചു.അശ്വതി കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ ശോഭ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ശോഭ ചിരിച്ചു, “നിനക്ക് ഓഫീസിൽ പോകണ്ടേ? ഓണം ആഘോഷിയ്ക്കണ്ടേ?”
അശ്വതി തലകുലുക്കി. എന്നാൽ ജെട്ടിയും ആ ബ്രായും ബ്ലൗസും ഇട്ടോ. അശ്വതിയ്ക്ക് നേർത്തൊരു നിരാശ തോന്നി. എങ്കിലും വേഗം അടിവസ്ത്രങ്ങളും ബ്ലൗസും അടിപ്പാവാടയും ഇട്ടു. അപ്പോൾ ശോഭ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് അവളുടെ അടിപ്പാവാട വലിച്ച് പൊക്കിളിനു താഴെ ആക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “നിന്നെപ്പോലുള്ള സുന്ദരിക്കുട്ടികൾ പൊക്കിളൊക്കെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് വേണം സാരിയുടുക്കാൻ.” അതുകേട്ടപ്പോൾ അശ്വതിയ്ക്ക് രോമാഞ്ചം ഉണ്ടായി. പിന്നെ ശോഭ അവളെ സാരിയുടുപ്പിച്ചു.
