“ഹാ…..നന്നായി വരും…”
ആനന്ദ പുളകിതനായി അത്രയും പറഞ്ഞു അങ്ങേരു പുറത്തേക്ക് നടന്നു,… ഇങ്ങേരാരാ എന്റെ തന്തയോ….എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്,… അപ്പോഴേക്കും മുണ്ടും ചീപ്പും ഷർട്ടും ഒക്കെയായി ഒരു പട എനിക്ക് ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ഡാ ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്കും കുറച്ചു പിള്ളേരെ കൂടെ കൂട്ടണം….പിന്നെ നമ്മുടെ സാധങ്ങൾ ഒക്കെ ഒന്നു എടുത്തു വെച്ചോ….എങ്ങാനും ആവശ്യം വന്നാലോ…,”
ലൈറ് അടിച്ചാൽ തിരിച്ചടിക്കുന്ന കഷണ്ടി തല തഴുകി അങ്ങേരതും പറഞ്ഞു തിരിച്ചു പോയപ്പോൾ, നേരത്തെ ഞാൻ കണ്ട ഡ്രമ്മിന്റെ അടുത്തേക്ക് മൂന്നാലെണ്ണം പോകുന്നത് കണ്ടു,. അതോടെ എന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആയി എന്നെനിക്കുറപ്പായി. സത്യം പറയാൻ പോയിട്ടു വായിൽ നിന്ന് തുപ്പലിറക്കാൻ വരെ പേടിച്ച അവസ്ഥയിൽ മരവിച്ചു ഇരിക്കാനെ എനിക്ക് പറ്റിയുള്ളൂ.
ഇതിനിടയിൽ ഇവന്മാരിതൊക്കെ എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ചാവോ… സ്വർണ കരയുള്ള മുണ്ടും കസവു ഷർട്ടും ഉടുപ്പിച്ചു അവന്മാര് എല്ലാം കൂടി എന്നെ വരൻ ആക്കി,. പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി,… ഇന്ത്യയിൽ പ്രസിഡന്റ് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സെക്യൂരിറ്റി എനിക്ക് ആണെന്ന് തോന്നും, ഞാൻ ഇരുന്ന ഇന്നോവയിൽ എന്റെ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും രണ്ടു പേര് കയറി. കഷണ്ടി മുന്നിൽ ഡ്രൈവറിനൊപ്പവും, ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലും പിന്നിലും വേറെ രണ്ടു കാറും എല്ലാ കാറിലും ആളുകളും ഉണ്ട്,…
“ആഹ് ചിത്രേ… ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി,… അവിടെ എന്തായി,….”
“ഓഹ്…എത്തിയാൽ മതി…പിള്ളേരില്ലേ ഒപ്പം….എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ ഒന്നു വിളിച്ചാൽ മതി…”
അയാൾ ഇരുന്നു പറയുന്നത് കേട്ട എനിക്ക് സത്യം പറഞ്ഞാൽ പേടി ആണ് തോന്നിയത്,…. മൈര് പേടിച്ചു മുള്ളാനും മുട്ടുന്നുണ്ട്.
“കേട്ടോ…വിവേക് മോനെ…. കൊച്ചിനെയും കൊണ്ടു അവരും ഇറങ്ങി,….ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല നമ്മുടെ പിള്ളേർ ഉണ്ട്….എല്ലായിടത്തും,… ഇന്നത്തെ കമ്മിറ്റി മാറ്റിവെച്ചു എല്ലാവരോടും ഞാൻ അമ്പലത്തിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”
അയാള് ചിരിയോടെ ഓരോന്നു പറയുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നു ഉരുകുകയായിരുന്നു.
***********************************
ഏതോ അമ്പലത്തിന്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തിയപ്പോഴാണ് ബോധം വന്നത് ഒപ്പം അത്രേം നേരം മറന്നുപോയ മൂത്രശങ്കയും,.
“ഇറങ്ങു വിവേക് മോനെ…”
ഓഹ് കിളവന്റെ വിളി തേനൊലിക്കുവാണ്‌…. ഞാൻ ഓടാതിരിക്കാൻ ആണോ, അതോ വേറെ ആരും ഇടയിൽ കേറാതിരിക്കാൻ ആണോ എന്തോ അമ്പലത്തിന്റെ പരിസരത്തു മുഴുവൻ കുറെ എണ്ണം നിപ്പുണ്ട്.
