കുറ്റിയിട്ടതിനു ശേഷം ഒരു പ്രത്യേക അംഗചലനത്തോടെ നന്ദന ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു. കട്ടിലിൽ എണീറ്റിരുന്ന മോഹൻ അവളെ പിടിച്ച് അരികിൽ ഇരുത്തി. മോഹനേട്ടൻ എന്താ ആലോചിച്ചത്. അവൾ ചോദിച്ചു. ഒരു ഫലിതം. ഫലിതമോ. അതെ.
ഇന്നൊരു സുഹൃത്തു ചോദിച്ചു കടം കഥയാണ് എന്നാൽ അത് വലിയൊരു ഫലിതവുമാണ്. ചിരിയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു. എങ്കിൽ പറയ് മോഹനേട്ടാ. ഞാൻ കൂടി ചിരിക്കട്ടെ. എന്നാൽ കേട്ടോ. അവൻ കട്ടിലിൽ ഒന്നിളകി ഇരുന്നു. എട്ടാം മാസത്തിൽ ഗർഭിണികളുമായി പരിപാടി നടത്തുമ്പോൾ സൂക്ഷിക്കണമെന്ന് ഡോക്ടന്മാർ പറയുന്നത് എന്തിനാ. അവൻ അവളെ നോക്കി. അത്. കുഞ്ഞിന് കുഴപ്പമൊന്നും പറ്റാതിരിക്കാൻ അവൾ പറഞ്ഞു. അല്ല. അവൻ ചിരിച്ചു. പിന്നെ തോറ്റോ തോറ്റു എങ്കിൽ ഉത്തരം ഞാൻ പറയാം. വയറ്റിൽക്കിടക്കുന്ന
കുഞ്ഞ് സാമാനം കടിച്ചു പറിക്കാതിരിക്കാൻ മോഹൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. നന്ദനയും ചിരിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു ഞാനിത്രയും കടന്നു ചിന്തിച്ചില്ല. എന്റെമോ. ആരാ ഇത് കണ്ടു പിടിച്ച മഹാൻ. വാട്ട്സ് അപ്പ് ഫലിതമാടീ മോളെ. എനിക്കും തോന്നി. അതിലൊക്കെ ഇതുപോലുള്ള ഫലിതങ്ങളാണല്ലോ വരാറ്. ഫലിതത്തിന്റെ കാര്യം പോട്ടെ. അയാൾ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളിൽ ചുംബിച്ചു. മോഹനേട്ടൻ നല്ലമൂഢിലാണെന്ന് നന്ദനക്കു തോന്നി.
അയാൾ അവളെ വലിച്ച് സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്കിട്ടു. പിന്നെ നെറുകയിൽ ചൂണ്ടുകളമർത്തി. നന്ദനയുടെ ഉള്ളിലും മോഹത്തിന്റെ തിരയിളക്കം ഉണ്ടായി. അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ അവന്റെ കൈ അരിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ചൂണ്ടുകൾ ചൂണ്ടുകളോട് ചേർന്നു. ഇരുവരുടെയും ഉള്ളിൽ ആവേശത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം തുടങ്ങി. പൊള്ളുന്ന ഉടലുകൾ തമ്മിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു മോഹന്റെ ചൂണ്ടുകൾ അവളുടെ പിൻകഴുത്തിലൂടെ പതിയെ താഴോട്ടിറങ്ങി. കൈകൾ മൂലകളെ താലോലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
നന്ദനയുടെ ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചു. മോഹനേട്ടാ. അവന്റെ തലമുടിയിൽ കൈകൾ കോർത്തുകൊണ്ട് അവൾ വിളിച്ചു. അവളുടെ നൈറ്റി മുകളിലേക്കു ഉയർത്തിവച്ചു. പ്രേബയിസിയറിനു പുറത്തു കൂടി മൂലകൾ പിടിച്ചമർത്തി അവൾ ബാ അഴിച്ചു കൊടുത്തു. മുലകൾ സ്വതന്ത്രമായി. നെഞ്ചിൽ തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന വലിപ്പമുള്ള മൂലകളിലേക്കുവൻ മുഖം അമർത്തി. ഞെട്ടുകൾ ചൂണ്ടുകൾ
The Author
