‘എന്തായാലും ആതു കഴിഞ്ഞല്ലൊ നീയതു വിടു .ഞാനുമെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സഹായിക്കാം.ഉച്ചക്കത്തേക്കു മീന്‍കാരന്‍ വരുമ്പൊ ചൂരയൊണ്ടെങ്കിനല്ലൊരെണ്ണം മേടിക്കാം ഇല്ലെങ്കി ചുനക്കര ചന്തേല്‍ പോയി മേടിക്കാം കൂടെ പച്ചക്കറീം മേടിക്കാല്ലൊ.’
‘ഊം അതു ശരിയാ ഇപ്പോളാ ജോലി ചെയ്യാനൊക്കെ ഒരു ആവേശം വരുന്നതു.’
അന്നത്തെ ദിവസം പിന്നെ പരിചയമുള്ള കുറച്ചു പേരൊക്കെ വന്നു കുമാരനെ കണ്ടു പരിചയം പുതുക്കിയിട്ടു പോയി.അയലുവക്കത്തുള്ള പെണ്ണുങ്ങള്‍ കുമാരനെ ഒരു അന്യഗ്രഹ ജീവിയെ പോലെ നോക്കി നിന്നിട്ടു പോയി. ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ഒരു ചെറിയ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം കുമാരന്‍ പുറത്തോട്ടൊക്കെ ഇറങ്ങി .ജംഗ്ഷനിലെ പണിക്കരുടെ ചായക്കടയിലൊക്കെ പോയി ഓരോന്നോക്കെ സംസാരിച്ചും പരിചയക്കാരെ കണ്ടുമൊക്കെ സന്ധ്യക്കു മുന്നെ കുഞ്ഞാറ്റക്കു കുറേ എണ്ണപ്പലഹാരങ്ങളൊക്കെ മേടിച്ചോണ്ടു തിരികെ വീട്ടിലേക്കു പോന്നു.
രണ്ടു ദിവസംകഴിഞ്ഞു കുമാരനെ രാമന്‍ ജോലിക്കു വിളിച്ചോണ്ടു പോയി.ഇന്ദു തുണിക്കടയിലും പോയി രമണി തൊഴിലുറപ്പിനും കുഞ്ഞിനെ എഴുത്തു പഠിക്കാനും വിട്ടു.അങ്ങനെ ആകെയൊരു ശാന്തതയോടെ അവരുടെ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.അതിനിടയില്‍ കുഞ്ഞാറ്റ കുമാരനോടു നന്നായിണങ്ങി.അവള്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ ജോലിയും കഴിഞ്ഞുപാപ്പം കൊണ്ടു വരുന്നതും നോക്കി എന്നും കാത്തിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ഇതിനിടയില്‍ ഒരു ഒഴിവു ദിവസംകുമാരന്‍ പുറത്തെങ്ങാണ്ടു പോയ സമയത്തു അടുക്കളയില്‍ ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നഇന്ദുവിനോടു രമണി പറഞ്ഞു
‘എടി പെണ്ണെ നിന്റെ വയ്യായ്മയൊക്കെ ഇതുവരെ മാറീലെ .ഇതിപ്പം ആറേഴു ദെവസായല്ലൊ.മനുഷ്യനിവിടെ ഒന്നു കടിച്ചു പറിക്കാനൊന്നും ഇല്ലതിരിക്കാന്‍ തൊടങ്ങീട്ടു എത്ര ദിവസായീന്നറിയൊ.’
‘ഊം മാറി വല്ല്യമ്മെ ഇന്നിതു ആറായി.ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ ഈ സമയത്താ എന്റെ ഡേറ്റു വരുന്നതു.ഇതാദ്യമായാ എനിക്കു നേരത്തെ വരുന്നതു.അതെങ്ങനാ വരാതിരിക്കുന്നെ.അന്നച്ചന്‍ വരുന്നെന്നു പറഞ്ഞു വന്ന അന്നു പകലും രാത്രീലും എന്റെ കാലൊന്നടുപ്പിച്ചു വെക്കാന്‍ പോലും സമ്മതിക്കാതെ കടിച്ചു പറിക്കുവല്ലായിരുന്നൊ.’
‘അതു പിന്നെ ചക്കച്ചോള പോലത്തെ സാമാനം കണ്ടാ ആണായാലും പെണ്ണായാലും ഒന്നു കടിച്ചു
The Author
