നിറത്തിൽ, ചെറുതായി ചുരുണ്ട എണ്ണയിട്ട മുടിയും അഴിച്ചിട്ട്, ഇടുപ്പ് മുതൽ കേറ്റി വെട്ടിയ ടോപ്പിലൂടെ തുട കാട്ടി നടക്കുന്ന അവൾക്ക് ‘വാണകി’ എന്ന പേര് കില്ലാടികൾക്കിടയിൽ ട്രെൻഡ് ആയിരുന്നു. ഒരു വെള്ളാരം കല്ല് പതിപ്പിച്ച മുകൂതിയാണ് അവളുടെ ഹൈലൈറ്റ്. സ്‌കൂൾ കാലഘട്ടത്തിൽ കലാതിലകം വരെ ആയിരുന്ന അവളുടെ ആ മുകുതിയിട്ട കമ്പി മുഖത്തിന്റെ ഫോട്ടോ ഏതോ ചേട്ടന്മാർ ബോയ്സ് ടോയിലറ്റിൽ കൊണ്ട് ഒട്ടിച്ചു എന്നും ദേവൻ ചേട്ടനെ നോക്കി നോർത്തി, അവന്മാർ ആ ഫോട്ടോ നോക്കി, ‘ജാനി പൂറി, ജാനി കൂതിച്ചി, വാണകി…’ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു കൂവി മൂത്രം ഒഴിക്കുകയും വാണം അടിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് എന്നും, അതിന് ഉപകാരമായി ആണ് ദേവൻ ചേട്ടനെ പാർട്ടിയുടെ നേതാവ് ആക്കിയത് എന്നും എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അലൻ ഒരു നുണകഥ ഉണ്ടാക്കി കോളേജിൽ പരത്തിയിരുന്നു. അവളുടെ പൂറ്റിലും കൂതിയിലുമല്ല അവളുടെ മുകൂതി ഊരി ആ തുളയിൽ വാണം അടിച്ചൊഴിക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒരുത്തൻ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതാണ് ഞങ്ങളുടെ കോളേജിന് വാണകിയോടുള്ള കടി. ആ അവളെ ആണ് പട്ടി വേഷം കെട്ടി നിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ദേവത വേഷത്തിൽ കൊണ്ട് നിർത്തി ചേട്ടന്മാർ എന്നും പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത്. അവളെ കിട്ടിയാൽ സ്വന്തം തന്ത വരെ മുതലാക്കും എന്ന് അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് തന്നെ ദേവ് ചേട്ടൻ തന്നെയാണ് ദേവതയായ ജാനകിയുടെ ദേവനായി അഭിനയിക്കിന്നത്. ജാനകിയെ ദേവത വേഷത്തിൽ കാണാൻ കടിയുള്ളവരുടെ നീണ്ട നിര തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവർക്ക് കോളേജിൽ സ്പോണ്സർമാരുടെ നീണ്ട നിര തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മെലിഞ്ഞുന്തി ദേവൻ വേഷം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന ദേവ് ചേട്ടന്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന വടിവൊത്ത ജാനി ദേവത ഒരു കാഴ്ച തന്നെ ആയിരുന്നു.
സെറ്റ് മുണ്ടും തോർത്തും മാത്രമുടുത്ത ദേവ് ചേട്ടന്റെ അടുത്ത് ജാനകി സർവ്വാഭരണങ്ങളുമായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങി. അവളുടെ അഴിഞിട്ട മുടികൾ ചെറുതായി ചുരുണ്ട് പരന്ന് നല്ല കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ മണം പരത്തി. നെറ്റിയിലൊരു വലിയ വട്ടപൊട്ടും, നീട്ടി എഴുതിയ കണ്ണുകളും അവളുടെ നാടൻ അഴക് കൂട്ടി. തോളുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി തുടങ്ങുന്ന ഒരു കടും നീല സിൽക്ക് ബ്ലൗസും, അവളുടെ ചന്തിയുടെയും തുടയുടെയും പെരുപ്പ് ആവാഹിച്ചെടുക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള ഒരു കടും നീല, പഴയ സിനിമയിലും മറ്റും റാണികളും ദേവതകളും ഇടുന്ന സാരി കാലുകളുടെ ഇടയിലൂടെ എടുത്ത പുറകിൽ കുത്തി പാന്റ് പോലെയാക്കുന്ന ഐറ്റവുമായിരുന്നു ചരക്കിന്റെ ദേഹത്തെ തുണി. പുറത്ത് അവളൊരു പരിശുദ്ധ നെയ്യ്കട്ടി ആണെങ്കിലും അകത്തേക്ക് അവളൊരു രോമകാടാണ് എന്ന് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും ആ ദിവസങ്ങളിൽ ആണ്. ഇറങ്ങി നിൽക്കുന്ന താളുകളയാതിനാൽ അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തും തോളും മറക്കുവാൻ ആ ബ്ലൗസിന് സാധിച്ചില്ല. കഴുത്തു അത്ര ഇറങ്ങാത്തതും മുല ജിൻസിയേക്കാൾ അൽപ്പം ഒതുങ്ങിയതും ആയതിനാൽ വാണകിയുടെ ചാൽ മറച്ച ആ ബ്ലൗസിനെ ആരും പ്രാകിയില്ല, മാത്രമല്ല കുറ്റി രോമങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തും തോളും ഒരു വിരുന്നായിരുന്നു. നിവർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ പൊക്കിൾ കഷ്ടിച്ചു മറക്കുന്ന ബ്ലൗസ് ആണ് എന്നൊക്കെ പറയാം എങ്കിലും, വളഞ്ഞും കുനിഞ്ഞും പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ ആലില പോലത്തെ വയറിൽ കുറ്റി രോമങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒളിഞ്ഞു നിന്ന കുഞ്ഞി പൊക്കിൾ പുറത്തു ചാടി. അപ്പോഴെല്ലാം മുറിയിലെ ഓരോ മൂലയിൽ നിന്നും അടക്കി പിടിച്ച മൂളലുകളും, ഉഫ്ഫ് ആഹ്ഹ് തുടങ്ങിയ ശബ്ദങ്ങളും കേട്ടു. പക്ഷെ യഥാർത്ഥ വിരുന്ന് ഒരു പ്രത്യേക സീൻ ആയിരുന്നു, നാടകത്തിലെ ഒരു രംഗത്തിൽ കണ്ണടച്ചു നിൽക്കുന്ന ദേവന്റെ കാലിൽ വീണ് വിതുമ്പുന്ന ദേവതയുണ്ട്. ജോൻസിയുടെ അണ്ണാക്ക്
The Author
